Genetically Modified News

2008-11-25T14:35:00.001+03:30

تولید هویج تراریخت غنی از کلسیم

منبع: تارنمای سازمان تحقیقات کشاورزی ایالات متحده/29 آبان 1387

بر اساس گزارش منتشر شده توسط سازمان تحقیقات کشاورزی ایالات متحده، گروهی از پژوهشگران با حمایت مالی این سازمان با دستکاری ژنتیکی در هویج، موفق به تولید رقمی با کلسیم بالا شدند.

بر اساس استانداردهای تغذیه‌ای ایالات متحده، جیره کلسیم روزانه برای افرا 19 تا 50 ساله 1000 میلی‌گرم است. اما کمبود کلسیم در غذای روزانه به یک نگرانی جهانی تبدیل شده است و جیره‌های غذایی نامناسب و نبود تحرک بدنی مانع داشتن استخوان‌های سالم (که کلسیم عنصر کلیدی آن است) شده است.

پروفسور «کندال هیرشی» و پروفسور «استیون آبرامز» متخصصین اطفال در مرکز مطالعات تغذیه کودکان در هوستون تگزاس، با افزایش میزان بیان ژن sCAX1 (مسئول انتقال کلسیم از طریق غشای سلولی) مقدار کلسیم تولید شده در هویج را افزایش دادند.

برای آزمون قابل جذب بودن کلسیم اضافی هویج تراریخت، 30 داوطلب (15 زن و 15 مرد) از نژادهای مختلف (همگی حدود 20 ساله) با غذاهایی حاوی هویج تراریخت و معمولی (شاهد) تغذیه شدند. برای ردیابی از یکی از ایزوتوپ‌های پایدار هویج استفاده شد. بعد از دو هفته، مشاهده شد که جذب کلسیم در افرادی که از هویج تراریخت تغذیه کرده بودند نسبت به جمعیت شاهد 41 درصد افزایش داشته.

چکیده مقاله تولید هویج تراریخت

چکیده مقاله بررسی جذب کلسیم

2008-11-25T14:34:00.000+03:30

سلامت تغذیه از ذرت تراریخت نیاز به بررسی‌های بیشتری دارد

منبع: تارنمای سازمان بهداشت و امنیت غذایی اتریش/20 آبان 1387

طبق بررسی‌هایی که پروفسور «یورگن زنتک» از دانشکده دامپزشکی دانشگاه وین انجام داده، تغذیه از ذرت تراریخت بر میزان باروری موش‌های آزمایشگاهی اثر گذاشته است. ]متن کامل گزارش[ این تحقیق که با حمایت مالی وزارت بهداشت اتریش انجام شده، در همایش سازمان بهداشت و امنیت غذایی ارائه شده است. سازمان بهداشت و امنیت غذایی اتریش بر اساس نتایج این تحقیق، بر لزوم مطالعه بیشتر تأکید کرد تا بتوان از نبود تأثیر مشابه در انسان مطمئن شد.

هدف این مطالعه، بررسی تأثیر ذرت تراریخت در طی چند نسل بوده است. ذرت مورد مطالعه از دورگ‌گیری بین دو رقم تراریخت NK603‌ (حامل ژن مقاومت به علفکش) و MON810 (حامل ژن مقاومت به حشرات) بود.

بررسی نسل‌ها به سه روش انجام شد: مطالعه نسلهای متوالی (بررسی وضعیت جمعیت تا 4 نسل) مطالعه آمیزش‌های متوالی (تولید نتاج زیاد از یک مادر) و مطالعه طول عمر (بررسی یک نسل در فواصل زمانی معین). موش‌های مورد مطالعه با جیره‌ای حاوی 33٪ ذرت NK603×MON810 تغذیه شدند. در مطالعه چند نسلی یک گروه از موش‌ها با ذرت غیرتراریخت (شاهد) تغذیه شدند.

در مطالعه نسل‌های متوالی بین موش‌های والد در دو گروه تغذیه‌ای تفاوتی مشاهده نشد، اما در نسل‌های سوم و چهارم موشهای شاهد فرزندانی با وزن بیشتر به دنیا آوردند و مدت شیردهی نیز طولانی‌تر بود. در مطالعه آمیزشهای متوالی نیز همین تفاوت در زایمانهای سوم و چهارم دیده شد. در مطالعه طول عمر، بین گروه موشهای تغذیه شده با ذرت تراریخت و شاهد تفاوتی مشاهده نشد.

این مطالعات نشان داد که بررسی نسلهای متوالی اطلاعات بیشتری درباره اثر مواد غذایی تراریخت به دست می‌دهد، و تأیید صحت این نتایج با تحقیقات بیشتر ضروری است.

2008-11-25T14:33:00.000+03:30

صدور مجور واکسن تراریخت برای اسب‌ها

منبع: نیوزیلند هرالد/30 آبان 1387

مجوز استفاده از یک نوع ویروس آبله تراریخت برای اسب‌ها صادر شده است. استفاده از این ویروس به عنوان واکسن تنها در صورتی مجاز شناخته شده که آنفلوانزای اسبی همه‌گیر شود. در صورتی که این واکسن مورد استفاده قرار گیرد، اولین مورد رهاسازی عمدی یک ریزسازواره تراریخت در طبیعت خواهد بود.

اداره ارزیابی مخاطرات محیطی زلاندنو تنها تحت شرایط خاص اجازه استفاده از این واکسن را به اتحادیه اسبدوانی و انجمن بهداشت اسب‌ها داده است. دو انجمن مزبور قصد دارند از این واکسن برای جلوگیری از همه‌گیر شدن احتمالی آنفلوانزای اسبی که سال پیش در استرالیا خسارت فراوانی زد جلوگیری کنند. برآوردها نشان می‌دهند خسارت این بیماری در صورت شیوع 167میلیون دلار است و صنعت پرورش اسب ممکن است تا 400میلیون دلار خسارت ببیند.

اداره ارزیابی مخاطرات همچنین اجازه استفاده از این واکسن را در صورتی که صادرات اسب در کشور مقصد مستلزم واکسینه بودن اسبها باشد مجاز شمرده است.

اداره ایمنی زیستی وزارت کشاورزی و جنگلداری زلاندنو بر استفاده صحیح، نابود کردن ضایعات، و اقدامات ایمنی لازم در صورت نشت آلودگی این واکسن نظارت خواهد کرد.

«آسه‌لا آتاپاتو» مسئول بخش ریزسازواره‌های اداره ارزیابی مخاطرات معتقد است در صورت شیوع آنفلوانزا، مزایای استفاده از این واکسن بیش از معایب آن است.

در عین حال گروه‌های متعددی نسبت به آنچه آن را «مخدوش شدن طبیعت زلاندنو» می‌نامند ابراز نگرانی کرده‌اند. از جمله آنها می‌توان از انجمن مخالفین مهندسی ژنتیک زلاندنو، انجمن دانشمندان مسئول، و انجمن بهداشت خاک. این گروهها با توجه به این که نبود تحقیقات قبلی در مورد اثرات احتمالی آن بر پرندگان و سایر جانوران و همچنین پیامدهای راه یافتن آن به منابع آب، نسبت به گسترش استفاده از این واکسن هشدار دادند

آقای آتاپاتو در پاسخ به این نگرانی توضیح می‌دهد: «این ویروس پس از استفاده از واکسن مدت زیادی زنده نمی‌ماند.»

این ویروس تونایی انتقال به موجود زنده دیگری را ندارد و در طبیعت بیش از نیم ساعت زنده نمی‌ماند. همچنین این ویروس نمی‌تواند در پستانداران و پرندگان (میزبان طبیعی این ویروس) ایجاد بیماری کند.

اتحادیه اسبدوانی و انجمن بهداشت اسب، هزینه نابودی این بیماری در استرالیا (در صورت شیوع) را 400 میلیون دلار اعلام کردند که 150میلیون دلار هزینه نابودی عامل بیماری و حدود 217میلیون دلار هزینه درمان اسبهای بیمار بوده است. به گفته آنها در صورت ظهور بیماری، کلیه مسابقات اسبدوانی متوقف شده و جابجایی اسب‌ها در سطح کشور نیز باید ممنوع شود.

مسابقات اسبدوانی سالانه 1.4میلیارد دلار درآمد ایجاد می‌کند. در صورت بروز یک وقفه تنها به مدت سه ماه، 300میلیون دلار خسارت ایجاد شده و 18300 شغل تمام وقت در معرض تهدید قرار خواهد گرفت، که به آن باید خسارت ناشی از توقف صادرات اسب را نیز افزود.

2008-11-25T14:27:00.000+03:30

ادامه مخالفت اتحادیه اروپا با مواد غذایی تراریخت، باعث افزایش قیمت مواد غذایی خواهد شد

منبع: ایندیپندنت-ایرلند/28 آبان 1387

«دیوید هیکی»، رئیس شرکت آر اند اچ (از تولیدکنندگان عمده مواد غذایی دام در ایرلند) اعلام کرد چنانچه اتحادیه اروپا بر ممنوعیت ورود جیره دام تراریخت به این اتحادیه اصرار ورزد، کشاورزان اروپایی با افزایش قابل ملاحظه مواد غذایی جیره دام مواجه خواهند بود.

وی توضیح داد چنانچه ورود سویای تراریخت موسوم به RR2 به موقع آزاد نشود، واردات سویا به اروپا مختل یا حتی متوقف خواهد شد. وی جمهوری ایرلند و اتحادیه اروپا را متهم کرد که واقعیت‌های مربوط به مواد غذایی تراریخت را نادیده گرفته‌اند.

وی توضیح داد انعطاف ناپذیری اتحادیه اروپا در خصوص مواد غذایی تراریخت باعث شده هیچ واردکننده‌ای ریسک واردات به اروپا را تقبل نکند: «اگر در یک محموله وارداتی 120000 تنی کوچکترین اثری از مواد غذایی تراریخت یافت شود، کل محموله باید نابود یا مرجوع شود.»

74 درصد سویای مصرفی اروپا وارداتی بوده و سطح زیر کشت سویای تراریخت روز به روز افزایش می‌یابد. از 35 میلیون تن سویای وارداتی تنها 6 میلیون تن آن از رقم‌های غیر تراریخت است.

وی هشدار داد: «پیدا کردن سویای غیر تراریخت روز به روز مشکل‌تر می‌شود و قیمت آن آن هر روز بالاتر می‌رود. به این ترتیب صنعت مرغداری در معرض خطر نابودی قرار می‌گیرد.»

اتحادیه اروپا هنوز هیچ رقم تراریخته‌ای را در سطح وسیع مجاز قلمداد نکرده است.

رقم‌های موسوم به «هرکولکس» و GA21 تنها توانستند بعد از 30 ماه مجوز واردات به اتحادیه اروپا را پیدا کنند. این مدت برای رقم‌های «اگری‌شور» و «ییلدگارد» به ترتیب 43 و 34 ماه بوده است.

توضیحات:

گیاهان تراریخت RR2 نسل جدیدی از تولیدات شرکت «مونسانتو» هستند که مقاوم به علفکش‌های گلایفوسیت بوده و با کشت این نوع رقم، محدودیت زمانی مبارزه با علف‌های هرز کمتر خواهد شد.

«هرکولکس» Herculex نسل جدیدی از ژن‌های Bt (ایجاد کننده مقاومت به حشرات) است که گیاه را به طیف وسیع‌تری از حشرات (در مقایسه با ژن Bt قدیمی) مقاوم می‌کند و برای اولین بار توسط دو شرکت «داو آگروساینس» و «پایونیر های‌برد» ابداع شد.

GA21 یک رقم رت اصلاح شده توسط شرکت «سینژنتا» است که ژن مقاومت به علفکش‌های گلایفوسیت به ریخته ارثی آن افزوده شده (اطلاعات بیشتر)

«اگری‌شور» Agrisure نام تجاری گروهی از رقم‌های ذرت مقاوم به حشرات (تولید شرکت سینژنتا) می‌باشد.

«ییلدگارد» Yield Guard نام تجاری گروهی از رقم‌های مقاوم به حشرات (تولید شرکت مونسانتو) می‌باشد

2008-11-15T11:54:00.000+03:30

کشت قهوه تراریخت در هاوایی ممنوع شد

منبع: آسوشیتدپرس/25 آبان 1387

شورای ایالت هاوایی، بر خلاف تصمیم شهردار جزیره هاوایی (بزرگترین جزیره این ایالت) کشت نوع تراریخت قهوه و گیاه بومی دیگری موسوم به «تارو» را ممنوع کرد.

«هری کیم» شهردار جزیره هاوایی پیشتر گفته بود هاوایی باید با کمک محصولات تراریخت به مسئولیت خود در قبال تغذیه مردم جهان عمل کند.

مردم بومی این ایالت با این عنوان که بر اساس یک افسانه بومی که معتقد است انسانها از ریشه گیاه تارو به وجود آمده‌اند از تصمیم شورای ایالتی حمایت می‌کنند. مخالفین ای تصمیم زیست‌شناسان، کشاورزان و بازرگانانی هستند که معتقدند برای مبارزه با آفتها و بیماریها به دانش نوین نیاز است.

برای کسانی که از این قانون تخلف کنند جریمه‌ای معادل 1000 دلار تعیین شده است.

توضیح: گیاه تارو با نام علمی Colocasia گیاهی است با غده‌های بزرگ حاوی مواد نشاسته‌ای که زیستگاه آن مناطق گرمسیر آسیا و جزیره‌های اقیانوس آرام است

2008-11-15T11:32:00.000+03:30

ممنوعیت کشت پنبه تراریخت در غرب استرالیا لغو شد

منبع: وست استرالین/25 آبان 1387

فرماندار ایالت استرالیای غربی دیروز اعلام کرد ممنوعیت کشت پنبه تراریخت در این استان لغو شده و این منع کشت ابتدا در منطقه رودخانه «ارد» اعمال خواهد شد.

به دنبال این تصمیم، کشاورزان طرفدار کشت محصولات تراریخته اظهار امیدواری کردند این لغو ممنوعیت درباره سایر کشت‌ها نیز اعمال شود. از سوی دیگر طرفداران محیط زیست آزاد سازی اعلام کردند آزادسازی کشت پنبه تراریخت مانند «اسب تروا»یی است که تولید غذاهای تراریخت را به دنبال خواهد داشت.

«تری ردمن» وزیر کشاورزی ایالت غرب استرالیا دیروز در «کانونورا» ضمن اعلام این خبر گفت ده سال تحقیق در منطقه ارد بر روی پنبه تراریخت، سلامت آن را از هر دو جنبه زیست‌محیطی و اقتصادی تأیید می‌کند.

در عین حال وی تأکید کرد گسترش کشت پنبه تراریخت مشروط به در دسترس بودن زمین‌هایی است که زیر کشت سایر محصولات است. وی توضیح داد: «ما نمی‌خواهیم کل منطقه به زیر کشت پنبه تراریخت برود. آنچه مهم است این است که کشاورزان و بازرگانان اکنون حق انتخاب دارند.»

دولت پیشین در سال 2003 میلادی/1382 خورشیدی کشت هر نوع محصول تراریخت را به طور کلی ممنوع اعلام کرده بود. آقای ردمن گفت اجازه کشت پنبه تراریخت به عنوان یک استثنا پس از طی مراحل قانونی صادر شده است.

پنبه تراریخت به دلیل توانایی تولید ماده‌ای که برای کرم قوزه پنبه (با نام علمی Heliothis) کشنده است به این آفت مقاوم است. این به آن معناست که کشت پنبه تحت شرایطی کاملا متفاوت با گذشته امکان پذیر است. ایالت استرالیای غربی تجربه تلخی در کشت پنبه غیرتراریخت را از سر گذرانده است. در اواسط دهه 70 میلادی/50 خورشیدی کشاورزان مزارع پنبه را بیش از 40 برابر حد مجاز سمپاشی کردند. از جمله سم‌های بکار رفته در آن زمان DDT بود که استفاده از آن امروزه ممنوع است.

ردمن می‌گیود: «با کشت این نوع پنبه، مزارع پنبه تنها دو بار با سم‌های کم خطرتر سمپاشی خواهد شد.» او همچنین می‌افزاید که 90 درصد پنبه کشت شده در استرالیا تراریخت است و گونه‌های مورد مطالعه در منطقه رودخانه ارد نسبت به سایر مناطق کشور 10 درصد بیشتر محصول می‌دهند.

«اندی مک‌میلان» رئیس اتحادیه کشاورزان غرب استرالیا از این تصمیم استقبال کرده و آن را «حمایت از کشاورزی در برابر احساسات» خواند. وی امیدوار است ممنوعیت کشت کلزای تراریخت نیز به همین ترتیب برداشته شود.

«پیرس ورستگن» رئیس شورای حفاظت تنوع زیستی غرب استرالیا از این تصمیم اظهار تأسف کرد و آن را نتیجه تسلیم دولت در برابر فشار شرکت‌های تولید کننده محصولات تراریخت دانست. وی توضیح می‌دهد: «با شروع کشت محصولات تراریخت دیگر راه برگشتی وجود ندارد. ما اعتبار خود را به عنوان ایالت تولید کننده محصولات کشاورزی پاک از دست خواهیم داد.»

2007-08-21T00:31:00.000+03:30

اتحادیه کشاورزان فنلاند خواستار برچسب گذاری مواد تراریخت شد
منبع: هلسینکی تایم/25 مرداد 1386

اتحادیه مرکزی کشاورزان و جنگلداران فنلاند (موسوم به ام.ت.کا) سه شنبه خواستار برچسب گذاری محصولاتی شد که در مراحل تولید آنها از مواد تراریخت استفاده شده است. این درخواست پس از آن مطرح شد که شرکت تولید مواد غذایی ال.اس.او تابستان گذشته اعلام کرد برای تغذیه خوکهای خود قصد وارد کردن سویای تراریخت دارد.
"مایکل هورنبورگ" رئیس MTK معتقد است مصرف کنندگان حق دارند از محتوای مواد غذایی مصرفی خود اطلاع داشته باشند. در عین حال وی خاطرنشان میکند نمیتوان تنها مؤسسات فنلاندی را مجبور به انجام چنین کاری کرد. وی توضیح میدهد: "در چنین حالتی، تولید کنندگان داخلی نسبت به واردکنندگان در موقعیت نابرابری قرار خواهند گرفت. متأسفانه به دلیل اجباری نبودن برچسب گذاری در اتحادیه اروپا، برچسب گذاری گوشت وارداتی مشکل است."
وی کلید حل این مشکل را در دست مصرف کننده میبیند: "فروشگاهها ادعا دارند که نیاز مشتریان را تأمین میکنند. اگر مشتریان خواستار برچسب گذاری غذاهای حاوی مواد تراریخت باشند، آنها ملزم به انجام این کار خواهند شد."
اتحادیه قصد اعتراض به ایمنی مواد غذایی یا مجاز بودن واردات سویای تراریخت را ندارد. به گفته اتحادیه، مسئولین ملزم به تأیید ایمن بودن سامانه فرآوری محصولات غذایی هستند: "تولید کنندگان و مصرف کنندگان باید مطمئن باشند روشهای فرآوری برای مصرف کنندگان و همچنین محیط زیست هیچگونه خطری در بر ندارد."
هورنبورگ میگوید با وجود تفاوت دیدگاههای اعضای اتحادیه بر سر مواد غذایی تراریخت، بین اعضای اتحادیه اختلاف قابل توجهی در این مورد وجود ندارد.
پرورش دهندگان خوک با دید مثبت به موضوع تغذیه دام با مواد غذایی تراریخت نگاه میکنند، اما تولید کنندگان محصولات ارگانیک مخالف آن هستند. هورنبورگ در این باره میگوید: "بیشتر اختلافها ریشه در مسائل احساسی دارد. من بر این باورم که کشاورزانی که گرایش به روشهای سنتی دارند، به تمام امکانات مورد نیاز خود دسترسی دارند. تنها مسئله باقیمانده، خواسته مصرف کننده است."
هورنبورگ با اینکه خود تولید کننده محصولات ارگانیک است مخالف ورود سویای تراریخت نیست. وی توضیح میدهد: "اگر بنا باشد ما وارد بازار رقابتی شویم نباید از به کار گیری فناوری های نوین واهمه داشته باشیم. محصولات کشاورزی تراریخت مزایای خاص خود را هم دارند, مثلاً علفکش کمتری در این نوع کشتها استفاده شده. در این مورد خاص ما باید به خاطر داشته باشیم که موضوع بحث ما سویای تراریخت است. مصرف هر نوع گیاه زراعی توجه خاص خود را می طلبد."
"متی وانهانن" نخست وزیر فنلاند نیز وارد این موضوع شده است. وی میگوید قصد دارد ترتیبی دهد که محصولات داخلی فنلاند که فاقد مواد تراریخت هستند برچسب خاص داشته باشند. وی در کنفرانسی انجام چنین کاری را "بسیار مشکل" توصیف کرد: "من امیدوارم فناوری ای یافت شود که به کمک آن تولید کنندگانی که محصولاتشان تراریخت نیست بتوانند ادعای خود را ثابت کنند." وی بر این باور است که مصرف کنندگان فنلاندی به دانستن ترکیبات موجود در غذایشان اهمیت میدهند.
در عمل گوشت دامهای تغذیه شده با مواد غذایی تراریخت در بازار فنلاند یافت میشود و به احتمال زیاد گوشت وارداتی هم در همین زمره است.
نشریه کشاورزی"ماسدون تولواینسوس" روز گذشته اعلام کرد شرکت "فیدکس"، تولید کننده خوراک دام، حدود یک سال و نیم است که به 20 پرورش دهنده خوک در منطقه "استروبوتنیا" سویای تراریخت میفروشد.
کشت تجاری محصولات تراریخت ده سال پیش در ایلات متحده شدوع شد. امروزه بیش از 102 میلیون هکتار زیر کشت این نوع محصولات است.

2007-08-19T05:57:00.000+03:30

ممنوعیت کشت گیاهان تراریخت در استرالیا مورد تجدیدنظر قرار میگیرد
منبع: بنگاه خبری استرالیا/18 مرداد 1386

مدت اعتبار ممنوعیت کشت گیاهان تراریخت در جنوب استرالیا در آوریل/فروردین آینده به سر خواهد آمد و اکنون بحث بر سر تغییر مقررات مربوط به این ممنوعیت ادامه دارد. "جان لوش"، یکی از رؤسای سابق اتحادیه کشاورزان جنوب استرالیا و مدیر بخش علوم غذایی "بنیاد آینده" میگوید حدود 70% جامعه منطقه اکنون طرفدار کشت گیاهان تراریخت هستند.
وی معتقد است که مقرراتی که گیاهان غیر تراریخت را در برابر آلوده شدن به مواد تراریخت حفظ کند همچنان به قوت خود باقی خواهد ماند. وی اثر کشت گیاهان تراریخت بر طبیعت را مفید ارزیابی میکند: "به عنوان نمونه، کلزای تراریختی وجود دارد که ازت را به نحو کارامدتری مصرف میکند و میتواند به کاهش مصرف کود ازته کمک کند. این تنها یک جنبه مثبت قضیه است."
"لوش" معتقد است استفاده نکردن از این فناوری موجب عقب افتادن صنعت استرالیا از کشورهایی شده که این فناوری را به کار گرفته اند. وی توضیح میدهد: "ما باید سریع تر پیشرفت کنیم. ما شاید حدود ده سال از کشورهایی که از این فناوری استفاده میکنند عقب باشیم. به کمک رقمهای جدید، ما این توانایی را داریم که به سرعت پیشرفت کنیم ضمن اینکه این فناوری میتواند برای محیط زیست نیز بسیار سودمند باشد

2007-02-27T16:59:00.000+03:30

پيامدهاي اجتماعي رواج بذر پنبه تراريخت در روستاهاي هند
منبع: خبرنامه دانشگاه سنت لوييس واشنگتن/7 اسفند 1385

استفاده از بذر تراريخت، كشاورزي كشورهاي در حال توسعه را با پيچيدگي‌هاي جديدي روبرو خواهد كرد.
پروفسور "گلن استون"، استاد مردم‌شناسي و مطالعات محيطي در حوزه هنر و دانش، اولين تحقيق جامع خود را درباره تأثيرات متقابل كشت بذر تراريخت و فرهنگ‌هاي محلي به اتمام رسانده است. [چكيده مقاله]
در اين پژوهش كشت پنبه در ناحيه "وارانگال" در ناحيه "آندراپرادش" مورد بررسي قرار گرفته، كه مهمترين منطقه پنبه‌خيز هند به شمار مي‌رود. بنا بر يافته‌هاي اين تحقيق، عوامل زيادي بر به كار گيري دستاوردهاي جديد توسط كشاورزان اثر مي‌گذارد. از اين عوامل مي‌توان از تغييرات سريع، تنوع فوق‌العاده بذرهاي موجود در بازار، و تمايل كشاورزان به نوگرايي را نام برد. اين عوامل همگي مانع از آن مي‌شوند كه كشاورزان بذور جديد را به دقت ارزيابي كنند.
استون توضيح مي‌دهد: "تغييرات به قدري سريع است كه كشاورز نمي‌تواند خود را با آن هماهنگ كند. آنها نمي‌توانند دستاوردهاي نوين را به محض ورود جذب كنند. در وارانگال تغييرات الگوي روشني ندارد: از سال 2003 تا 2005 ميلادي/1382 تا 1384 خورشيدي بيش از 125 نوع بذر پنبه در اين ناحيه فروخته شده، هرچند همه آنها در يك زمان در بازار يافت نمي‌شده‌اند: در 2005 تعداد 78 نوع بذر فروخته شده كه تنها 24 نوع آن در دو سال پيش از آن نيز موجود بوده است."
پنبه حاوي ژن Bt كه با توليد حشره كش جلوي خسارت آفات را مي‌گيرد، در سال 2002 ميلادي/1381 خورشيدي وارد هند شد. طي سالهاي 2003 تا 2005 سهم پنبه تراريخت Bt –محصول مشترك شركت مونسانتو و چند شركت هندي- از 12% بذر موجود در بازار به 62% رسيد.
يافته‌هاي استون نشان مي‌دهد كه توسعه كشت بذر پنبه تراريخت نه از طريق ارزيابي‌هاي سنتي رايج، كه از طريق نوعي "فراگيري باز" انجام شده، كه طي آن كشاورز تصميم خود را بر مبناي اطلاعات شفاهي كشاورزان ديگر اتخاذ مي‌كند. وي توضيح مي‌دهد: "عده خيلي كمي از كشاورزها بذرها را ارزيابي مي‌كنند، بقيه به تقليد از همسايگان خود بذر جديد را مي‌كارند. تعداد كشاورزاني كه قبل از كشت بذر آن را ارزيابي مي‌كنند كاهش چشمگيري نشان مي‌دهد."
اگرچه سردرگمي كشاورزان در انتخاب بذر مشكلات آنها را زياد كرده، برخي مشكلات پيش از ورود بذر تراريخت بسيار جدي بوده: در اواخر دهه 1990 ميلادي/1370 خورشيدي، خودكشي كشاورزان وارانگال امري رايج شده بود.دليل آن بدهكاري‌هايي بود كه گاهي مربوط به نسلهاي پيشتر مي‌شد.
استون مشكلات ياد شده را با مشكل بودن انتخاب مربوط مي‌داند: گرايش كشاورزان به نوآوري باعث مي‌شود نوع بذر مورد استفاده را به سرعت تغيير دهند. استون متوجه شده كه بسياري از شركتها، بذرهايي را كه مورد استقبال كشاورزان واقع نشده با نام تجاري ديگري دوباره وارد بازار مي‌كنند. وي مي‌گويد: "بسياري از مارك‌هاي مختلف تجاري در واقع يك نوع بذر هستند. كشاورزان نمي‌توانند متوجه چنين موضوعي شوند و به همين دليل به ارزيابي خودشان اعتماد نمي‌كنند. بنابراين به تقليد از همسايگان روي مي‌آورند. البته تقليد لزوماً كار نادرستي نيست، اما در اين مورد خاص همه از هم تقليد مي‌كنند و اين ارزيابي نيست، "مدگرايي" است."
استون معتقد است كه اين مدگرايي نامنظم باعث مي‌شود پديده "فراگيري محيطي" جاي خود را به "فراگيري باز" بدهد. وي اين پديده را به "محو تجربه" تعبير مي‌كند. وي مي‌گويد: "توسعه كشت پنبه تراريخت به اين شكل، علامت اين نيست كه اين نوع فناوري كارامد است، بلكه بيشتر نشان از آن دارد كه سيستم حاكم بر زراعت پنبه دچار نوعي افت علمي شده است."

2007-02-21T13:57:00.000+03:30

حذف ژن: روش جديد حفاظت از محصولات زراعي در برابر "آلودگي تراريخت"
منبع: SciDev.Net/27 بهمن 1385

دانشمندان چيني و امريكايي راهكاري طراحي كرده‌اند كه از فعال شدن ژن‌هاي گياهان تراريخت جلوگيري مي‌كند. اين دستاورد مي‌تواند جانشين مناسبي براي ژن‌هاي "نابودگر" باشد. اعضاي گروه پژوهشي پيش‌بيني مي‌كنند كه به كمك اين روش نياز كشاورزان فقير به بذرهاي تراريخت گران‌قيمت از بين مي‌رود.
راهكار مزبور موسوم به "حذف كننده ژن"، ژن‌هاي تراريخت را با موفقيت از ريخته ارثي بذر و گرده توتون تراريخت حذف كرد.
اگر بتوان اين روش را براي گياهان زراعي ديگر نيز پياده كرد، امكان توليد گياه غيرتراريخت از بذر تراريخت فراهم مي‌شود. پيش از اين شركتهاي توليد كننده بذر براي جلوگيري از "مهاجرت" ژن‌ها، از ژن‌هاي "نابودگر" استفاده مي‌كردند. اين ژن‌ها منجر به عقيم شدن بذر مي‌شوند و باعث مي‌شوند كه ژن از گياه تراريخت به گياه عادي منتقل نشود. به اين ترتيب ژن تراريخت در طبيعت منتشر نشده و در نتيجه در انحصار شركت توليد كننده باقي مي‌ماند.
اما براي كشاورزان كم درآمد كشورهاي در حال توسعه، اين بدان معني بود كه هر سال بذر گران‌قيمت تراريخت بايد از شركت توليد كننده خريداري مي‌شد.
گروههاي پژوهشي نشانگرهاي ژنتيكي‌اي طراحي كردند كه وقتي در اطراف ژن قرار مي‌گيرد، سلول گياهي ژن را "بيگانه" تلقي كرده و آن را از ريخته ارثي خود حذف مي‌كند. با وارد كردن اين نشانگرها به ريخته ارثي توتون تراريخت، تمام ژن‌هاي ناخواسته از ريخته ارثي گرده و بذرهايي كه در گلخانه توليد شده بود حذف شد.
"كمينگ لو" و گروه همكار از مركز زيست‌فناوري چين از دانشگاه جنوب‌غرب و گروه پژوهشي دانشگاههاي كانكتيكات و تنسي در ايالات متحده، يافته‌هاي خود را در نشريه Plant Biotechnology Journal منتشر كردند. [چكيده مقاله]
"محمد جبرئيل" بيوتكنولوژيست مصري‌تبار دانشگاه گنت بلژيك، معتقد است اين دستاورد به كشاورزان كم درآمد امكان مي‌دهد به سنت گذشته خود، يعني نگهداري بذر و كشت آن در سالهاي بعد، پايبند بمانند؛ كاري كه با خريد بذرهاي عقيم شده تجاري ممكن نبوده است.
وي همچنين معتقد است اين روش مي‌تواند نگراني‌هاي مصرف‌كنندگان را در مورد مواد غذايي تراريخت برطرف كند.

2007-02-20T13:24:00.000+03:30

قاضي عملكرد وزارت كشاورزي را در خصوص محصولات تراريخت محكوم كرد
منبع: رويترز/25 بهمن 1385

ظرف دو ماه گذشته، دادگاههاي ايالات متحده دو حكم بر عليه عملكرد ناقص وزارت كشاورزي ايالات متحده در مورد صدور مجوز براي كشت دو رقم تراريخت صادر كردند. رقمهاي مورد بحث هردو توليد شركت مونسانتو هستند.
"ويل روستوف" وكيل ارشد مركز امنيت غذايي در اين باره گفت: "اين گام محكم ديگري در جهت جلوگيري از رويكرد سهل‌‌انگارانه وزارت كشاورزي نسبت به محصولات تراريخت خطرناك است."
"چارلز براير" قاضي ايالتي شمال كاليفرنيا در سانفرانسيسكو با "تحكم‌آميز" خواندن عملكرد وزارت كشاورزي، اعلام كرد اين وزارت با خودداري از ارزيابي‌هاي كافي از اثرات زيست‌محيطي كشت يونجه تراريخت، قوانين را زير پا گذاشته است.
يونجه تراريخت مقاوم به علفكش "راندآپ Roundup" محصول مونسانتو، به كشاورزان اين امكان را مي‌دهد كه علفكش راندآپ (محصول همين شركت) را در هر زمان عليه علفهاي هرز مزارع يونجه به كار ببرند.
گروهي از كشاورزان، مصرف كنندگان، طرفداران محيط‌زيست، با هدايت مركز امنيت غذايي، شكايتي عليه صدور مجوز كشت يونجه تراريخت به دادگاه تسليم كردند. بر اساس اين شكايت، كشت يونجه تراريخت ممكن است منجر به ظهور "اَبَرعلف‌هرز"ها (علفهاي هرز مقاوم به علفكش) شود، توليد محصولات دامي ارگانيك (عاري از مواد شيميايي) را به مخاطره اندازد، و درآمد صادراتي كشاورزان را - به دليل مخلوط شدن احتمالي يونجه معمولي و تراريخت- كاهش دهد. آنها همچنين مدعي شدند مخلوط شدن كشتهاي يونجه معمولي و تراريخت، در بلند مدت كشاورزان به طور ناخواسته ناگزير از پرداخت حق مالكيت معنوي شركت مونسانتو خواهد كرد.
يونجه گياهي دائمي است كه گرده افشاني آن به كمك حشرات و باد انجام مي‌شود و در كنار ذرت، سويا، و گندم، بالاترين سطح زير كشت را در ايالات متحده داراست.
قاضي براير از طرفين دعوي خواسته است راه‌حل‌هاي پيشنهادي خود را تا 26 فوريه/7 اسفند به وي ارائه كنند. روستوف اعلام كرد به نمايندگي از شاكيان درخواست ممنوعيت فروش بذر و كشت يونجه تراريخت را به دادگاه تسليم خواهد كرد.
مدافعين كشت يونجه تراريخت در اين پرونده عبارت بودند از: "مايك جوهانس" وزير كشاورزي ايالات متحده، "ران ديهاون" مدير سازمان بازرسي سلامت محصولات زراعي و دامي، و "استيو جانسون" مدير سازمان حفاظت محيط زيست.
شركت مونسانتو كه جزو مدافعين پرونده ذكر نشده، يافته‌هاي مربوط به اين پرونده را "غيرقابل‌قبول" خواند. "لوري فيشر" سخنگوي اين شركت اعلام كرد: "مونسانتو تأكيد دارد كه رقم يونجه مزبور خطري براي سلامت انسان و محيط زيست ندارد. بسياري از كشورها از جمله كانادا، بي‌خطر بودن آن را تأييد كرده‌اند. ما در حال بررسي حقوقي وضعيت موجود هستيم."
"راشل ايداچيكو" سخنگوي سازمان بازرسي سلامت محصولات زراعي و دامي نيز اعلام كرد: "ما حفاظت از محيط زيست را امري مهم مي‌دانيم و مقررات مربوط را با جديت اجرا خواهيم كرد."
پرونده يونجه تراريخت پس از آن در دادگاه مطرح شد كه در تاريخ 5 فوريه/16 بهمن قاضي ديگري وزارت كشاورزي را به دليل مشابهي محكوم كرده بود. طبق آن پرونده، وزارت كشاورزي مجوز اجراي آزمايشهاي صحرايي را براي گونه‌اي از چمن "آگروستيس Agrostis" تراريخت صادر كرده بود. چمن مزبور نيز مقاوم به راندآپ و محصول مشترك شركت‌هاي مونسانتو و اسكاتس بود. اين نوع چمن بيشتر در زمينهاي ورزشي، به ويژه زمينهاي گلف كاشته مي‌شود.
"هنري كندي" قاضي ايالتي كلمبيا در مورد آن پرونده اعلام كرد دلايل محكمي وجود دارد كه آزمايشهاي صحرايي چمن تراريخت، بر محيط زيست تأثير قابل ملاحظه‌اي مي‌گذارد. بر اساس حكم آن دادگاه، وزارت كشاورزي ملزم شد آزمايشهاي مزبور را تا انجام مطالعات دقيق‌تر به حال تعليق درآورد. به گفته وي، مطالعات انجام شده، براي تأييد بي‌خطر بودن آزمايشهاي صحرايي كافي نبوده است.

2007-01-24T15:29:00.000+03:30

توليد ماهي تراريخت حاوي عامل انعقاد خون
منبع: نيوساينتيست/20 شهريور 1383

با دستكاري ريخته ارثي يك ماهي، عامل انعقاد خون مورد استفاده براي درمان بيماران هموفيلي يا افراد سانحه ديده مبتلا به خونريزي شديد ساخته شد. هرچند اين ماده تا رسيدن به بازار راه زيادي در پيش دارد، در صورت موفقيت روش مزيور مي‌تواند براي توليد مواد ارزشمند ديگر نيز استفاده شود.
"نورمن مك‌لين" از دانشگاه ساوت‌هامپتون، انگلستان، مي‌گويد: "بيش از 20 ماده دارويي ديگر كه براي درمان بيماري‌هاي ريه‌اي، كبدي، و حتي غده‌هاي سرطاني به كار مي‌رود را مي‌توان به كمك ماهي‌ها توليد كرد." وي به كمك شركت آمريكايي "آكواژن" روي پروژه‌اي كار مي‌كند كه بتوان "عامل لخته VII" را به كمك ماهيها توليد كرد. اين عامل را مي‌توان مستقيماً از خون انسان نيز استحصال كرد، اما اين كار با خطر انتقال بيماري همراه است.
عامل جايگزين موسوم به "نُووسِوِن NovoSeven" به كمك موشهاي تراريخت توليد مي‌شود، اما كشت سلول پستانداران كاري پرهزينه است و داروي لازم براي يك بار تزريق كه با اين روش توليد مي‌شود هزينه‌اي حدود ده‌هزار دلار دارد.
فاكتور VII براي درمان نوع كميابي از هموفيلي استفاده مي‌شود كه افراد مبتلا نمي‌توانند پروتئين مزبور را خودشان بسازند، ضمن اينكه براي انواع ديگري از اين بيماري هم كاربرد دارد. بسياري از پزشكان، به ويژه پزشكان ارتشي مستقر در عراق، از نووسون براي جلوگيري از خونريزي‌هاي داخلي ناشي از تيراندازي‌هاي اتفاقي استفاده مي‌كنند، هرچند نووسون مجوز لازم براي چنين كاربردي را ندارد.
شركت آكواژن به دنبال راه ارزانتري است: ماهي آب شيرين "تيلاپيا tilapia" داراي رشدي سريع است و به عنوان ماهي پرورشي هم نگهداري مي‌شود. مك‌لين اكنون چندين سويه تراريخت اين ماهي را كه همگي مولد فاكتور VII هستند پرورش داده است. گروه پژوهشي وي يك "كليد ژني" ماهي را به ژن انساني اضافه كرده است. به اين ترتيب ژن مزبور در كبد ماهي فعال شده و پروتئين وارد خون مي‌شود. به گفته مك‌لين، هر ميلي‌ليتر خون اين ماهي 500 نانوگرم فاكتور VII دارد كه برابر مقدار طبيعي آن در خون انسان است. وي اميدوار است ظرف يك سال آينده غلظت پروتئين را ده برابر افزايش دهد.
گام بعدي، اطمينان يافتن از اين امر است كه سيستم ايمني بدن انسان، فاكتور توليد شده در ماهي را "پس نمي‌زند". محققان مشغول آزمون كردن اين فاكتور با نمونه‌هاي خون بيماران هموفيلي هستند، اما ميزان مطالعات لازم بسيار بيشتر از مطالعات انجام شده است.
گروههاي پژوهشي ديگري نيز مشغول توليد پروتئين از منابع ديگر مانند گياهان، تخم‌مرغ، كرم ابريشم، و گاو هستند، اما مك‌لين ماهي را جاندار ايده‌آل‌تري مي‌داند. از يك سو هيچ بيماري مشتركي بين انسان و ماهي گزارش نشده و از سوي ديگر هزينه پرورش ماهي تراريخت (مثلاً در مقايسه با گاو تراريخت) بسيار پايين است. تيلاپيا به دليل توليد مثل سريع، نياز بازار را به راحتي تأمين مي‌كند. در عين حال، "جان ماتسون" از سازمان غذا و داروي ايالات متحده معتقد است ورود ناخواسته ماهي تراريخت به طبيعت بسيار نگران كننده است و براي توليد تجاري اين دارو، تيلاپياي تراريخت بايد در محيطي كاملاً بسته پرورش يابد.

2007-01-24T15:17:00.001+03:30

نخود تراريخت منجر به بروز حساسيت در موشها شده است
منبع: نيوساينتيست/30 آبان 1384

تحقيقي كه هدفش توليد نخود تراريخت (مقاوم به حشرات) بوده پس از حدود يك دهه به حال تعليق درآمد، چرا كه معلوم شده در موشها ايجاد حساسيت ريه‌اي مي‌كند.
پژوهشگران سازمان ملي پژوهش استراليا، ژني مولد پروتئين كشنده شپشه نخود (با نام علمي Bruchus pisorum) را از لوبيا به نخود منتقل كردند. اين پروتئين در لوبيا هيچگونه حساسيتي در موش يا انسان ايجاد نمي‌كرد. اما گروه تحقيقاتي متوجه شد وقتي پروتئين در نخود بروز مي‌كند شكل ساختماني آن با نوع موجد در لوبيا تفاوتهايي پيدا كرده است. تصور مي‌شود اين تفاوت ساختماني دليل بروز حساسيت در موشها باشد.
"پل فاستر" سرپرست گروه پژوهشي از دانشگاه ملي استراليا در كانبرا اين يافته را شاهدي بر ضرورت بررسي مورد به مورد گياهان تراريخت مي‌داند. وي همچنين استفاده از آزمون‌هاي پيشرفته و همه‌سونگر را براي ارزيابي رقمهاي جديد لازم مي‌داند.
"جرمي تيگر"، عضو گروه صلح‌سبز استراليا اين پديده را نشانه غيرقابل‌پيش‌بيني بودن دستكاري ژنتيكي مي‌داند. وي مي‌گويد: "من هيچ كشوري را سراغ ندارم كه ارزيابي نتايج چنين دستكاري‌هايي در آن اجباري باشد."
نخود معمولي نسبت به شپشه نخود به شدت حساس است. حشره بالغ در غلاف ميوه تخم مي‌گذارد و علاوه بر استراليا در بسياري از كشورهاي درحال توسعه خسارت زيادي به اين محصول وارد مي‌كند. لوبيا به دليل داشتن پروتئيني موسوم به "بازدارنده 1 آلفا آميلاز" جلوي فعاليت آنزيم آلفا آميلاز را مي‌گيرد. شپشه نخود به كمك اين آنزيم مواد نشاسته‌اي موجود در نخود را هضم مي‌كند. دانشمندان مركز ملي پژوهش نشان دادند كه انتقال ژن اين پروتئين به نخود آن را تا حد چشمگيري در برابر شپشه مقاوم كرده بود.
فاستر و همكارانش سيستم ايمني اين موشها را بررسي كردند تا تغييرات ناخواسته احتمالي شناسايي شود. به طور كلي اين پروتئين پس از هضم واكنشي در سيستم ايمني جاندار برنمي‌انگيزد. اما موشهايي كه از نخود تراريخت تغذيه كرده بودند پادتنهايي توليد كردند كه ويژه اين پروتئين بود. برخي از اين موشها به يكي از دو روش در معرض اين پروتئين قرار گرفتند: از طريق خون و ناي. اين روش يك راه متداول موسوم به "برانگيزش چندجانبه سيستم ايمني" است كه حساسيت سيستم ايمني را نسبي به يك پروتئين ارزيابي مي‌كند. موشهايي كه پروتئين وارد خونشان شده بود حساسيت پوستي از خود نشان دادند، حال آنكه موشهايي كه پروتئين را در ناي دريافت كرده بودند دچار تورم مجراي تنفسي و آسيب جزئي ريه‌اي شدند. خام يا پخته بودن نخود موجود در غذاي موشها تأثيري بر بروز حساسيت‌هاي مزبور نداشت، به اين معني كه پروتئين مزبور هم در شكل فعال و هم در شكل تخريب شده خود توانايي ايجاد حساسيت را داراست. به گفته فاستر، اين اولين مورد مشاهده شده براي ايجاد مصنوعي حساسيت در موش است. در اوايل دهه 90 ميلادي/70 خورشيدي، نوعي سوياي تراريخت توليد شد كه ارزش غذايي آن با ژني از فندق برزيلي (با نام علمي Bertholletia excelsa) بهبود يافته بود، اما به محض اينكه معلوم شد اين سويا در افراد داراي آلرژي نسبت به فندق برزيلي اثر مشابهي ايجاد مي‌كند متوقف شد.
بررسي‌هاي بيشتر فاستر و همكارانش، نشان داد كه ساختمان ملكولي اين پروتئين در لوبيا و نخود تفاوت‌هاي مختصري دارد. آنها دليل اين تفاوت را در اختلاف روش ساخته شدن پروتئين در در گياه مي‌دانند. اين اختلاف احتمالاً مربوط به فرايندي به نام گليكوسيلاسيون است كه طي آن تركيبات ساكاريد به پروتئين افزوده مي‌شود. فاستر در اين باره چنين توضيح مي‌دهد: "وقتي پروتئين در نخود بيان مي‌شود، محل فيزيكي افزوده شدن ساكاريد با مورد مشابه در لوبيا فرق دارد. اين تنها تفاوتي است كه ما تا اكنون به آن پي برده‌ايم."
وي معتقد است تغييرات جزئي مشابه در سنتز پروتئيني كه ژن آن از گونه بيگانه آمده مي‌تواند در هر گياهي رخ دهد، و نتيجه مي‌گيرد هر گونه جديد تراريخت بايد به دقت از نظر چنين تغييراتي ارزيابي شود. وي مي‌افزايد: "اگر رقم جديدي براي مصرف انسان در نظر گرفته شود، بايد ابتدا صورت دقيقي از تمام آزمايشهاي لازم براي آن تهيه شود."
"تيگر" نيز با اين نظر موافق است. اما وي معتقد است مقالاتي كه در مورد اثرات احتمالي مواد تراريخت بر سلامت انسان بسيار انگشت‌شمارند. وي مي‌گويد: "اگر شركت‌هاي خصوصي چنين تحقيقي انجام مي‌دادند، احتمالاً ما از نتايج آن مطلع نمي‌شديم."

2007-01-22T15:44:00.000+03:30

تخم مرغ تراريخت براي مقابله با سرطان
منبع: روزنامه اينديپندنت/25 دي 1385

دانشمندان بريتانيايي موفق به توليد مرغهاي تراريختي شدند كه تخم آنها حاوي داروهاي مقابله با سرطان است.
مؤسسه روزلين در ادينبورگ اسكاتلند، پيش از اين نيز موفق به توليد "تريسي"، گوسفند مولد دارو، و نيز "دالي" اولين گوسفند همسانه‌سازي شده گرديده بود. اكنون پژوهشگران اين مؤسسه 500 رأس مرغ نژاد "آي اس آ براون" (نتيجه آميزش نژادهاي "رودآيلند رد" و "رودآيلند وايت") دستكاري شده را توليد كردند. از آنجايي كه سفيده تخم‌مرغ آنها كاربرد دارويي دارد، مي‌توان هزينه توليد برخي داروهاي گران‌قيمت را پايين آورد. اين دستاورد، قدم بزرگي در راه توليد مواد دارويي از دام به شمار مي‌رود. روشهاي رايج توليد داروهاي ضد سرطان و رماتيسم –مانند توليد پادتن در محيط آزمايشگاهي- بسيار زمان‌بر و پرهزينه‌اند. استفاده از جانوران تراريخت براي توليد چنين داروهايي مي‌تواند ارزان‌تر و سريعتر باشد، اما تا كنون پژوهشگران موفق به توليد تجاري دارو از محصولات كشاورزي نشده بودند.
دكتر "هلن سنگ" سرپرست تيم پژوهشي از مؤسسه روزلين اين يافته را در نشريه آكادمي علوم ايالات متحده منتشر كرده است. همچنين شركتهاي آكسفوردبيومديكا (متخصص فناوري ژن‌درماني) و وايراژن (براي تجاري كردن يافته‌هاي اين تحقيق) در اين تحقيق همكاري داشته‌اند. آنها با استفاده از نوعي لنتي‌ويروس(*) كه موجب بروز كمخوني در اسب مي‌شود پروتئين‌هاي داراي خاصيت دارويي را به ژن مسئول ساخت اووالبومين افزودند. اووالبومين 54 درصد پروتئين سفيده تخم‌مرغ (حدود 2.2 گرم در هر تخم‌مرغ) را تشكيل مي‌دهد. ژن‌هاي مزبور وارد سلول‌هاي بنيادي به دست آمده از جنين مرغ شدند و سلول‌هاي تراريخت حاصل با محلول حاوي سلول‌هاي عادي مخلوط شدند و مجموعه‌اي از سلول‌هاي داراي تنوع ژنتيكي (عادي و تراريخت) را تشكيل دادند. بخشي از سلول‌هاي تراريخت يادشده لوله فالوپ مرغ را تشكيل مي‌دهد و ژن پروتئين دارويي را حين تخمگذاري به تخم‌مرغ منتقل مي‌كند.
پروتئين‌هايي كه ژن‌هاي مربوط به آنها به مرغ منتقل شده عبارتند از miR24 (پادتن مؤثر در درمان نوعي سرطان پوست) و پروتئين b-1a (نوعي داروي ضد ويروس كه تقويت كننده سيستم دفاعي بدن است).
جالب توجه آن كه اين ژن‌ها به نسل بعد مرغها نيز منتقل شدند.
پيش از اين نيز از روشهاي مشابهي براي توليد دارو از شير بز، گوسفند، گاو، و خرگوش استفاده شده است، اما گروه پژوهشي معتقد است استفاده از ماكيان به عنوان "كارخانه توليد دارو"، به دليل توليدمثل سريع و ارزان بودن نگهداري، داراي مزيت نسبي بالاتري است.
"كارن جرويس" از شركت وايراژن معتقد است اين راهكار مي‌تواند كارامدترين روش توليد داروهاي تخصصي باشد. وي توضيح مي‌دهد: "ما پنج نسل از اين مرغها را پرورش داده‌ايم و همه آنها به ميزان بالايي مواد دارويي توليد مي‌كنند.
"اندرو وود" از آكسفوردبيومديكا معتقد است از همين راهكار مي‌توان براي درمان بيماري‌هاي ديگري مانند پاركينسون، ديابت و انواع ديگر سرطان نيز استفاده كرد.

*لنتي‌ويروس‌ها گروهي از ويروس‌ها هستند كه ماده وراثتي‌شان پس از انتقال به ميزبان مي‌تواند در ژنوم ميزبان پراكنده شود و توانايي بيماري‌زايي در سلول‌هايي را دارند كه در مرحله تقسيم سلولي نيستند.

2007-01-22T15:42:00.000+03:30

توليد ميوه غيرتراريخت از درخت تراريخت
منبع: نيوساينتيست/16 آبان 1380

گونه ويژه‌اي از گردو توليد شده كه هم مي‌تواند رضايت توليد كننده را جلب كند و هم مصرف كننده را. ريشه اين گونه در برابر بيماري‌هاي باكتريايي مقاوم است، اما ميوه‌هاي آن تراريخت نيستند.
باكتري "اگروباكتريوم Agrobacterium" در تعداد زيادي از گونه‌هاي درختان ميوه و به ويژه مو، عامل بيماري‌اي به نام "تاول تاجي" است. اين باكتري از طريق زخمهاي ايجاد شده در گياه وارد ريشه شده و ژن‌هاي مولد غده را به گياه منتقل مي‌كند و باعث رشد غير عادي سلول‌هاي آلوده و ايجاد غده مي‌شود.
تيم پژوهشي "آبهايا داندكار" در دانشگاه ديويس كاليفرنيا موفق شده‌اند با فعال كردن يك سازوكار دفاعي در گياه، جلوي فعاليت اين ژن را بگيرند [متن كامل مقاله]. آنها نوعي سويه تراريخت در گوجه‌فرنگي و گياه آرابيدوپسيس (از خانواده كلم) توليد كردند كه ناحيه مربوط به بيماري در ‌DNA آنها دستكاري شده و در هنگام نسخه‌برداري، mRNA نسخه برداري شده به دليل شكل سه بعدي متقارن، تا مي‌خورد. از آنجايي كه گياهان به طور طبيعي RNA دو رشته‌اي ندارند، RNA تا خورده (دو رشته‌اي شده) مهاجم تلقي شده و توسط سيستم دفاعي گياه تكه تكه مي‌شود. اين فرايند منجر به تحريك سيستم دفاعي گياه در برابر ساختارهاي مشابه شده و باعث مي‌شود گياه ژن‌هاي مشابه را كه از باكتري وارد شده نيز نابود كند.
از اين راهكار براي بهبود روشهاي قديمي توليد در گردو استفاده خواهد شد. رقمهاي پرمحصول گردو روي پايه‌هاي تراريخت مقاوم به باكتري قلمه زده خواهند شد. به اين ترتيب گردوي پرمحصول در برابر بيماري باكتريايي محافظت مي‌شود بدون آنكه تغييري در ريخته ارثي آن ايجاد شود.

2007-01-16T12:24:00.000+03:30

ايمن سازي گاو در برابر جنون گاوي
منبع: تايمز/11 دي 1385

پژوهشگران موفق به توليد گوساله‌هايي شده‌اند كه فاقد پروتئين مسئول بيماري جنون گاوي هستند. اين مورد ثابت مي‌كند با دستكاري ژنتيكي مي‌توان دامها را در برابر اين ضايعه مغزي ايمن ساخت.
گاوهاي تراريخت توليد شده بعد از 20 ماه ظاهري كاملاً طبيعي داشته و نتيجه آزمايشهاي كلينيكي انجام شده بر روي مغز آنها نشان مي‌دهد كه بافت مغز اين گوساله‌ها در برابر ضايعه تحليل رفتگي مغز گاو (موسوم به BSE) ايمن است. با اينكه گوساله‌هاي مزبور بايد براي مدت طولاني‌تري بررسي شوند، يافته‌هاي بدست آمده دانشمندان را نسبت به قابل اعتماد بودن اين روش درماني خوشبين كرده است.
از آنجا كه مصرف گوشت دامهاي مبتلا (حاوي پروتئين بيماريزا) مي‌تواند موجب بروز بيماري مشابه (موسوم به كروتزفلد-جاكوب، با علامت اختصاري vCJD) در انسان شود، اين تحقيق به دليل توليد گوشتي كه انسان را بيمار نمي‌كند ارزشمند است. براي نمونه شركتهاي توليد فراورده‌هاي گوشتي مي‌توانند با اطمينان بيشتري گوشت عاري از بيماري توليد كنند. البته شايان ذكر است كه به دليل ممنوع شدن تغذيه گاو با بقاياي گاوهاي مرده، دامنه گسترش بيماري بسيار محدود شده است. همچنين اين دستاورد مي‌تواند بر مخالفت عامه مردم با محصولات تراريخت چيره شود.
كاربرد مهم ديگر اين يافته مي‌تواند استفاده از گاوهاي تراريخت در صنايع دارويي باشد، مانند توليد سرم گاوي براي كشت واكسن‌ها. در ضمن مي‌توان از گاوهاي تراريخت براي توليد پروتئين‌هاي انساني نيز استفاده كرد؛ مثلاً با توليد شير حاوي ايمونوگلوبولين يا آلبومين، بدون آنكه خطر آلودگي به بيماري وجود داشته باشد.
نتيجه اين پژوهش در مجله Nature Biotechnology منتشر شده است. "يورگن ريخت" سرپرست تيم پژوهشي از مركز ملي بيماري‌هاي دامي ايالات متحده در اين باره مي‌گويد: "گوساله‌هاي فاقد پروتئين بيماري‌زا مي‌توانند منبع مطلوب‌تري براي توليدات با منشأ گاوي مانند شير، ژلاتين، كولاژن، سرم، و پلاسما باشند." پروتئين‌هاي بيماري‌زا هم در گاو و هم در انسان با عملكرد غيرعادي (در اصطلاح، "خميدگي غيرمتعارف") و ايفا نكردن نقش طبيعي خود باعث تخريب بافت مغز مي‌شوند. از آنجايي كه نقش پروتئين سالم شناخته شده نيست، دانشمندان آمريكايي و ژاپني به اين فكر افتادند كه با غيرفعال كردن آن به طور كلي مي‌توان گوساله‌هاي سالم توليد كرد.
ژن مربوط به پروتئين مربوطه از سلول‌هاي بنيادي مورد استفاده براي همسانه‌سازي هشت گاو نر هلشتاين حذف شد. آزمايش‌ها و مقايسه‌هاي اوليه با گاوهاي شاهد، سلامتي آنها را تأييد مي‌كند، هرچند آزمايش‌هاي بيشتري براي تأييد اين مورد لازم است. "ريخت" مي‌گويد: "گوساله‌هاي تراريخت در 20 ماهگي از نظر باليني، فيريولوژيكي، آسيب‌شناختي، و ايمني طبيعي هستند. اين تحقيق مي‌تواند الگويي براي پژوهشهاي مشابه باشد."
طي مدتي كه بحران جنون گاوي ظهور كرد، 4.7ميليون راس گاو نابود شده و خسارتي معادل 1.5ميليارد دلار به صاحبان آنها پرداخت شد.

2007-01-16T12:18:00.000+03:30

آمريكايي‌ها از وجود مواد غذايي تراريخت در سفره‌شان بي‌خبرند
منبع: نيوساينتيست/25 آذر 1385

با وجودي كه شهروندان ايالات متحده نزديك به يك دهه است كه محصولات غذايي تراريخت مصرف مي‌كنند، بيشترشان از اين موضوع اطلاع ندارند.
طبق نظرسنجيي كه در 15 آذر منتشر شده، تنها 25 درصد آمريكايي‌ها آگاهانه مواد غذايي تراريخت مصرف مي‌كنند، و 60 درصد آنان از وجود اين گروه محصولات در غذايشان بي‌خبرند.
"مايكل فرناندز" از مؤسسه زيست فناوري و صنايع غذايي پيو (مجري اين نظرسنجي) مي‌گويد: "اين مواد مخفيانه وارد بازار نمي‌شود، اما مردم هم توجهي به آن نشان نمي‌دهند." وي معتقد است كه بخشي از كم‌توجهي مردم به اين موضوع به دليل پنهانكاري در ارائه آن به بازار است. به عنوان نمونه، ممكن است روغن سويا يا عصاره ذرت تراريخت جزو مواد تشكيل دهنده شيريني باشد و شيريني برچسب "حاوي مواد تراريخت" نداشته باشد.
اكنون اين سؤال مطرح است كه براي افزايش توجه مردم چه بايد كرد؟ فرناندز يك راه آن را برانگيختن نگراني عمومي مي‌داند. به گفته وي، يافت شدن غير منتظره مواد تراريخت در مواد غذايي صادراتي مي‌تواند نگاهها را به اين سمت متوجه كند.

2006-12-30T14:48:00.000+03:30

تلاش براي توليد بادام‌زميني تراريخت
منبع: آسوشيتدپرس/2 دي 1385

يك گروه صنعتي، از پژوهش براي توليد بادام‌زميني تراريخت داراي رشد سريع و ارزش غذايي بالاتر حمايت مي‌كند. اين پژوهش توانايي بالقوه توليد بادام‌زميني‌هايي را دارد كه داراي روغن مناسب براي توليد سوخت‌هاي زيستي هستند، به آب كمتري نياز دارند، و نسبت به آفتكش‌ها و علفكش‌ها مقاومت ژنتيكي دارند. همچنين امكان توليد رقمهاي داراي ويتامين و سايز عنصر غذايي و نيز رقمهاي بدون مواد حساسيت‌زا نيز وجود دارد.
دستكاري ژنتيكي بادام‌زميني نزديك يك دهه پيش شروع شد، اما بخش صنعت از بيم استقبال نشدن از آن حمايت نكرد.
اما از آنجا كه چين و هند (دو توليد كننده عمده بادام زميني) با جديت تمام براي توليد بادام زميني تراريخت تلاش مي‌كنند، "شوراي بادام زميني ايالات متحده" و شاخه پژوهشي آن موسوم به "بنياد بادام زميني" سياستهاي گذشته خود را تغيير دادند. هزينه اجراي اين پژوهش 9.5ميليون دلار برآورد شده است.
گروهي شامل وزارت كشاورزي ايالات متحده، 14 دانشگاه، و صاحبنظران صنايع غذايي گزارشي به بنياد بادام‌زميني ارائه كرده‌اند كه در آن مزاياي توليد بادام زميني تراريخت تشريح شده است.
"هووارد والنتين" مدير اجرايي بنياد بادام‌زميني مي‌گويد: "به نظر مي‌رسد دستكاري ژنتيكي مواد غذايي روز به روز بيشتر در بين مردم پذيرفته مي‌شود و تا پنج سال ديگر كه ما به اولين رقم تراريخت بادام‌زميني دست يابيم پذيرش آن بيشتر نيز مي‌شود." وي مي‌افزايد: "باور ما اين است كه مهندسي ژنتيك راهكاري است كه مي‌تواند ما را بر برخي مشكلات چيره كند يا ارزش تجاري محصولات را بالا ببرد. ما تا زماني كه محصولات تراريخت ايمن تلقي مي‌شوند ار آنها حمايت مي‌كنيم."

2006-12-23T15:42:00.000+03:30

افريقا: ميدان جنگ صنعت زيست فناوري ايالات متحده و اتحاديه اروپا
منبع: سنت لوييس پست/21 آذر 1385

داستان اين گونه شروع شد: خشكسالي منجر به بروز قحطي در جنوب افريقا شده است. ايالات متحده كمكهاي خود را ارسال كرد: ميليون‌ها تن ذرت كه بخشي از آن تراريخت بود. گروههاي طرفدار محيط زيست در اروپا نسبت به واردات محصولان تراريخت هشدار دادند. رئيس جمهور زامبيا ذرت تراريخت را "زهر" ناميد. ذرتها در انبار مانده و مردم همچنان گرسنه ماندند.
چهار سال پيش، اين رويدادها بستري بود براي اينكه دو طرف اين منازعه ديدگاههاي خود را توجيه كنند. موافقان غذاهاي تراريخت، آن را "نتيجه اسفبار رفتار غيرمسئولانه اروپا" و "ناديده گرفتن دستاوردهاي زيست فناوري" خواندند. مخالفان آن را "زياده خواهي ايالات متحده" دانستند. به باور آنان، ايالات متحده به جاي حمايت از توليد در افريقا به دنبال بازاريابي محصولات تراريخت خود است.
چالش زيست فناوري بين اروپا و آمريكا و سهم افريقا در اين ميان، يادآور يك ضرب‌المثل افريقايي است: "وقتي فيلها مي‌جنگند، علفها هستند كه خرد و نابود مي‌شوند."
"ويزدوم چانگادايا" دانشمند طرفدار زيست فناوري اهل مالاوي مي‌گويد: "اين موضوع اصلاً مربوط به علم نيست، بلكه به تجارت مربوط است. دولتهاي بزرگ با هم مي‌جنگند و ما در اين ميان تنها بازنده‌ايم." مالاوي ناگزير شد ميليون‌ها تن ذرت وارداتي را آرد كند تا جلوي كشت آن گرفته شود.
دانشمندان مركز پژوهشهاي علوم گياهي دونالد دانفورت در كره‌و كوئر در ايالت ميسوري مي‌گويند جنجالهاي اخير مانع از آن شد كه آزمايشهاي مزرعه‌اي كاساواي تراريخت (مهمترين گياه زراعي افريقا) انجام شود. هفت سال پيش اين مركز كاساواي تراريختي توليد كرد كه گياه را به ويروس مقاوم كند. اين ويروس بيشتر مزرعه‌هاي افريقا را آلوده كرده، اما اكنون اين مركز تحقيق ياد شده را متوقف كرده است. "لارنس كنت"، مدير امور بين‌الملل مركز موفق نشد مجوز آزمايشهاي مزرعه‌اي را بگيرد. در حالي كه گستره آلودگي ويروسي در حال افزايش است، در ادارات دولتي بحث‌ها ادامه دارد. برخي كشورهاي افريقايي محصولات زيست‌فناوري را ممنوع كرده‌اند، برخي به آن علاقمندند و برخي در بين دو ديدگاه مردد هستند. تابستان گذشته كنت براي تشويق دولتها به كشت كاساواي تراريخت و نجات مزارع آلوده به ويروس به كشورهاي كنيا، اوگاندا، و مالاوي سفر كرد. او مي‌گويد: "ما دوست داريم از عمرمان استفاده مفيد كنيم. اما وقتي نتيجه نمي‌گيريم نااميد مي‌شويم. گاهي اوقات نياز دارم كسي به من روحيه داده و تشويقم كند."
اما "زاخاري ماكانيا" سعي دارد فعاليت‌هاي افرادي مانند كنت را در افريقا متوقف كند. وي مدير يك سازمان غيردولتي در نايروبي (كنيا) است كه فعاليت‌هاي ضد زيست‌فناوري را در افريقا سرپرستي مي‌كند. دليل‌هايي كه ماكانيا بر ضد توسعه زيست‌فناوري برمي‌شمارد بيشتر جنبه سياسي و اقتصادي دارند تا علمي. وي بر اين باور است كه مواد غذايي تراريخت وارداتي از ايالات متحده بازارهاي افريقا را به خطر مي‌اندازد. به گفته وي، از آنجا كه گرده ذرت تراريخت با باد منتشر مي‌شود، امكان آلوده شدن مزرعه‌هاي محلي وجود دارد و اين امر منجر به امتناع اروپا از محصولات ارگانيك افريقا مي‌شود.
اما "مايكل هال"، مشاور زيست‌فناوري سازمان توسعه بين‌الملل ايالات متحده اعتقاد ديگري دارد: بازار مواد غذايي اروپا در دسترس افريقا نيست. علاوه بر آن افريقا خود وارد كننده مطلق ذرت و برنج است. وي مي‌افزايد: "افريقا روياي صدور ذرت به اروپا و تبديل شده به يك آيوواي ديگر را در سر مي‌پروراند، اما چنين امري محقق نخواهد شد."
اما همين نمود جزئي زيست فناوري در يكي از كشورهاي افريقا نيز باعث شده وارد كنندگان اروپايي خواستار انجام آزمونهاي ژنتيكي پرهزينه‌اي جهت اطمينان از تراريخت نبودن محصولات شوند. هال اين امر را تهديدي براي صادركنندگان افريقايي مي‌داند.
براي مثال در مالاوي، توتون كاران نگران ورود توتون تراريخت به اين كشور و به خطر افتادن صادرات توتون ارگانيك هستند.
در ساير نقاط جهان نيز سياست بر زيست‌فناوري تأثير گذاشته است. چين نزديك به يك دهه است كه پنبه تراريخت كشت مي‌كند. اما با وجود واردات هرچند اندك سوياي تراريخت، از توليد آن خودداري مي‌كند. دليل اين امر آن است كه از توانايي بالايي براي صدور سوياي غيرتراريخت به كره و ژاپن برخوردار است.
در ايالات متحده نيز، شركت مونسانتو توليد گندم تراريخت خود را متوقف كرد. چرا كه احتمال داشت كانادا از توليد گندم تراريخت خودداري كند و به اين ترتيب بتواند بازار اروپا را به دست آورد.
ماكانيا مي‌گويد ممنوعيت غيررسمي واردات مواد تراريخت به اروپا، حتي بعد از لغو آن در سال 2003 ميلادي/1382 خورشيدي، شك افريقا را برانگيخته است. به گفته وي اين سؤال در افريقا مطرح است: "اروپايي‌ها تحصيلات و دانش بالاتري دارند. چرا از پذيرفتن غذاهاي تراريخت خودداري مي‌كنند؟"
اختلاف نظر ايالات متحده و اتحاديه اروپا بر سر خطرات موادغذايي تراريخت، ريشه در فرهنگ غذايي آنها دارد. اروپايي‌ها به شناخت منابع غذايي خود اهميت مي‌دهند. آنها دوست دارند بدانند پنير و شراب سر ميز از كجا آمده است. جنجالهايي نظير بيماري جنون گاوي در انگلستان، امنيت غذايي را در اين كشور زير سؤال برد و برخي صاحبنظران بر اين باورند كه ترس از زيست فناوري در اروپا ريشه در چنين رخدادهايي دارد. بر همين اساس، اتحاديه اروپا، تعريف رسمي خود را از اصل پيشگيري در سياستهاي محيط زيست چنين تعريف كرده است: "در صورت نبودن دانش قطعي از وجود يك خطر، بايد اقدامات لازم براي محدود كردن آن خطر انجام شود."
اين اصل باعث شد غله‌برشته معروف "كورن فلكس" به دليل خطرات بالقوه مواد افزودني در نروژ، و آبميوه‌هاي تجاري به دليل ويتامين ث افزوده به آن در دانمارك تا مدتي ممنوع باشد.
برخلاف اروپا، در ايالات متحده، مقررات به گونه‌اي است كه دولت را ناگزير مي‌كند قبل از اقدام به توقف توليد يك محصول، شواهد كافي براي خطرناك بودن آن احراز شود. ايالات متحده با داشتن 55درصد سطح زير كشت محصولات تراريخت در سال گذشته، بزرگترين توليد كننده اين گونه محصولات است.
امسال سازمان تجارت جهاني حكم به نادرست بودن ممنوعيت واردات مواد غذايي تراريخت به اروپا طي سالهاي 1993 تا 2003 ميلادي داد. در پي اين حكم، برخي كشورهاي اروپايي مانند آلمان و فرانسه، مجوز محدود اجراي طرحهاي پژوهشي در اين خصوص را صادر كردند، اما اينكه مردم محصولات تراريخت را بپسندند هنوز حتمي نيست. تخريب شدن مزارع پژوهشي توسط ناراضيان سال گذشته نيز در فرانسه روي داد.
كشورهاي افريقايي در اين ميان گير كرده‌اند. در دوران جنگ سرد، ايالات متحده و اتحاد شوروي كشورهاي افريقايي را عليه همديگر تحريك و از دولتهاي همفكر خود حمايت مي‌كردند. اكنون افريقا در صحنه رقابت فناوري زيستي نيز همان وضع را دارد. افريقاي جنوبي كشت محصولات تراريخت را مجاز دانسته، اما زامبيا و بنين فناوري زيستي را ممنوع كرده است. ساير كشورها بيشتر موضعي نامشخص دارند. بحث در اين خصوص در راهروهاي دولتي كشورهاي افريقايي داغ است. اما در مزارع جنوب شرقي اوگاندا، زيست‌فناوري مفهومي ناشناخته است. در روستاي "كاديموكولي" در اوگاندا، كشاورزان درباره محصولات تراريخت هيچ عقيده‌اي ندارند، چرا كه اصلاً آن را نمي‌شناسند. آنچه مي‌دانند اين است كه درختان كاساوا بيمارند.
"جين واتابا" يكي از كشاورزاني است كه سرپرست 10 كودك است و همسرش –از نمايندگان سابق مجلس- در دهه 1980 ميلادي/1360 خورشيدي به قتل رسيده است. دستگاه آسياب وي خراب است و هزينه تعمير آن صرف شهريه مدرسه كودكانش شده. وي مي‌گويد كشاورزان خسارت بيماري را با رقم مقاوم جديد تا حدي كاهش داده‌اند. روستاييان اين رقم به نام وارد كننده آن، "صليب سرخ" ناميده‌اند. وي علاقمند است رقم جديد ديگري به نام "سنت لوييس" را امتحان كند.
وقتي كنت سال گذشته به افريقا كرد به توسعه كاساواي تراريخت اميدوار بود. در كنيا آزمايشهاي ارزيابي عملكرد كاساواي معمولي پيشتر شروع شده بود و مقايسه كاساواي تراريخت و معمولي زودتر از سال آينده نمي‌تواند صورت گيرد. در اوگاندا مقامات خيلي به آن علاقه نشان دادند. در مالاوي كمي نسبت به اين موضوع بدگمان بودند اما كنت معتقد بود آنها نيز به پروژه كاساواي تراريخت علاقمندند.
اما حتي در صورت موافقت دولتهاي افريقايي، سالها طول مي‌كشد تا كاساواي تراريخت به مزرعه كشاورزان راه يابد. مهلت زيادي براي اين كار نمانده: حاميان مالي براي اجراي پروژه، مجري را تحت فشار قرار داده‌اند. بنياد خيريه بيل و مليندا گيتس و شركت مونسانتو ميليون‌ها دلار پول در اختيار مركز دونالد دانفورت گذاشته‌اند تا كاساوايي توليد شود كه مقاوم به ويروس بوده، غني از ويتامين و مواد معدني باشد و عاري از سيانيد باشد. بودجه تخصيص داده شده 5 ساله بوده و در سال جاري بيش از صد اقدام بايد انجام مي‌شد. از تدوين حقوق مالكيت معنوي تا آزمايش ارزش غذايي آن از نظر ميزان روي و آهن. كنت معتقد است سال آينده قدم بزرگي برداشته خواهد شد: آزمايش اولين رقم كاساواي تراريخت با سيانيد پايين در پورتوريكو. آزمون مقاومت به ويروس نمي‌تواند در پورتوريكو انجام شود زيرا اين بيماري آنجا وجود ندارد. كنت با اجراي آزماشهايي در خاك ايالات متحده، اميدوار است بتواند افريقايي‌ها را قانع كند كه آنها موش آزمايشگاهي آمريكايي‌ها نيستند.
وي از دولتها زياد بازي خورده، اما نااميد نشده: "اين كار بي‌نقص نيست. اما يك شروع است. يك قدم به سمت هدف."

2006-12-12T12:34:00.000+03:30

سازمان تجارت جهاني ممنوعيت مواد غذايي تراريخت در اروپا را محكوم كرد
منبع: آسوشيتدپرس/30 آبان 1385

سازمان تجارت جهاني اعلام كرد كشورهاي اروپايي با ممنوع كردن واردات مواد غذايي تراريخت، قوانين تجاري بين‌المللي را نقض كرده‌اند.
آرژانتين، كانادا، و ايالات متحده سه كشوري هستند كه اين بحث را به سازمان تجارت جهاني كشانده‌اند. آنها معتقدند براي اعمال اين ممنوعيت هيچ دليل علمي وجود ندارد. اين سه كشور اعلام كرده‌اند كشورهاي اروپايي بايد فوراً در قوانين خور در خصوص مواد غذايي تراريخت بازنگري كنند.
بر خلاف پيش‌بيني‌ها، اتحاديه اروپا با درخواست تجديدنظر حكم را به تأخير نينداخته است. طرفداران محيط زيست از اتحاديه اروپا به خاطر اين موضوع انتقاد كردند.
"پيتر آلژير" نمايند ايالات متحده در سازمان تجارت جهاني، اين تصميم را "غلبه ديدگاههاي كارشناسي بر سياستهاي ضد زيست فناوري" توصيف كرد. وي همچنين سياستهاي اروپا را "مانعي بدون دليل بر سر راه صادرات ايالات متحده و نيز استفاده جهاني از يك فناوري مفيد براي كشاورزان و مصرف كنندگان" خواند.
در عين حال واكنش اتحاديه اروپا حاكي از ناديده گرفتن اين حكم است. آنان معتقدند ممنوعيت شش ساله‌اي كه در سال 1998 ميلادي/1377 خورشيدي بر واردات مواد غذايي تراريخته اعمال شد در سال 2004 ميلادي/1383 خورشيدي تمام شده و در آن زمان ذرت شيرين تراريخت از ايالات متحده وارد اروپا گرديد. همچنين اروپا مدعي است براي مجاز شدن واردات برخي محصولات تراريخت اقداماتي در دست انجام است.
"ريموند ريث" مشاور بازرگاني اتحاديه اروپا معتقد است: "صدور حكم محكوميت اروپا بر اساس اطلاعاتي غير واقعي انجام شده است. هيچ دليلي مبني بر اينكه اروپا موافقتنامه‌هايش را زير پا گذاشته وجود ندارد."
برخي دولتهاي اروپايي مانند فرانسه و آلمان به همراه گروهي از طرفداران محيط زيست در ايالات متحده معتقدند مصرف مواد غذايي تراريخت براي سلامت انسان و نيز محيط زيست مضر است.
حكم صادره از سازمان تجارت جهاني، بعد از سه سال بررسي در 1148 صفحه (مفصل‌ترين حكم در طول فعاليت اين سازمان) به طور محرمانه در ماه مه/ارديبهشت منتشر شده است. در اين حكم اشاره‌اي نشده كه مقررات فعلي اتحاديه اروپا غيرقانوني است، و درباره خطرناك يا بي‌خطر بودن مواد غذايي تراريخت نيز نظري نداده است. اما در حكم آمده كه اتحاديه اروپا از تعهداتش در قبال 21 محصول ازجمله برخي انواع كلزا، ذرت، و پنبه سر باز زده است. همچنين حكم ياد شده برخي ممنوعيت‌ها در اتريش، فرانسه، آلمان، يونان، ايتاليا، و لوگزامبورگ را غير قانوني خواند.
ريث از شاكيان خواست براي بازنگري در قوانين داخلي كشورهاي اروپايي براي "مدت معقولي" صبر كنند. وي گفت اتحاديه اروپا عليرغم داشتن چنين حقي، قصد درخواست تجديدنظر ندارد.
اما ايالات متحده اعلام كرد اين پرونده را تا زماني كه مطمئن باشد تصميمها بر اساس مستندات علمي و نه ملاحظات سياسي اتخاذ مي‌شوند پيگيري خواهد كرد. كشاورزان آمريكايي معتقدند اين محدوديتها براي آنها سالانه ميليون‌ها دلار هزينه ايجاد مي‌كند.
كانادا نيز اعلام كرد اميدوار است كه اتحاديه اروپا به حكم سازمان تجارت جهاني احترام گذاشته و راه را براي تجارت محصولات زيست فناوري هموار كند. آرژانتين نيز خواستار پيروي اتحاديه اروپا از تصميم سازمان تجارت جهاني شد.
سازمان تجارت جهاني تنها مي‌تواند براي محدوديتهايي مجازات تعيين كند كه هم‌اكنون در حال اجرا هستند. اگر ايالات متحده بتواند ثابت كند اتحاديه اروپا در خصوص رفع ممنوعيت‌هاي غير مجاز در برخي كشورهاي اروپايي اقدامات كافي انجام نداده، ممكن ايت اتحاديه اروپا با تحريم‌هاي محدودي مواجه شود.
برخي سازمانهاي طرفدار محيط زيست كه از پيگيري اين پرونده توسط ايالات متحده ناراضي هستند، اتحاديه اروپا را به كوتاهي در مقابله با اين پرونده متهم مي‌كنند. "دانيل ميتلر" مشاور بازرگاني سازمان صلح سبز مي‌گويد: "اروپا از همان ابتدا در مواجهه با اين پرونده مرتكب خطاي بزرگي شد. آنها به سازمان تجارت جهاني گفتند محصولات تراريخت خطرناك هستند، اما به كشورهاي عضو اتحاديه گفتند اين محصولات بي‌خطرند، و اكنون حتي حاضر به اعتراض نيز نيستند."

2006-12-11T14:48:00.000+03:30

ورود ناخواسته ذرت شيرين تراريخت به زلاندنو
منبع: تارنماي خبري اسكوپ/10 آذر 1385

وزارت كشاورزي زلاندنو در حال بررسي ورود ناخواسته ذرت شيرين تراريخت به اين كشور است. اين ذرت‌ها در محموله‌اي يافت شده كه در ماه اكتبر/آذر گذشته توسط وزارتخانه مزبور "عاري از مواد تراريخت" شناخته شده بود. دو محموله وارداتي از ايالات متحده جمعاً 1800 كيلوگرم وزن داشتند.
هر محموله داراي گواهينامه‌اي بود كه حاكي از منفي بودن آزمونهاي وجود مواد تراريخت بود، اما بررسي بيشتر محموله‌هاي اصلي در مبداء نشاندهنده وجود مواد تراريخت در آن محموله بود. اكنون احتمال داده مي‌شود مواد تراريخت به ميزان ناچيزي وارد زلاندنو شده باشد.
وزارت كشاورزي زلاند نو در حال رديابي مكاني است كه اين بذرها به آنجا فرستاده شده. بذرهاي مزبور براي كشت در 400 هكتار زمين كافي است. گواهينامه‌هايي كه همراه اين بذرها بود حاوي هيچ اطلاعاتي كه نوع دستكاري ژنتيكي را روشن كند نبوده است. همكاري تنگاتنگي بين وزارتخانه مزبور و كليه شركتهايي كه با اين محموله‌ها مربوط بودند وجود دارد و مشورت براي اقدامات اجرايي بعدي در حال انجام است. اين وزارتخانه همچنين در حال روشن كردن جزئيات اين اشتباه و طراحي اقدامات پيشگيرانه براي جلوگيري از تكرار آن است.

2006-11-27T12:22:00.000+03:30

شناسايي ژني براي افزايش ارزش غذايي گندم
منبع: مديكال نيوز تودي/4 آذر 1385

پژوهشگران دانشگاه ديويس كاليفرنيا، وزارت كشاورزي ايالات متحده، و دانشگاه حيفا موفق به شناسايي اثر ژني در گندم شدند كه باعث افزايش پروتئين، روي، و آهن در دانه مي‌شود [چكيده مقاله]. اين دستاورد مي‌تواند راه حلي براي حل مشكل سوءتغذيه باشد. بيش از صدميليون كودك در سراسر جهان به سوءتغذيه دچار هستند.
پروفسور "يورگه دابكوفسكي" متخصص بهنژادي گندم و سرپرست تيم پژوهشي مي‌گويد: "گندم يكي از مهمترين گياهان زراعي است و يك پنجم كالري مصرفي جهان از اين غله به دست مي‌آيد. بنابراين حتي بهبود جزئي ارزش غذايي اين گياه گام مهمي براي رفع كمبودهاي غذايي به ويژه پروتئين و مواد غذايي ميكرو به شمار مي‌رود." به گفته وي، سازمان بهداشت جهاني جمعيت مبتلا به كمبود روي و آهن را 2ميليارد و جمعيت كودكان زير پنج سال مبتلا به كمبود پروتئين را 160ميليون نفر برآورد مي‌كند.
ژن مزبور كه GPC-B1 نام گرفته باعث زودرسي دانه گندم شده و بنابر نتايج تحقيق موجود ميزان پروتئين و عناصر غذايي ميكرو را 10 تا 15 درصد افزايش مي‌دهد. براي اثبات نقش اين ژن در تغييرات يادشده، "آن بلشل" از مركز خدمات كشاورزي در آلباني كاليفرنيا و عضو تيم تحقيقاتي، سويه تراريخته‌اي از گندم تهيه كرد كه با كمك راهكاري به نام "دخالت RNA" اثر ژن GPC در آن تضعيف شده بود. دابكوفسكي در مورد اين سويه‌ها توضيح داد: "بذرهاي به دست آمده از سويه تراربخت چند هفته بعد از نمونه‌هاي شاهد رسيدند و حدود 30درصد كاهش پروتئين، روي، و آهن نشان دادند بدون اينكه اندازه بذر تغييري كند. اين آزمايش ثابت مي‌كند كه اين ژن به تنهايي همه اين صفات را كنترل مي‌كند."
وي همچنين از وجود نسخه غيرفعال شده اين ژن در تمامي رقمهاي مطالعه شده گندم نان و ماكاروني خبر داد. وي احتمال مي‌دهد كه اين ژن ضمن اهلي شدن گندم غيرفعال شده باشد. بر اين اساس وي پيش‌بيني مي‌كند انتقال مجدد ژن فعال از گندمهاي وحشي به گندم زراعي باعث افزايش ارزش غذايي آن شود. وي مي‌افزايد: "اين نمونه شاهد روشني است بر اهميت حفاظت از منابع وحشي ژنتيكي، كه منشاء اصلي تنوع ژنتيكي رقمهاي زراعي هستند."
دابكوفسكي پروژه‌اي به نام پروژه محوري گندم را سرپرستي مي‌كند كه طي آن ژن‌هاي ارزشمند مانند GPC-B1 به ريخته ارثي گندمهاي زراعي ايالات متحده اضافه مي‌شوند. رقمهاي حاوي ژن‌هاي ارزشمند به كمك نشانگرهاي ملكولي گزينش مي‌شوند. از آنجا كه اين رقمها تراريخت نيستند، مشكلات بازاريابي رقمهاي تراريخت را نيز نخواهند داشت.
از ژن GPC-B1 در چند برنامه بهنژادي استفاده شده و رقمهاي تجاري حاصل از آن در آينده نه چندان دور وارد بازار خواهند شد. در حال حاضر، بهنژادگران مشغول ارزيابي اين رقمها در شرايط محيطي متنوع هستند تا اثرات اين ژن را بر كيفيت و مقدار محصول ارزيابي كنند. آنها اميدوارند نتيجه اين تحقيقات به زودي موجب بهبود ارزش تغذيه‌اي مواد غذايي مختلف شود.

توضيح: "دخالت RNA" (RNA interference) روشي است كه طي آن با قرار گرفتن RNA در ميان توالي DNA، فعاليت DNA متوقف و در نتيجه ژن مزبور "غيرفعال" مي‌شود. به كمك اين راهكار مي‌توان ژن‌هاي مورد مطالعه را غير فعال و با بررسي ويژگي‌هاي "ناپديد شده"، عمل ژن را شناسايي كرد.

2006-11-25T14:09:00.000+03:30

پنبه تراريخت جديد مي‌تواند براي خوراك انسان استفاده شود
منبع: ان بي سي/29 آبان 1385

بذر پنبه نيز ممكن است به منابع غذايي انسان افزوده شود. به طور طبيعي، بذر پنبه به دليل داشتن ماده‌اي سمي به نام "گوسيپول" براي انسان قابل خوردن نيست. تنها بذرهاي داراي گوسيپول پايين براي تغذيه دام –كه به اين سم مقاوم‌تر است- استفاده مي‌شود. اما پژوهشگران دانشگاه تگزاس با دستكاري ژنتيكي پنبه، رقمي توليد كرده‌اند كه ميزان گوسيپول آن بسيار پايين است. به اعتقاد آنان اين دستاورد يك منبع جديد پروتئين را در دسترس ميليون‌ها نفر قرار خواهد داد. نتايج اين تحقيق در مجله آكادمي علوم ايالت متحده چاپ شده است [چكيده مقاله].
"كيــرتي راتور" از موسسه زيست فناوري و ژنوم گياهي دانشگاه تگزاس مي‌گويد گوسيپول موجود در ساقه و برگهاي اين رقم پنبه مانند رقمهاي طبيعي است و به مقاومت آن در برابر حشرات كمك مي‌كند، و تنها بذر است كه گوسيپول آن به ميزان چشمگيري كمتر از حد طبيعي است.
"جودي شفلر"، متخصص ژنتيك از مركز تحقيقات كشاورزي استونويل در مي‌سي‌سي‌پي اين دستاورد را بسيار اميدوار كننده و داراي چشم‌اندازي روشن توصيف كرد.

2006-11-22T09:35:00.000+03:30

آلودگي گسترده گياهان زراعي با مواد تراريخت
منبع: نيوساينتيست/4 اسفند 1382

دانشمندان آمريكايي نسبت به بروز "خطر براي سلامت انسان" هشدار داده‌اند. اين هشدار در پي مطالعاتي داده شد كه نشان مي‌داد رقمهاي زراعي سنتي با DNA مواد تراريخت آلوده شده است.
اتحاديه دانشمندان مسئول گزارشي منتشر كرد مبني بر اينكه گياهان تراريخت مولد مواد دارويي رقمهاي زراعي را آلوده كرده‌اند. "مارگارت ملون" يكي از نويسندگان اين گزارش مي‌گويد: "اگر ژن‌هاي مولد دارو وارد ريخته ارثي ذرت زراعي شود، اين امكان هست كه ذرت مزبور به طور ناخواسته مواد دارويي توليد كند."
در تحقيقات انجام شده، ريخته ارثي گياهان براي توليد پروتئين‌هايي با هدف بهبود بيماريهاي مختلف از جمله زخمها، سيستيك فيبريوسيس، نارسايي كبدي، كم‌خوني، سرطان، و همچنين واكسن‌هاي هاري، وبا، و تب برفكي دستكاري شدند. توليد كنندگان مواد دارويي موظف هستند از ورود داروها به چرخه مواد غذايي جلوگيري كنند. اما در حال حاضر هيچ نظارتي بر جلوگيري از پراكنده شدن DNA گياهان توليد كننده دارو وجود ندارد.
اين اتحاديه از دو آزمايشگاه خصوصي خواست كه وجود توالي‌هاي خاص رقم‌هاي تراريخت را در رقمهاي تجاري سه گياه ذرت، سويا، و كلزا را بررسي كنند. اين توالي‌ها بيشتر مربوط به ژن‌هاي ايجاد مقاومت به حشره كش بودند.
نتيجه اين بررسي نشان داد بخش زيادي از بذرهاي آزمايشي حاوي مقدار ناچيزي از ژن‌هاي تراريخت است. يك درصد كل بذرها در بيش از نيمي از بسته‌هاي بررسي شده حاوي ژن تراريخت بودند.
با وجودي كه دليل محكمي براي خطرناك بودن اين بذرها در دست نيست، اما اين نگراني وجود دارد كه اين امر در مورد نسل‌هاي بعدي گياهان تراريخت مولد دارو صدق نكند. ملون توضيح مي‌دهد: "آلودگي بذر به معني آلودگي منابع غذايي است، و احتمال آلودگي منابع غذايي با مواد تراريخت مولد دارو نبايد ناديده گرفته شود. چنين وضعيتي مي‌تواند يك تهديد بالقوه براي سلامت انسان باشد."
تا كنون بيشتر نگاه‌ها متوجه آلودگي گياهان طبيعي به گرده تراريخت بوده است، اما نويسندگان گزارش احتمال مي‌دهند بخش عمده آلودگي مشاهده شده ناشي از مخلوط شدن بذرها هنگام نگهداري بوده است.
به دليل موجود نبودن فناوري لازم، DNA مولد مواد دارويي در گياهان زراعي رديابي نشده است. اما "جين ريسلر"، بيماري شناس و يكي ديگر از نويسندگان گزارش معتقد است تا زماني كه عكس آن ثابت نشده است، بايد فرض كرد ژن‌هاي تراريخت امكان آلوده كردن رقم‌هاي طبيعي را دارند.

2006-11-15T14:26:00.000+03:30

زلاندنو در انتظار ورود كلم تراريخت به بازار
منبع: نيوزتاك/10 آبان 1385

صدور مجوز براي آزمايش‌هاي مزرعه‌اي كلم تراريخت مقاوم به حشرات راه سبزي‌هاي تراريخت به بازار را هموار مي‌كند. مؤسسه تحقيقات غذا و گياهان زراعي زلاندنو براي ارزيابي عملكرد چند نوع سبزي از خانواده كلم درخواست مجوز كرده است.ريخته ارثي اين رقمها براي مقاومت به آفات دستكاري شده.
دكتر "ماري كريستي" سرپرست تيم تحقيقاتي محل انجام اين ارزيابي را "مخفي" اعلام كرد و افزود گياهان آزمايشي در اين مكان در معرض آفات طبيعي كلم بخصوص پروانه‌ها قرار مي‌گيرند. به گفته وي اين ارزيابي به شدت كنترل خواهد شد و هيچ گياه آزمايشي اجازه توليد گرده نخواهد يافت و كليه آنها بعد از آزمايش معدوم مي‌شوند. وي همچنين نتيجه بررسي‌هاي آزمايشگاهي و گلخانه‌اي را "عالي" توصيف كرد و گفت ارزيابي اين گياهان در شرايط طبيعي مقاومت واقعي آنها را به پروانه‌ها معلوم خواهد كرد. وي تحقيق حاضر را مشابه تحقيقاتي مي‌داند كه در كشورهاي ديگر منجر به توليد پنبه و ذرت تراريخت شده است.
از سوي ديگر، مخالفان دستكاري ژنتيكي اين آزمايش را "نگران كننده" مي‌دانند. "سو كجلي" نماينده مجلس و عضو حزب سبزها يادآوري مي‌كند گياهان تراريخت مزبور خويشاوند بسياري از علفهاي هرز تيره كلم هستند و باور شدن علفهاي هرز با گرده تراريخت و مقاوم شدنشان به حشره‌كش مي‌تواند دردسرساز باشد. وي اصرار دارد مؤسسه مزبور جبران كليه خسارتهاي ناشي از آلودگي‌هاي احتمالي را بر عهده گيرد.
وي معتقد است شهروندان زلاندنو به روشني خواهان كشوري عاري از مواد تراريخت هستند و علاقه‌اي به محصولات غذايي تراريخت ندارند. وي پيش‌بيني مي‌كند بازار اين گونه مواد در زلاندنو رونقي نداشته باشد. به گفته وي تنها عده كمي از كشاورزان ممكن است از اين محصول سود ببرند حال آنكه خطرات آن براي اقتصاد و نيز خوشنامي زلاندنو بسيار زياد است

2006-11-14T14:38:00.000+03:30

جستجوي تغييرات ژنتيكي ناخواسته در سيب‌زميني تراريخت
نويسندگان: لوييز شپرد و هووارد ديويس
مركز تحقيقات گياهان زراعي اسكاتلند/18 آبان 1385

كليه محصولات كشاورزي تراريخت و فرآورده‌هاي آنها قبل از ورود به بازار اروپا مورد بررسي‌هاي دقيق جهت ارزيابي خطرات احتمالي قرار خواهند گرفت. اين ارزيابي بر مبناي مقايسه محصولات تراريخت با نمونه مشابه معمولي است.
در ارزيابي خطر جنبه‌هاي متفاوتي در نظر گرفته مي‌شود كه در دستورالعمل تدوين شده در شوراي ايمني غذايي اروپا تشريح شده است. تحليل محتوايي محصولات يكي از اين جنبه‌هاست كه دستورالعمل آن را سازمان توسعه و همكاريهاي اقتصادي تدوين كرده است. در اين دستورالعمل، تركيباتي كه بايد در محصول شناسايي و ارزيابي شوند به تفكيك محصولات زراعي ذكر شده است. تجزيه و تحليل اطلاعات محصول زراعي شامل بررسي بخشهاي اختصاصي ريخته ارثي گياه و خواص تغذيه‌اي مثبت و منفي آنها خواهد بود. تغييرات چشمگيري كه در ريخته ارثي محصولات بروز كرده (اعم از خواسته و ناخواسته) نياز فوري به بررسي‌هاي دقيق را موجب شده است.
اگر افزوده شدن يك يا چند صفت با هدف تغيير عمدي ريخته ارثي انجام شده باشد و نتوان تغييرات پديد آمده را جزئي تلقي كرد، ارزيابي صفت(هاي) افزوده شده اهميت بيشتري خواهد داشت. هرچند لازم به توضيح است كه روشهاي نوين رديابي اين تركيبات (از قبيل بررسي سوخت و ساز مواد پروتئيني محصول) هنوز در حال ارزيابي است.
سيب‌زميني چهارمين منبع غذايي مهم جهان به شمار مي‌رود و به عنوان گياه آزمايشي در برنامه‌هاي انتقال ژن با "اگروباكتريومAgrobacterium" استفاده شده است. به دليل داشتن چهار سري كروموزوم خواهري، اين گياه سازوكار توارثي پيچيده‌اي دارد و بر همين اساس، تغييراتي كه ضمن افزودن خواص جديد به آن، خواص مفيد قبلي را حفظ كند بسيار مورد توجه است.
مركز تحقيقات گياهان زراعي اسكاتلند تا كنون تعداد زيادي رقم سيب‌زميني تراريخت براي هدفهاي تحقيقاتي توليد كرده و به همين علت از توانمندي بالايي براي مطالعات متابوليك و بررسي وجود تركيبات ناخواسته برخوردار است. با اين وجود اين مركز بر اين باور است كه اساس اين نوع بررسي‌ها بايد مطابق دستورالعمل سازمان توسعه و همكاريهاي اقتصادي پيش برود. در دستورالعمل اين سازمان موسوم به "ارزش‌گذاري تركيبات ارقام جديد سيب‌زميني: مواد مغذي، مواد مضر، و موادسمي" پيشنهاد شده اگر برمبناي تركيبات شناسايي شده در رقم جديد، اين رقم در يكي از گروهبندي‌هاي موجود در اين دستورالعمل قرار گرفت، رقم "بي‌خطر" تلقي مي‌شود مگر آنكه تركيبات مزبور به عمد و از طريق دستكاري ژنتيكي تغيير كرده باشد. تركيباتي كه در مركز تحقيقات گياهان زراعي اسكاتلند بررسي مي‌شوند عبارتند از هيدرات‌كربن‌هاي محلول، گليكوآلكالوئيدها، ويتامين ث، كل ازت موجود در گياه، و اسيدهاي چرب. همچنين فعاليت بازدارنده‌هاي تريپسين نيز مطالعه مي‌شوند. تركيبات ياد شده مهمترين موادي هستند كه سازمان توسعه و همكاريهاي اقتصادي مطالعه آنها را لازم دانسته است.
سيب‌زميني رقم "دزيره" به عنوان ماده آزمايشي انتخاب شد و در ژن‌هاي تعدادي از سازوكارهاي متابوليكي دستكاري شد. متابوليسم ابتدايي هيدرات‌كربن، سنتز پلي‌آميدها، و فرآوري گليكوپروتئين‌ها بخشي از سازوكارهاي دستكاري شده بودند. رقمهاي به دست آمده بسته به سازوكار تغييريافته ويژگي‌هاي ظاهري كاملاً متفاوتي داشتند، مانند وزن پايين غده، برگهاي تغييرشكل يافته، تعداد زياد غده، آميلوز پايين. هر برنامه انتقال ژن سه گروه شاهد داشت: 1) رقمهاي وحشي 2) رقمهاي دستكاري نشده حاصل از كشت بافت و 3) رقمهاي دستكاري شده با "پلاسميد خالي" (باكتري بدون ژن خارجي).
به طور كلي تجزيه تركيبات نمونه‌ها تفاوت پايداري را بين ارقام تراريخت و شاهد نشان نداد و هيچ يك از ارقام تغييرات ناخواسته از خود بروز ندادند. تفاوتهايي كه بين رقمهاي تراريخت و شاهد مشاهده شد توزيع تصادفي داشت و با نوع دستكاري ژنتيكي همبستگي نشان نداد. همچنين تفاوتهاي مشابهي بين گروههاي مختلف شاهد مشاهده شد. به طور خاص در گروهي از سويه‌هاي تراريخت تغييرات پايداري به شكل افزايش ويتامين ث يا كاهش گليكوآلكالوئيدها ديده شد، اما اين تغيير در سويه هايي كه "پلاسميد خالي" دريافت كرده بودند و نيز در نمونه‌هاي به دست آمده از كشت بافت هم ديده شد. احتمال دارد تنوع ژنتيكي سلول‌هاي همسان دليل اين تغييرات باشد. بر اين اساس مي‌توان نتيجه گرفت كه تغييرات ناخواسته به دلايلي غير از دستكاري ژنتيكي نيز روي مي‌دهد. مطالعه اثر كشت بافت در تغييرات ناخواسته هنوز ادامه دارد.
نكته قابل توجه اين است كه با وجود تغييرات شديد ظاهري، تركيب شيميايي گياه چندان تحت تأثير فرآيند دستكاري ژنتيكي قرار نگرفت. اين امر گوياي آن است كه صفات ظاهري معيار مناسبي براي شناسايي سويه تراريخت نيست و همچنين تغييرات تركيبي گياه ممكن است باعث تغيير در صفات ظاهري نشود. به همين دليل لازم است برنامه‌هاي دستكاري ژنتيكي مورد به مورد ارزيابي شوند تا حالتهاي خاص از ديد محققان پنهان نماند.
در تحقيق انجام شده در مركز تحقيقات گياهان زراعي اسكاتلند، تركيبات موجود در سيب‌زميني تراريخت با گروهبندي‌ تعيين شده در دستورالعمل سازمان توسعه و همكاريهاي اقتصادي همخواني داشت و در نتيجه دستكاري ژنتيكي انجام شده خطري براي ايمني مواد غذايي به شمار نمي‌رفت، هرچند سويه‌هاي تراريخت به دليل تفاوت شكل ظاهري مشابه رقم مولد خود نبودند.

2006-11-12T16:04:00.000+03:30

گوجه‌فرنگي تراريخت غني از فلاونوئيد براي سلامت قلب
منبع: دسيژن نيوز مديا/1 شهريور 1385

يك كار تحقيقاتي مشترك توسط شركتهاي باسف، تي-ان-او، و دو دانشگاه در آلمان و هلند، منجر به توليد گوجه فرنگي‌هايي شده كه حاوي فلاونوئيد بالايي هستند [چكيده مقاله]. اين تركيب در موشها باعث كاهش پروتئين‌هايي شد كه مسئول برخي بيماريها نظير ديابت و ناراحتي‌هاي قلبي به شمار مي‌رود. به گفته "ديتريش راين" از شركت باسف، اين اولين موردي است كه يك سبزي خوراكي توانسته پروتئين موسوم به CRP انساني (عامل برخي نارسايي‌هاي قلبي) را كاهش دهد و همچنين حاوي فلاونوئيد بالا باشد.
دستكاري ژنتيكي محصولات كشاورزي براي بهبود سلامتي انسان روزبروز بيشتر رواج مي‌يابد. براي نمونه مي‌توان به سيب‌زميني حاوي زئازانتين (كه ممكن است در بهبود برخي نارسايي‌هاي قلبي مؤثر باشد)، سويا و كلزاي حاوي اسيدچرب ايكوساپنتائوئيك (EPA) نيز كلزاي حاوي استئاريدونيك (SDA) اشاره كرد. با اين همه تا كنون هيچ يك از اين گونه محصولات مجوز مصرف براي خوراك انسان ندارند. ديدگاه منفي افكار عمومي به در اروپا و به ويژه در انگلستان همچنان بزرگترين مانع براي توسعه اين دسته مواد غذايي است.
CRP در كبد توليد مي‌شود و افزايش آن نشانه مهمي براي بيماريهايي مانند ديابت نوع دوم و نارسايي‌هاي قلبي و عروقي به شمار مي‌رود.
با خوراندن اين گوجه‌فرنگي تراريخت به موشها و مطالعه بروز CRP انساني، اثرات احتمالي اين گوجه‌فرنگي (كه flTom نام گرفته) بر سلامت انسان ارزيابي شد. موشها با جيره‌اي حاوي 4 در هزار پوست گوجه‌فرنگي flTom تغذيه و با موشهاي شاهد (تغذيه شده با گوجه‌فرنگي عادي) مقايسه شدند (اين جيره معادل 230 گرم گوجه‌فرنگي در غذاي انسان بوده و به گفته تيم تحقيقاتي كاملاً واقع‌گرايانه بوده). بعد از هفت هفته تغذيه، راين و همكاران ميزان CRP موجود در پلاسماي خون موشها و همچنين كلسترول آنها را اندازه گيري كردند. نتايج نشان داد مصرف پوست گوجه فرنگي تراريخت اثر معني‌داري بر كاهش CRP (56 درصد كاهش در مقايسه با 43 درصد كاهش براي تيمار شاهد) داشته است. درصد كلسترول "خوب" (HDL) هم در هردو گروه موشها بالا بود. بعد از دو هفته تغذيه با جيره عادي، CRP موشهايي كه قبلاً با گوجه فرنگي تراريخت تغذيه شده بودند به ميزان طبيعي برگشت. تيم پژوهشي معتقد است نتايج اين تحقيق براي اولين بار نشان داد كه سبزي‌هاي تراريخته حاوي فلاونوئيد بالا اثر تسكين دهنده داشته و نسبت به نوع عادي اثربخشي بيشتري دارد.
براي افزايش فلاونوئيد گروه آلماني-هلندي ژن كالكن ايزومراز (CHI) را از گياه پتونيا و ژن فلاون سنتاز (FNS) را از گياه سربره (Gerbera hybrida) را به گوجه فرنگي منتقل كردند. علت استفاده از پوست گوجه‌فرنگي در اين تحقيق، تجمع 95 درصد فلاونوئيدها در پوست بوده است. گوجه‌فرنگي تراريخت نسبت به نوع عادي از كوئرسيتين، كامفرول بالاتري برخوردار بود. همچنين مشتقات اين دو تركيب (گلوكوزيد، رتينوزيد، لوتئولين) در گوجه‌فرنگي تراريخت به ميزان بيشتري يافت مي‌شد. به عقيده محققين، اثر اين فلاونوئيدها بر عاملي موسوم به NF-kB (پروتئيني كه بروز آن منجر به نارسايي قلبي و برخي انواع سرطان مي‌شود) عامل اصلي بهبود اين گروه بيماريهاست.
البته راين خاطرنشان مي‌كند كه معلوم نيست استفاده از اين گوجه‌فرنگي در غذاي انسان تأثير مشابهي داشته باشد، اما اين امكان وجود دارد كه به كمك اين گروه راهكارها بر برخي بيماريهاي قلبي و عروقي چيره شد.
توضيح ويكي‌پديا: فلاونوئيدها گروهي از تركيبات رنگدانه‌اي هستند كه در انواع ميوه يافت مي‌شوند و از نظر شيميايي جزو فنل‌بنزوپيرون‌ها محسوب مي‌شوند. بسياري از خواص داروهاي گياهي به اين گروه نسبت داده مي‌شود

2006-11-12T14:17:00.000+03:30

توليد ذرت تراريخته غني از الكل
منبع: مانيلا بولتن آنلاين/13 شهريور 1385

يك گروه پژوهشي وابسته به شركت دوپونت در صدد توليد رقمي از ذرت است كه حاوي الكل بالاست، و اميدوار است به كمك اين رقم به منبع جديدي از سوخت تجديدپذير دست يابد.
"جت پارما" مدير پايونيرهايبرد فيليپين اعلام كرد در آستانه سي‌امين ساگرد تأسيس اين شركت، اين شركت سرمايه گذاري جديدي براي تحقيق به منظور توليد سوخت از ذرت انجام خواهد داد. وي توضيح داد: "براي تأمين نيازهاي انرژي كشور، شركت پايونير تحقيقي با هدف بهبود توليد اتانول از ذرت را به مورد اجرا خواهد گذاشت. اين تحقيق منجر به افزايش توليد اتانول و به تبع آن كاهش آلودگي هوا خواهد شد." اين ذرت غني از الكل به دليل ارزش افزوده بالاتر، سود بيشتري را نصيب كشاورزان خواهد كرد.
با وجود خوشبين بودن مسئولين شركت نسبت به صنعت سوختهاي زيستي در فيليپين، اين شركت منتظر نهايي شدن مقررات مربوط به اين نوع سوخت است. پارما توضيح مي‌دهد: "ما براي جلو بردن كار نياز به قوانين مصوب داريم. بدون وجود قانون شفاف نمي‌توان تحقيقي را شروع كرد كه هزينه آن سر به ميليارد مي‌زند. تصويب اين قانون باعث به حركت درآمدن اين شاخه از صنعت مي‌شود." وي معتقد است سرمايه‌گذاران، به شرط وجود قوانين حمايتي، علاقمند به تأمين هزينه‌هاي اين تحقيق خواهند بود.
علاوه بر اين رقم ذرت، شركت پايونير روي توليد ذرت مقاوم به خشكي و ذرت تثبيت كننده ازت هم كار مي‌كند. رقم اول براي حل مشكل كم آبي و رقم دوم براي جذب مؤثرتر ازت و به تبع آن كاهش مصرف كودهاي شيميايي توليد شده‌اند. وي مي‌گويد: "منطقي است كه فرض كنيم ذرت مقاوم به خشكي از طريق كاهش آبياري يا جلوگيري از افت محصول در شرايط كم آبي، احتمال افت محصول و افت درآمد كشاورز را كاهش مي‌دهد."
پايونيرهايبرد بزرگترين توليد كننده ذرت دورگ در فيليپين و نيز ذرت Bt (مقاوم به حشرات) است. با وجود اذعان داشتن به برتري نيشكر در توليد الكل، اين شركت اميدوار است كه تحقيق حاضر ظرف 5 تا 7 سال ذرت را تبديل به يك منبع تجاري توليد الكل كند. البته شواهد حاكي از اين است كه ذرت منبع مناسبتري براي توليد الكل هست: از هر تن ذرت مي‌توان 109 گالن (412 ليتر) الكل بدست آورد، حال آنكه اين مقدار براي نيشكر 22.14 گالن (83.8 ليتر) و براي كاساوا 44 گالن (166.5 ليتر) است. بنا به آمار ارائه شده توسط انجمن توليد بذر فيليپين، ذرت به دليل سرشار بودن از نشاسته و هيدروكربن، منبع مناسبي براي توليد الكل است. برزيل با استحصال الكل از نيشكر به عنوان بزرگترين توليد كننده و صادر كننده اتانول و نيشكر است، در ايالات متحده و چين الكل بيشتر جنبه مصرف خوراكي دارد. اين انجمن پيش‌بيني مي‌كند توليد ذرت فيليپين تا سال 2010 به 290000 تن برسد. ذرت 14 تا 16 درصد آب و 10 تا 12 درصد فيبر دارد.

2006-11-07T15:34:00.000+03:30

توليد سوخت ديزل بيولوژيك
منبع: نيوساينتيست/28 شهريور 1385

باكتري‌هاي تراريخت توانايي توليد ديزل زيستي از گياهان را پيدا كرده‌اند. اين دستاورد ضمن كمك به توليد سوخت پاك، در كاهش گازهاي گلخانه‌اي هم مؤثر خواهد بود.
سوخت ديزل زيستي (بيوديزل) با حرارت دادن روغن كلزا، سويا، و نخل روغني در مجاورت يك كاتاليست به دست مي‌آيد. از آنجا كه اين سوخت از گياهان به دست آمده (كه جذب كننده دي‌اكسيدكربن جو هستند) توليد آن باعث كاهش گازهاي گلخانه‌اي مي‌شود. از سوي ديگر توجه به اين نكته لازم است كه توليد اين نوع گياهان نياز به زمين قابل كشت فراوان، مواد شيميايي، و ماشينهاي كشاورزي دارد كه هريك به نوبه خود ملاحظات زيست‌محيطي دارد. "الكساندر اشتاين‌بوخل" از دانشگاه مونستر آلمان، توليد كننده بيوديزل، درباره آن مي‌گويد: "بيوديزل جانشين مناسبي براي سوختهاي فسيلي است، اما توليد آن هنوز گران تمام مي‌شود."
تيم تحقيقاتي اشتاين‌بوخل با دستكاري در ژنهاي باكتري "ايشرشيا كلي Escherichia coli" به يك سويه پالاينده روغن دست يافتند. با كشت اين باكتري در محيطي حاوي گلوكز و ماده اصلي روغن زيتون، اسيدچربي توليد شد كه "ميكروديزل" نام گرفت و جايگزين خوبي براي سوخت ديزل محسوب مي‌شود.
ژنهاي افزوده شده به اين باكتري عبارت بودند از دو ژن از باكتري "زيموموناس موبيليس Zymomonas mobilis" (كه باكتري را قادر مي‌ساخت از قند الكل توليد كند) و ژن سومي از باكتري "اسينتوباكتر بايليي Acinetobacter baylyi" كه به كمك الكل، از روغن زيتون ميكروديزل توليد مي‌كرد.
اشتاين‌بوخل معتقد است به دليل پايين بودن قيمت مواد خام اين سوخت و نيز فراواني آن، توليد آن در مقياس وسيع و در نتيجه رقابت اقتصادي آن با سوختهاي فسيلي كاملاً محتمل است.
اما "تره‌ور پرايس"، متخصص محيط زيست دانشگاه گلامورگان در ولز، معتقد است توليد بيوديزل با مشكل روبروست. وي توضيح مي‌دهد: "اگرچه بيوديزل يك راه حل براي مشكل سوختهاي فسيلي و گازهاي گلخانه‌اي به نظر مي‌رسد، اما به زمين زيادي نياز دارد. براي مثال، در برونئي مردم جنگلها را از بين مي‌برند و به جاي آن نخل روغني مي‌كارند. اين يعني مردم بين غذا و سوخت بايد يكي را انتخاب كنند. بعلاوه، بيوديزل ممكن است راه حل نهايي براي حل مشكلات زيست‌محيطي نباشد. شايد بهتر باشد به جاي توليد سوخت پاك، اول به دنبال راهي براي مصرف بهينه آن باشيم."

2006-11-06T15:13:00.000+03:30

كشت گياهان تراريخته در اعماق زمين
منبع: سي بي اس/1 مهر 1385

در دهليزهايي زيرزميني، واقع در ايالت ايندياناي جنوبي (غرب ايالات متحده) دما در حدود 10 درجه سانتيگراد است. دوازده اتاق بزرگ با تونلهايي كه باد دائمي در آن جريان دارد به هم راه دارند. برخي از اين اتاقها را ارتش ايالات متحده براي انبار كردن غذاهاي آماده مورد استفاده قرار داده است. بقيه در اختيار شركتهايي است كه دماي يكنواخت براي تگهداري كالاهايشان اهميت دارد.
فضاي اين دهليزها، فيلمهاي علمي-تخيلي را تداعي مي‌كند، اما اكنون در يكي از اين اتاقها زندگي وجود دارد: "داگ آزنباو" در يكي از اين اتاقها كه دمايي حدود 27 درجه سانتيگراد دارد، اقدام به كشت ذرت تراريخت كرده است.
وي كه رئيس شركت كنترلد فارمينگ ونچر است در اين باره مي‌گويد: "حتي فكرش را هم نميكردم كه روزي در معدن گياه پرورش دهم." وي مي‌افزايد: "اينجا مي‌توان دما را با دقت يكي دو درجه كنترل كرد. براي آبياري و تغذيه گياهان هم برنامه منظمي داريم."
هدف اصلي اين كار پرورش گياهاني است كه ريخته ارثي‌شان براي توليد واكسن و مواد دارويي دستكاري شده است. وي هدف اصلي اين مجموعه را توليد داروهايي براي درمان سرطان، ديابت، و سيستيك فيبروسيس عنوان كرد.
دستاورد مهم كشت گياه در معدن، توانايي كنترل شرايط محيطي است: با افزايش نور و روشنايي مي‌توان سرعت رشد را افزايش داد و تعداد دفعات برداشت را بالا برد. آزنباو در مورد كنترل شرايط محيطي توضيح مي‌دهد: "شرايط را مي‌توان از طريق اتصال به اينترنت كنترل كرد."
در مورد جنبه‌هاي ايمني، نيز آزنباو محيط را امن مي‌داند: "اين محيط كمك مي‌كند خلوص محصولمان را بالا ببريم. هيچ چيز به اينجا راه پيدا نمي‌كند. اينجا حتي از حشره‌كش استفاده نمي‌شود."
از آن مهمتر، احتمال "فرار" مواد تراريخت بسيار كم است. اين مورد اهميت زيادي دارد: شش سال پيش ذرت تراريخت موسوم به "استارلينك" كه مولد ماده دور كننده حشرات بود و تنها براي مصرف دام مجوز داشت، در نانهاي ساندويچي يافت شد و گفته مي‌شد در 44 مورد باعث بروز آلرژي شده است.
آزنباو نسبت به پرورش گياهان در محيط بسته خوشبين است. وي احتمال اشتباه در چنين محيطي را كم و آن را براي توليد كنندگان دارو مقرون به صرفه دانست. وي مي‌گويد: "هرچند پيشرفت كار به دليل جديد بودن اين ايده كند بوده، ولي بهرحال دلگرم كننده است."

2006-11-05T15:00:00.000+03:30

پنبه تراريخت بزودي در بوركينافاسو كشت مي‌شود
منبع: تارنماي خبري سيدكوئست/31 شهريور 1385

"زوراتا لومپو"، رئيس مؤسسه ملي ايمني زيستي بوركينافاسو اعلام كرد براي سال زراعي 7-2006 ميلادي (6-1385 خورشيدي) به دو شركت توليد بذر اجازه اجراي آزمايشهاي ارزيابي پنبه تراريخت داده خواهد شد.
از بين چهار شركت با مجموع 14 رقم پيشنهادي، شركت آمريكايي مونسانتو و شركت آمريكايي-سويسي سينژنتا در مجموع 6 رقم پنبه تراريخت در بوركينافاسو كشت خواهند كرد. گروههاي طرفدار محيط زيست نگراني خود را از اين امر اعلام كرده‌اند، اما خانم لومپو اطمينان داده كه هنوز اجازه كشت اين بذور در مزارع تجاري داده نشده و اين كشتها تنها در راستاي آزمايشهاي ارزيابي عملكرد (كه فصل دوم خود را مي‌گذراند) انجام مي شود.
بوركينافاسو قوانين سختگيرانه‌اي براي ناديده گرفتن جنبه هاي ايمني زيستي وضع كرده است. اگر گياه تراريخت به طبيعت راه پيدا كند يا شركتها اطلاعات نادرست و مبهم ارائه كنند، مجوز آزمايشها لغو خواهد شد. همچنين طبق اين قوانين كه از آوريل/ارديبهشت به مورد اجرا گذاشته شده، تخطي كنندگان از قوانين ايمني زيستي با مجازات 15 سال زندان و جريمه 9.7ميليون دلاري مواجه خواهند شد.
كشت آزمايشي اين رقمها زير نظارت دقيق اتحاديه توليدكنندگان پنبه در بوركينافاسو خواهد بود. برآوردهاي اين اتحاديه نشانگر اين است كه 663 كشاورز در 316 هكتار اقدام به كشت اين ارقام كرده‌اند.
بوركينافاسو در ميان كشورهاي اتحاديه اقتصادي غرب افريقا پيشگام در تحقيقات زيست‌فناوري به شمار مي‌رود. اين اتحاديه 24ميليون دلار براي اين پروژه سرمايه‌گذاري كرده است. در صورت رضايتبخش بودن نتايج اين تحقيق، اجراي تحقيقات مشابه در كشورهاي همجوار نيز افزايش مي‌يابد.

2006-11-04T15:52:00.000+03:30

مطالعه نمونه‌هاي باستانشناسي، مهندسان ژنتيك را تبرئه مي‌كند
منبع: تازنماي خبري اوركالرت/11 مهر 1385

نتايج مطالعات ژنتيكي كه به منظور مطالعات ديرين شناسي انجام شده، باعث آغاز مجدد مجادله‌هايي درباره توليد گياهان تراريخته خواهد شد.

پروفسور "جوهاشيم مسينگ" سرپرست گروه تحقيقاتي و مدير مؤسسه ميكروبيولوژي واكسمن در دانشگاه نيوجرسي در روتگرز مي‌گويد: "يافته‌هاي ما از نوعي فرايند تكامل پرده برميدارد كه طي آن طبيعت با روشي شبيه روشهاي نوين مهندسي ژنتيك ريخته ارثي جانداران را تغيير مي‌دهد. اكنون ما بايد در قضاوتهايي كه در مورد غيرطبيعي بودن كار مهندسان ژنتيك و محصول كارشان داريم تجديدنظر كنيم."
وي مي‌افزايد: "با مقايسه دو قطعه از كروموزوم ذرت و سپس مقايسه آنها با كروموزوم برنج، توانستيم بخشي از تاريخچه تكامل ژنتيكي را شبيه سازي كنيم كه محتوي مقدار زيادي "بهم خوردگي و جابجايي ريخته ارثي" بود.
گروههاي مخالف دسنتكاري ژنتيكي بر اين باورند كه در حالي كه تكامل گياهان زراعي در طبيعت سازوكاري "طبيعي" دارد، مهندسان ژنتيك در دستكاري ژنتيكي متكي به "تصادف كور" هستند كه منجر به بهم ريختن ترتيب اطلاعات ژنومي جاندار مي‌شود. دليل مهم دانستن ترتيب ژنها، استناد به مشاهده فراوان آن در ژنومهاي جانوري بوده است. اما تيم پژوهشي نشان داد كه نامرتب بودن و "متحرك" بودن اطلاعات ژنتيكي در گياهان بسيار بيش از آني بود كه تا كنون تصور مي‌شد.
ذرت با توليد سالانه 9 ميليارد بوشل (252 ميليون تن) به ارزش 30 ميليارد دلار عمده‌ترين محصول زراعي ايالات متحده را تشكيل مي‌دهد. اين محصول منبع غذايي مهم كشورهاي در حال توسعه و نيز منبع سوخت زيستي بشمار مي‌رود. برنج نيز منبع غذايي نيمي از جمعيت جهان محسوب مي‌شود.
اكنون مدتهاست كه معلوم شده كه تعداد كروموزومهاي يك گونه طي زمان دستخوش تغيير مي‌شود، اين تغيير در برخي مراحل تكامل به شكل چهار، شش، يا هشت برابر شدن تعداد كروموزومها بروز مي‌كند. مسينگ در اين باره توضيح مي‌دهد: "احتمالاً ذرت در 5ميليون سال گذشته چهار سري كروموزوم داشته كه با حذف تدريجي، دو سري آن باقيمانده است."
با اين تغيير در سطح كروموزومي، حذف، مضاعف شدن، و جابجايي قطعات كروموزومي به فراواني روي مي‌دهد. به همين علت ژنوم گياهي داراي چيدماني به هم ريخته و همچنين بخشهاي مضاعف شده است. در مورد ژنوم ذرت معلوم شد بخشهايي از ژنوم حذف شده و برخي ژنها در وسط ژنهاي ديگر قرار گرفته و اندازه آن ژن را تغيير داده است.
تيم تحقيقاتي نشان داد كه حدود 10 درصد ژنوم مطالعه شده ذرت اصلاً در برنج ديده نشد و 20 درصد آن نيز در مكانهاي جديد مشاهده شد. ژنها در ذرت جابجايي چشمگيري داشتند: 20 تا 25 درصد ژنها حين تكامل به مكانهاي ژني ديگر رفته بودند. دو سوم چهار سري كروموزوم اجدادي به طور كامل ناپديد شده بودند. ژنها به مكانهايي جديد رفته و عملكرد آنها دستخوش تغيير گرديده است.
مسينگ اميدوار است اين مطالعه در شناخت نحوه تكامل غلات به دانشمندان و كشاورزان كمك كند. وي مي‌گويد: "خزانه ژني عظيم گياهي منبع مهمي براي انتخاب ژن و انتقال آن به گروه وسيعي از گياهان است. به اين ترتيب مي‌توان گياهاني به دست آورد كه با روشهاي متعارف بهنژادي امكان توليدشان نبود. ما مي‌توانيم با دست بردن در ريخته ارثي گياهان، گونه‌هاي پايدارتر و سالمتر توليد كنيم و اثرات منفي زراعت بر محيط زيست را كاهش دهيم."

2006-10-26T00:32:00.000+03:30

سیب زمینی ترایخت بزودی در انگلستان کشت خواهد شد

روزنامه گاردین/ 1 شهریور 1385

مقامات رسمی بریتانیا اعلام کردند ممکن است از بهار سال آینده سیب زمینی تراریخت در بریتانیا کشت شود.
شرکت تولیدات گیاهی باسف از وزارت کشاورزی و امور روستایی بریتانیا درخواست مجوز برای کشت سیب زمینی تراریخت در دو مزرعۀ آزمایشی کرده است. این سیب زمینی ها به بیماری برگ سوختگی (قارچ «فیتوفتورا اینفستانس»Phythphtora infestans) مقاوم هستند. این بیماری در دهۀ 1840 میلادی/1220 خورشیدی منجر به بروز قحطی معروف ایرلند شد.
اگر «دیوید میلیباند»، رئیس وزارتخانه، این مجوز را صادر کند، این اولین کشت گیاهان تراریخت بعد از تحقیقات جامع سال 2003/1382 دولت انگلستان دربارۀ اثرات زیست محیطی گیاهان تراریخت خواهد بود.
این تصمیم مخالفان گیاهان تراریخت را نگران آلوده شدن منابع غذایی طبیعی به مواد تراریخت کرده است. در واقع، درخواست این مجوز نوعی ارزیابی افکار عمومی بعد از مخالفت گسترده مردم به شمار می رود. چندی پیش به دلیل منفی بودن نظر افکار عمومی نسبت به گیاهان تراریخت و نیز تخریب مزارع آزمایشی، شرکتهای چند ملیتی فعالیتهای پژوهشی خود در انگلستان را متوقف کردند.
اگر این مجوز صادر شود، شرکت باسف در آوریل (فروردین) سال آینده دو هکتار مزرعه را به صورت آزمایشی کشت خواهد کرد: یکی در دربی شایر (در مرکز انگلستان) و دیگری در موسسۀ ملی گیاهشناسی کشاورزی در کمبریج (جنوب شرق انگلستان). بعد از سه یا چهار سال دیگر، شرکت برای تولید تجاری و بازاریابی آن محصول درخواست مجوز دیگری خواهد کرد.
کلیه محصول به دست آمده از مزارع آزمایشی، با رعایت کلیه جنبه های ایمنی زیستی، به آزمایشگاه (جهت مطالعه) ارسال یا نابود خواهد شد. همچنین تیم پژوهشی باید مزرعه ها را در سالهای بعد زیر نظر بگیرد و سیب زمینی هایی را که در سالهای بعد ممکن است در مزرعه باقیمانده باشد نابود کند. آزمایشهای ارزیابی در کشورهای سوئد، آلمان، و هلند ادامه خواهد یافت. «بری استیکینگز» از شرکت باسف می گوید: «این اولین مطالعۀ گیاهان تراریخت در انگلستان است و ما باید عملکرد آن را در شرایط متنوع تر بررسی کنیم. من امیدوارم مردم و سازمانهای غیر دولتی این واقعیت را درک کنند که این کار، قدرت انتخاب مردم را بالا می برد.»
با وجود استفاده از قارچ کشها، «فیتوفتورا اینفستانس» سالانه 50میلیون پوند/85میلیون دلار به کشاورزی انگلستان خسارت می زند. برای مقاوم سازی سیب زمینی به این قارچ، پژوهشگران شرکت باسف ژنهای مربوط به مقاومت را از خویشاوندان وحشی سیب زمینی در مکزیک استخراج و وارد سلولهای سیب زمینی کردند. ژنهای مزبور با کشتن سلولهای مجاور بافت آلوده به قارچ، از گسترش بیماری در گیاه جلوگیری می کند.
«اندی بیدل» بهنژادگر شرکت باسف احتمال ایجاد آلودگی ژنتیکی توسط این محصول را ناچیز می داند؛ چرا که سیب زمینی برخلاف سایر گیاهان تراریخت به طریق غیرجنسی تکثیر می شود و معمولاً در مزارع به مرحلۀ تولید گرده نمی رسد.
«ژولین لیتل» سخنگوی معاونت صنایع تراریخت کمیسیون زیست فناوری کشاورزی می گوید: « این مشکل جالبی است. از زمان اتمام تحقیقات جامع دولت در خصوص اثر گیاهان تراریخت، هیچ آزمایشی در سطح مزرعه انجام نشده و بخش خصوصی بسیار علاقمند است بداند نتیجۀ این آزمایش چه خواهد بود.»
یک سخنگوی وزارت کشاورزی انگلستان گفت: «پیامدهای بهداشتی و زیست محیطی این طرح به دقت توسط یک گروه کارشناس مستقل از کمیتۀ مشاورۀ آزادسازی گونه ها بررسی می شود.»
«لیز رایت» از گروه دوستان زمین می گوید: «ما مطمئن نیستیم این کار خالی از اشکال باشد. مشکل اصلی اطمینان از باقی نماندن مادۀ گیاهی در مزرعه است. اگر دقت لازم صورت نگیرد، کشتهای سال بعد آلوده خواهند شد.»

پرسشهای متداول:
- گیاهان تراریخت چگونه تولید می شوند؟
ژنهای مطلوب از منابع دیگر (معمولاً گیاهان دیگر) استخراج و به ریختۀ ارثی گیاه زراعی افزوده می شوند. این کار می تواند به کمک ویروسی انجام شود که ریختۀ ارثی آن برای انتقال ژن دستکاری شده و خطری هم برای گیاه ندارد.
- آیا گیاهان تراریخت در انگلستان کشت می شوند؟
هنوز نه، ولی سال گذشته شش کشور اروپایی نسبت به کشت آن اقدام کردند.
- خطرات آن چیست؟
گردۀ برخی گیاهان تراریخت –نظیر کلزا- می تواند گیاهان عادی را بارور کند. برای جلوگیری از این امر، کشاورزان باید این کشتها را دور از کشتهای معمولی محصول مشابه انجام دهند. سیب زمینی تراریخت کمترین مقدار گرده را تولید می کند.
- بازار فروش سیب زمینی چقدر است؟
سیب زمینی چهارمین گیاه زراعی خوراکی دنیاست. کشاورزان سالانه 20میلیون پوند برای مبارزه با «فیتوفتورا اینفستانس» هزینه صرف می کنند
- مزیت سیب زمینی تراریخت چیست؟
سیب زمینی معمولی حدود 15 بار در فصل زراعی سمپاشی می شوند. این رقم برای سیب زمینی تراریخت تنها یک یا دو بار است

2006-10-26T00:17:00.000+03:30

بذر برنج تراریخت غیرمجاز در محموله برنج عادی یافت شد
منبع: نیویورک تایمز/28 مرداد 1385
مقامات ایالات متحده اعلام کردند مقدار کمی بذر برنج تراریخت که هنوز مجوز مصرف ندارد در محموله هایی یافت شد که اختصاص به مصرف انسان داشت. انتشار این خبر می تواند بر روند صادرات ایالات متحده اثر منفی بگذارد. آنها همچنین افزودند این برنج خطری برای سلامت انسان یا محیط زیست به شمار نمی رود و نیازی به نابود کردن محموله های مزبور نیست.
اما این یافته نشان می دهد که شرکتهای مواد غذایی و صادرکنندگان نیاز به آزمایشهای دقیقتری برای تعیین محتوای محموله های برنج خواهند داشت، و به احتمال زیاد بخشی از برنج صادراتی به این ترتیب برگشت داده خواهد شد.
حدود نیمی از 1.9میلیارد دلار برنج تولیدی ایالات متحده صادر می شود. نگرانی از اثر منفی این یافته بر صادرات موجب شد «مایک جوهانس»، وزیر کشاورزی ایالات متحده با همتایان خود در سایر کشورها تماس بگیرد. وی می گوید: «بهترین کار در توافق های بازرگانی، تماس مستقیم با شریکهای تجاری است. در حال حاضر هیچ تهدیدی از نوع زیست محیطی یا سلامت مواد غذایی ایجاد نشده است.»
«رابرت براکت» رئیس مرکز ایمنی تغذیه سازمان غذا و داروی ایالات متحده اظهار داشت برنج تراریخت مزبور هیچ نوع مشکل ایمنی زیستی ندارد.
برنج مزبور توسط بخش کشاورزی شرکت بایر تولید شده و حامل ژنی است که آن را نسبت به علفکش «لیبرتی Liberty» از گروه گلوفوسینات ها مقاوم می سازد.
شرکت بایر اقدامی برای اخذ مجوز برای این رقم نکرده بود، اما اظهار داشت پیش از این وزارت کشاورزی و سازمان غذا و داروی ایالات متحده برای دو لاین برنج تراریخت مشابه مجوز صادر کرده بود. دو لاین یاد شده به دلیل عدم استقبال صادرکنندگان هیچگاه به مرحله تولید تجاری نرسید. همچنین شرکت بایر گفت محصولات تراریخت دیگر (مانند کلزا و پنبه) که حامل همین نوع ژن هستند در ایالات متحده و برخی کشورهای (از جمله ژاپن و برخی کشورهای اروپایی) دیگر مجوز کشت دارند. این شرکت اطمینان داد هرگونه همکاری لازم را با مقامات مسئول خواهد داشت.
مسئولین وزارت کشاورزی ایالات متحده اعلام کردند مقدار «ناچیزی» برنج رقم «لانگ گرین Long Grain» تراریخت بدون مجوز، تولیدی شرکت بایر، در محصول برداشتی سال 2005 میلادی/1384 خورشیدی در مزارع میسوری و آرکانزاس یافت شد. شرکت بایر این مورد را به وزارت کشاورزی اعلام کرد، و پس از آن دولت به بررسی روشهایی پرداخت که بخشهای صنایع غذایی و بازرگانی به کمک آن بتوانند برنج تراریخت را در محموله ها ردیابی کنند. آقای جوهانس گفت دولت بررسیها را افزایش خواهد داد و نظر خود را در مورد مجاز بودن این نوع برنج اعلام خواهد کرد.
مقامات مسئول و نیز شرکت بایر از گفتن اینکه میزان و دامنه اختلاط برنج تراریخت و برنج عادی چقدر بوده خودداری کردند. همچنین روشن نیست برنج تراریخت (که از سال 1998 تا 2001 در مزرعه های آزمایشی کشت می شده) چطور وارد محموله های سال 2005 شده. احتمال دارد این اختلاط حین برنامه های اصلاحی روی داده و پس از آن محموله «آلوده» نادانسته برای کشاورزان فرستاده شده.
صاحبنظران زیست فناوری توضیح داده اند که جلوگیری از اختلاط مواد تراریخت و عادی، در حالتی که انتظار آن را نداشته باشیم غیرممکن است. گرده ها می توانند براحتی بین مزارع جابجا شوند، یا بذرها در مراحل بعدی با هم مخلوط شوند. بذر تراریخت هیچ ویژگی ظاهری قابل تشخیصی ندارد.
سال گذشته، شرکت سینژنتا اعلام کرد نوعی ذرت تراریخت بدون مجوز، به دلیل شباهت به نوع دیگری که مجوز داشت به اشتباه توزیع شد و تا چهار سال نیز کشت می شد.
شرکت بایر پیش از این نیز ذرتی تراریخت به نام «استارلینک StarLink» تولید کرده بود که دردسرهایی ایجاد کرد: این رقم تنها برای مصرف دام مجوز داشت، اما در مواد غذایی مورد استفاده انسان یافت شد. این موضوع منجر به برگشت خوردن محموله های مواد غذایی و اختلال در صادرات آن شد.
«گریگوری جف»، رئیس بخش زیست فناوری مرکز دانش برای عموم در واشنگتن معتقد است این اتفاق «نمونه دیگری از رفتار غیرمسئولانه صنایع زیست فناوری» است.

پی نوشت: یک روز پس از انتشار این خبر، دولت ژاپن ورود برنج «لانگ گرین» از ایالات متحده را ممنوع کرد و دو روز بعد، اتحادیه اروپا نیز اعلام کرد قصد دارد واردات برنج از ایالات متحده را متوقف کند. این امر باعث شد که کشاورزان آرکانزاسی علیه شرکت بایر اقدام به شکایت کنند.

2006-09-14T17:45:00.000+03:30

گوجه فرنگی تراریخت علیه بیماریهای انسانی
نیوساینتیست/8 تیر 1385

گوجه فرنگی های تراریخته تولید کننده واکسن های خوراکی، بر ضد دو گونه از کشنده ترین ویروس ها به کار گرفته خواهند شد.
هدف، تولید و پرورش واکسن هایی برای ویروس های اچ-آی-وی و هپاتیت ب در کشورهایی است که به این دو واکسن نیاز پیدا می کنند. تا کنون هیچ یک از 90 واکسنی که برای درمان اچ-آی-وی تولید شده موفقیت آمیز نبوده اند؛ و تنها واکسن موجود برای هپاتیت ب به دلیل گران بودن در دسترس کشورهای فقیر نیست.
«روریک سالیائف» و همکاران، از موسسه فیزیولوژی و بیوشیمی گیاهی سیبری در ایرکوتسک روسیه، به کمک باکتری خاکزی «اگروباکتریوم تومفسینس» بخشهایی از DNA دو ویروس اچ-آی-وی و هپاتیت را که به طور مصنوعی ساخته شده بود را به گیاه گوجه فرنگی منتقل کردند. ژنهای منتقل شده عبارت بودند از ژنهای کد کننده پروتئین های مورد نیاز اچ-آی-وی و یک ژن موسوم به آنتی ژن پوسته ای هپاتیت. گوجه فرنگی های تراریخت به این ترتیب پروتئین های مربوط را تولید کردند و مانند واکسن خوراکی فلج اطفال، وقتی خورده می شوند بدن را تحریک به تولید پادتن هایی علیه ویروس ها می کند.
گوجه فرنگی های تراریخت به صورت پودر وارد جیره موشها شد و در خون موشهایی که با این جیره تغذیه شده بودند، غلظت بالایی از پادتن هردو ویروس یافت شد. نکته مهم این بود که این پادتن ها در بافت جدار منافذ ردیابی شدند، جایی که ویروس ها از آن به داخل بدن نفوذ می کنند. «رز هاموند» از مرکز تحقیقات کشاورزی بستویل در مریلند (وابسته به وزارت کشاورزی ایالات متحده) که جزو همکاران این پژوهش است، می گوید: «منافذ دقیقاً همان بخشی است که باید در برابر ویروس محافظت شود.»
نتایج این تحقیق را «سرگئی شلکونف» از موسسه ناقلهای بیماری روسیه سرپرست تیم تحقیقاتی در همایش انجمن بین المللی بیماریهای واگیردار در لیسبون پرتغال ارائه کرد.
اگر کارآمدی واکسن از طریق خوردن گوجه فرنگی در انسان به اثبات برسد، برای تولید قرص آن اقدام خواهد شد، چراکه گفته می شود کنترل میزان واکسن دریافتی از خود گوجه فرنگی مشکل است.
هاموند معتقد است این نوع واکسن در کشورهای فقیر مزیت نسبی چشمگیری دارد: «نیازی به نگهداری واکسن در یخچال نیست، و مهمتر احتیاجی به استفاده از سرنگ –که خطر انتقال بیماری را زیاد می کند- نیست.» همچنین «پت فست» از موسسه بین المللی واکسن ایدز در نیویورک می گوید: «اگر واکسن خوراکی خود را کارآمد نشان داد، به احتمال زیاد تولید و مدیریت استفاده از آن بسیار ارزانتر خواهد بود.» ضمن اینکه وی معتقد است واکسن مؤثر منجر به تولید سلول های محافظ T قویتری نیز خواهد شد.
گوجه فرنگی اولین گیاهی نیست که برای تولید واکسن از آن استفاده می شود. پیش از این در دانشگاه ایالتی آریزونا نیز «چارلز آرنتزن» موفق شده بود سیب زمینی هایی تولید کند که مصرف آن به صورت خام پادتن های هپاتیت ب را در بدن مصرف کننده تولید می کرد. البته در آن تحقیق مصرف کننده های سیب زمینی قبلاً در برابر هپاتیت ب واکسینه بودند که این می تواند منجر به پوشانده شدن اثر مصرف سیب زمینی تراریخت مزبور شود. در حال حاضر آرنتزن منتظر اجازه برای ادامه تحقیق خود است.

2006-09-14T17:39:00.000+03:30

در چمنزارهای طبیعی، چمن تراریخت مشاهده شده است
نیوساینتیست/18 مرداد 1385

یک رقم چمن در چمنزارهای ایالت اورگون در ایالات متحده مشاهده شده که گفته می شود یک رقم تراریخت است که پیش از این تنها در زمینهای گلف استفاده می شده است. مشاهده این رقم در طبیعت موجب نگرانی وزارت کشاورزی ایالات متحده شده تا جایی که باعث شده برای اولین بار یک ارزیابی همه جانبه از اثر گیاه تراریخت به مرحله اجرا درآید.
در ایالات متحده، این اولین مورد ورود ناخواسته یک گونه تراریخت به طبیعت قبل از صدور مجوز است. چمن مزبور، رقم دستکاری شده از جنس «آگروستیس Agrostis stolonifera» است که حامل ژن مقاومت به علفکشهای گلی فوسات (با نام تجاری راندآپ) می باشد. شرکت «اسکاتس» تولید کننده این رقم امیدوار است با کمک این رقم و نیز استفاده از علفکش گلی فوسات بتوان جلوی رشد علفهای هرز را در زمینهای گلف گرفت.
«جی ریچمن» و همکاران در آزمایشگاههای سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده در اورگون، در منطقه ای به شعاع 4.8 کیلومتر اطراف مکانی که چمن تراریخت کشت شده بود 20400 نمونه گیاه را بررسی کردند و 9 نمونه تراریخت را شناسایی کردند که دورترین نمونه 3.8 کیلومتر از محل اصلی فاصله داشت. این مطالعه همچنین نشان داد که علاوه بر «فرار» بذر چمن تراریخت، گرده آن نیز توانسته خویشاوندان وحشی خود را بارور کند و گیاه دورگ تولید کند.
برخلاف بیشتر محصولات کشاورزی تراریخت (نظیر سویا، ذرت، و کلزا) که گیاهانی یکساله هستند، چمن آگروستیس دائمی بوده و می تواند سالهای بعد نیز رشد کند. علاوه بر این، موضوع نگران کننده دیگر این است که چمن آگروستیس خویشاوندان زیادی در ایالات متحده دارد که می تواند با آنها آمیزش کرده و گیاه دورگ به وجود آورد. دورگهایی که ممکن است حاوی ژن مقاوم به علفکش باشند. ریچمن در این باره می گوید: «این پدیده نمونه ای از نگرانی هایی است که در مورد همه گیاهان تراریخت وجود دارد. من گمان می کنم نمونه های مشابه بیشتری یافت خواهند شد.» گزارش وی در مجله Molecular Ecology چاپ خواهد شد.
چنانچه وزارت کشاورزی ایالات متحده کشت این رقم تراریخت را مجاز اعلام کند، کشت آن توسط صاحبان زمینهای گلف می تواند به سرعت زیستگاه آنرا گسترش دهد. اگر بذر آن راه خود را به زیست بومهای حساس یا آبراهها پیدا کند، برای از بین بردن علفهای هرزی که ژن مقاوم به علفکش را از این گیاه جذب کرده اند، استفاده از علفکشهایی که زیان بیشتری برای محیط زیست دارند اجتناب ناپذیر است.
«اریک باک» از دانشگاه ایندیانا، که نتایج تحقیق ریچمن را در مقاله ای جداگانه نقد کرده، می گوید: «با توجه به نتایج این تحقیق باید پارامترهای جدیدی بررسی شود که تا کنون توجه به آنها لازم نبود. البته نحوه عملکرد ژن مقاوم به گلی فوسات در طبیعت به درستی روشن نیست. داشتن این ژن لزوماً یک برتری طبیعی به حساب نمی آید.»
شایان ذکر است که وزارت کشاورزی ایالات متحده گونه طبیعی آگروستیس را جزو «علفهای هرز زیانبار» طبقه بندی نکرده است. اما اگر چمن تراریخت گونه های دیگر را آلوده کند، امکان دارد اقدامی قانونی برای محدود کردن آن شروع شود. حدود 70% ارقام تجاری چمن ایالات متحده در اورگون کشت می شود و احتمال آمیزش آنها با چمن تراریخت کم نیست.
تصمیم وزارت کشاورزی ایالات متحده در این باره کاملاً بستگی به نتایج ارزیابی ها دارد. سخنگوی موسسه ارزیابی های زیست فناوری این وزارتخانه اعلام کرد: «این رقم یک گونه دائمی است، و علفهای هرز خویشاوند زیادی دارد. ما قبل از آنکه تصمیمی درباره مجاز یا ممنوع بودن آن بگیریم لازم است اثرات آن را بر طبیعت بشناسیم. هنوز مشخص نیست این ارزیابی ها در چه تاریخی به اتمام می رسد.»

2006-09-14T17:14:00.000+03:30

محصولات تراریخت، مصرف علفکش را افزایش داده است
انجمن «علم در جامعه»/20 آذر 1382

گزارش اخیر دکتر «چارلز بنبروک» رئیس مرکز سیاستگزاری محیط زیست شمال غرب ایالات متحده در آیداهو گویای این است که مصرف سموم (علفکش و آفتکش) از سال 1996 میلادی/1377 خورشیدی تا کنون در 550 میلیون جریب (222.5میلیون هکتار) از زمینهای زیر کشت ذرت، سویا، و پنبه تراریخت افزایش 50میلیون پوندی (حدود 18.5هزار تن) را نشان می دهد [متن کامل گزارش]. وی به عنوان یک صاحبنظر اقتصاد کشاورزی از سال 1984 تا 1990 عضو هیئت رئیسه آکادمی علوم ایالات متحده بوده است.
گزارش یاد شده، اولین گزارش جامعی است که اثر تمام محصولات مهم تراریخت را در هشت سال اول کشت تجاری آنها (1996 تا 2003) بررسی کرده است. پیش از این، بیشتر مطالعات محدود به سه سال اول (1996 تا 1998) بوده و هیچ گزارشی که سالهای 2002 و 2003 را در بر بگیرد موجود نیست.
در این مطالعه، بنبروک آمار رسمی وزارت کشاورزی ایالات متحده در مورد مصرف سم را بر حسب محصول و نیز ایالت مطالعه کرد و اثر کشت محصولات تراریخت (ذرت، سویا، و پنبه) بر میزان سم مصرفی در این زراعت ها را بررسی کرد. کشتهای تراریخت مورد مطالعه عبارت بودند از محصولات مقاوم به علفکش (ذرت، سویا، و پنبه) و محصولات تولید کننده حشره کش، موسوم به Bt (ذرت و پنبه). محصولات مقاوم به علفکش (با علامت اختصاری HT) به دلیل مقاومت به علفکش های عمومی، به کشاورزان امکان استفاده از علفکش را در هر مرحله از رشد گیاه می دهد و به همین دلیل بسیار مورد توجه کشاورزان است. با وجود گران بودن بذر این گروه محصولات، استفاده از آنها روزبروز ارزانتر تمام می شود و دلیل آن کاهش قیمت علفکش «راندآپ» از گروه گلی فوسیت هاست (گیاهان مقاوم به راندآپ در بین گیاهان مقاوم به علفکش بیشترین سطح زیر کشت را به خود اختصاص داده اند). اما کاهش قیمت علفکش منجر به افزایش بیشتر استفاده از علفکش می شود بدون آنکه کشاورز فشار مالی زیادی را حس کند. در عمل، کشاورزان علفکش بیشتری برای کشتهای تراریخت مقاوم به علفکش به کار می برند. از سال 1996 میلادی/1377 خورشیدی تا کنون، سویای مقاوم به علفکش 75% کل 400میلیون جریب (161.9میلیون هکتار) کشتهای مقاوم به علفکش و 54% کل کشتهای تراریخت را تشکیل می دهد. با وجود کاهش نسبی هزینه مصرف آفتکش در کشتهای تراریخت مقاوم به آفات (Bt)، افزایش شدید مصرف علفکش در سویای تراریخت –همراه با سطح زیر کشت بالای این محصول- باعث شد هزینه کل مصرف سم افزایش نشان دهد.
بنبروک تفاوت میانگین مصرف علفکش را در مزارع تراریخت و مزارع معمولی مقایسه کرد. در سه سال اول (1996 تا 1998) در کشتهای تراریخت مصرف علفکش 25.4میلیون پوند (9.5هزار تن) کمتر بود، اما در سه سال آخر (2001 تا 2003) در کشتهای تراریخت 73میلیون پوند (27.2هزار تن) سم بیشتر از کشتهای معمولی مصرف شد.
عامل این افزایش در مصرف علفکش، بیشتر مربوط به افزایش نیاز کشتهای سویای تراریخت به علفکش بود. بنا بر گزارش وزارت کشاورزی ایالات متحده، مصرف علفکشهای گلی فوسات در کشتهای سویای تراریخت طی سالهای 2001 تا 2002 با 22% افزایش از 0.85 پوند در جریب (0.13 کیلوگرم در هکتار) به 1.04 پوند در جریب (0.16 کیلوگرم در هکتار) رسید. از دلایل این جهش می توان کاهش چشمگیر قیمت علفکش های گلی فوسات، نیاز به مبارزه با علفهای هرز مقاومتر، و کاهش حساسیت علفهای هرزی که قبلاً با سمپاشی کمتری مهار می شدند را نام برد. بر این اساس تفاوت میانگین مصرف علفکش در کشتهای سویای تراریخت و معمولی از 0.36- پوند در جریب در سال 1996 به 0.47+ پوند در جریب در سال 2003 افزایش یافت.
اگرچه میزان مصرف علفکش مربوط به سال 2003 در زمان انتشار گزارش به دلیل موجود نبودن آمارهای آن سال بر اساس مقادیر سالهای پیشتر تخمین زده شده، بنبروک شکی ندارد که مصرف گلی فوسات روندی صعودی خواهد داشت.
تفاوت میانگین مصرف علفکش در کشتهای ذرت تراریخت و معمولی از سال 1996 تا 2001 کاهش نشان می داد، اما بعد از این تاریخ سیر صعودی پیدا کرد: از 0.8- پوند در جریب در سال 1996 به 0.58+ در سال 2003. وی دلایل زیر را برای این امر برمی شمارد:
- علف هرز «اریگرون کانادنسیس» (Erigeron canadensis) که به گلی فوسات مقاوم است در حال گسترش است.
- ترکیب جوامع علفهای هرز به سمت گونه های مقاوم به گلی فوسات پیش می رود.
- مشاهده مقاومت در مراحل ابتدایی رشد در برخی گونه های علف هرز
- کاهش قیمت و رقابت شدید تولیدکنندگان علفکش
تفاوت میانگین مصرف علفکش برای پنبه های تراریخت و معمولی هم روندی مشابه را نشان می دهد: 0.64- پوند در جریب در سال 1996 در مقابل 0.17+ در سال 2003.
از سوی دیگر گزارش کاهش مصرف آفتکش را در کشتهای تراریخت مقاوم به حشرات تایید می کند. مصرف حشره کشها سالانه 2 تا 2.5 میلیون پوند کاهش می یابد. میزان این کاهش برحسب پوند در جریب برای ذرت از 0.33 (سال 1996) تا 0.60 (سال 2003) متغیر است و مقادیر مشابه برای پنبه به ترتیب 0.38 (سال 1996) و 0.2 (2003-2001) است. این کاهش بسیار کمتر از افزایش مصرف علفکش در مدت زمان مشابه است. همچنین در مطالعات مربوط به گیاهان مقاوم به حشرات (تولید کننده حشره کش) اثرات سمی حشره کش طبیعی گیاه بررسی نشده است. میزان این سم در بافت گیاه، در مقایسه با دز مجاز مصرفی در مزارع قابل ملاحظه است.
به طور خلاصه، ظرف هشت سال مورد مطالعه میزان مصرف علفکش تقریباً 70.2میلیون پوند (26.2هزارتن) افزایش و مصرف حشره کش 19.6میلیون پوند (7.3هزار تن) افزایش داشته، که به معنی اضافه مصرف حدود 50.6میلیون پوند برای کل سموم خواهد بود.
این افزایش –که بخش عمده آن مربوط به مصرف علفکش گلی فوسات در کشتهای سویای تراریخت می باشد- امری بوده که قبلاً روی دادن آن پیش بینی شده است. بنبروک در این باره می گوید: «سالهاست که متخصصان هشدار داده اند که کشت فراگیر گیاهان مقاوم به علفکش منجر به تغییراتی زیست محیطی می شود که فناوری مزبور را بی اثر می کند. اکنون معلوم شده این تغییرات از سال 2001 در مزارع سویای ایالات متحده شروع شده است.»
بسیاری از کشاورزان برای مقابله با مقاومت تدریجی علفهای هرز به علفکش و نیز ظهور مقاومت ژنتیکی به علفکش در برخی گونه ها، ناگزیر از استفاده بیشتر علفکش در کشتهای تراریخت شده اند.
به گفته پروفسور «باب هارتزلر»، متخصص مدیریت علفهای هرز از دانشگاه آیووا، سویه مقاوم به گلی فوسات «اریگرون کانادنسیس» اولین باز در سال 2000 در مزارع سویای مقاوم به راندآپ در دلاویر (اوهایو) مشاهده شد و به تدریج گستره آن به ایندیانا و جنوب شرق ایالات متحده در مزارع پنبه مقاوم به راندآپ نیز کشیده شد. موارد دیگری از گونه چچم (Lolium) مقاوم به راندآپ در باغهای سیب استرالیا، مزارع گندم در استرالیا و کالیفرنیا، و همچنین در شیلی و مالزی هم مشاهده شده، اما ارتباطی بین این موارد و گیاهان تراریخت شناسایی نشده است [مقاله هارتزلر].
علاوه بر این، در آیووا و میسوری (شمال شرق ایالات متحده) در اولین سالی که سویای تراریخت به بازار آمد، جمعیت هایی از شاهدانه آبی گزارش شد که مقاوم به مقدار «معمولی» راندآپ بود. هارتزلر این گونه ها را مقاوم به علفکش تلقی نمی کند، اما معتقد است که مقاوم بودن آنها منتفی نیست و جمعیت های مزبور باید به دقت زیر نظر باشند.
از زمان بروز مقاومت در گونه های چچم در سال 1996 تا کنون، مقاومت به گلی فوسات در چهار گونه دیگر نیز گزارش شده است. هارتزلر این پدیده را علامت صعودی ماندن روند ظهور بیوتیپ های مقاوم جدید می داند.
دورنمای کاهش استفاده از حشره کش در مزارع تراریخت نیز خوشبینانه نیست. در حالی که میزان مصرف علفکش در کشتهای تراریخت روند صعودی دارد، در کشتهایی که با روشهای متعارف علف هرز کنترل می شود مصرف علف هرز روند نزولی دارد. در مورد حشره کشها نیز، مقررات جدید برای استفاده از دز پایین حشره کش همراه با سایر راهکارهای کنترل آفتها، منجر به روند نزولی مصرف حشره کش می شود.
به طور خلاصه، تفاوت مصرف علفکش در کشتهای تراریخت و کشتهای معمولی از سال 2000 رو به افزایش است و چنانچه استفاده از محصولات مقاوم به علفکش با روند فعلی ادامه یابد، ظهور احتمالی مقاومت به علفکش در علفهای هرز این تفاوت را بیشتر خواهد کرد.

2006-09-14T17:10:00.000+03:30

رأی قاضی: صدور مجوز کشت گیاهان تراریخت غیرقانونی بوده است
سیدنی مورنینگ هرالد/24 مرداد 1385

یک قاضی فدرال بر این باور است که مسئولان بخش کشاورزی با دادن مجوز به چهار شرکت برای کشت گیاهان تراریخت مولد مواد دارویی در هاوایی، مقررات مربوط به محیط زیست را زیر پا گذاشته اند.
این مجوز برای کشت ذرت و نیشکر در جزایر کاوائی، مائوئی، مولوکائی، و اوآهو طی سالهای 2001 تا 2003 میلادی/1380 تا 1382 خورشیدی صادر شده بود.
«مایکل سیبرایت» قاضی فدرال ایالات متحده گفت اداره بررسی بهداشت گیاهی و دامی وزارت کشاورزی ایالات متحده، به دلیل انجام ندادن برآورد اثرات زیست محیطی قبل از صدور مجوز، مرتکب نقض مقررات مربوط به حفاظت گونه های در حال انقراض و همچنین مقررات مربوط به سیاستگزاریهای ملی محیط زیست شده است.
قاضی در حکمی که صادر کرد توضیح داد: «نادیده گرفتن این برآورد توسط اداره بررسی بهداشت گیاهی و دامی، به خصوص با توجه به وجود تعداد چشمگیری گونه در حال انقراض در هاوایی، نقض صریح مصوبه مجلس بوده است.» وی یادآوری کرد جزایر مزبور زیستگاه 329 گونه نادر است، که یک چهارم گونه های در حال انقراض قاره امریکا را تشکیل می دهند.
وی افزود: «حتی اگر اظهارات اداره بهداشت مبنی بر زیانبار نبودن کشت محصولات تراریخت برای گونه های در حال انقراض صحیح باشد، اقدام این اداره به دلیل انجام ندادن یک برآورد ضروری تخلف به حساب می آید.»
موسسه «قاضی زمین» که در این پرونده به عنوان مدعی العموم فعال بوده، این مورد را نخستین قضاوت دادگاه فدرال ایالات متحده درباره گیاهان مولد دارو اعلام کرد.

2006-09-14T16:50:00.000+03:30

تولید ذرت تراریخت مولد واکسن پرندگان
تارنمای علم و توسعه /27 مرداد 1385

پژوهشگران مکزیکی با دستکاری ژنتیکی ذرت، رقمی تولید کردند که مولد واکسن خوراکی نیوکاسل است؛ بیماریی که مهمترین عامل مرگ و میر پرندگان در کشورهای در حال توسعه به شمار می رود.
نتایج این پژوهش که در مجله Transgenic Research منتشر شده [متن کامل مقاله]، این امید را ایجاد کرده که بتوان جلوی مرگ و میرهای گسترده را، به خصوص در واحدهای کوچک، گرفت.
واکسن خوراکی نیوکاسل در بازار یافت می شود، اما تهیه آن برای روستاهای کوچک معمولاً مشکل است.
«اکتاویو گوئه ره رو آندراده» و همکاران از مرکز پژوهشها و علوم پیشرفته گواناخواتو بخشی از DNA ویروس نیوکاسل را به ذرت منتقل کردند.
جوجه هایی که از این ذرت تغذیه کرده بودند پادتن های ویروس نیوکاسل را در بدنشان تولید کردند. میزان پادتن تولید در حد واکسن های تجاری بود.
«فرانتس دلبرگ» از شبکه توسعه مرغداری خردمقیاس این بیماری را یکی از مهلک ترین بیماریهای پرندگان می داند. وی می گوید: «رساندن واکسن تجاری به دست میلیونها مرغدار کم درآمد در سراسر جهان مشکل بزرگی است، و این نوع ذرت ممکن است بتواند این مشکل را حل کند.» وی موفقیت این روش را بسته به این می داند که ذرت تراریخت مزبور تا چه حد در دسترس کشاورزان فقیر باشد. وی یاد آوری می کند که کشاورزان فقیر و زنان (که بخش عمده ای از مرغداران خرده پا را در کشورهای فقیر تشکیل می دهند) معمولاً به سختی به فناوریهای نوین دسترسی دارند.

2006-09-14T16:47:00.000+03:30

درآمد کشاورزانی که محصولات تراریخته تولید می کنند رو به کاهش است
روزنامه اینترنتی نیوکرالا (هند)- 16 مرداد 1385

انتشار گزارشهایی مبنی بر کاهش درآمد کشاورزانی که محصولات تراریخته می کارند، کشاورزانی نظیر «وانگ فنتونگ» چینی را در انتخاب نوع بذر دچار تردید می کند. این کشاورز 40 ساله از روستای «ماژوانگ» در استان «بی بی» در شمال چین تصمیم گرفته از بذر پنبه تراریخت مقاوم به حشرات استفاده کند. هرچند به گفته خودش مقاومت این بذر به حشرات «رو به کاهش است»، «در کل مزایای آن در مقایسه با بذر پنبه معمولی بیشتر است و در نیروی کار صرفه جویی می شود».
صاحبنظران کشاورزی در چین بر این باورند که اگر کشاورزان همچنان بخواهند از مزایای بذرهای تراریخت استفاده کنند، باید از راهکارهای کارامدتری برای کنترل آفتها استفاده نمایند.
جمهوری خلق چین در انتهای دهه 90 میلادی کشت چند نوع محصول تراریخت را آزاد اعلام کرده؛ که از آن جمله می توان از پنبه، گوجه فرنگی، و گونه هایی از فلفل قرمز و سیب زمینی شیرین را نام برد. مقاومت پنبه تراریخت حاوی ژن Bt به کرم غوزه پنبه –که از آفتهای مهم پنبه به شمار می رود- به اثبات رسیده است.
از سال 1997 میلادی/1376 خورشیدی که کشت تجاری پنبه تراریخت در چین شروع شده، سطح زیر کشت آن به سرعت رو به افزایش است، به طوری که در سال 2005 میلادی/1384 خورشیدی سطح زیر کشت آن به 3.3میلیون هکتار (60% کل سطح زیر کشت پنبه در چین) رسیده است.
اما مطالعاتی که دانشگاه کرنل بر اساس داده های مرکز سیاستگزاریهای کشاورزی چین و آکادمی علوم چین انجام داده، چشم انداز این گروه محصولات چندان خوشبینانه نیست.
بر اساس این مطالعات، با وجود کاهش 70 درصدی مصرف آفتکش ها در سالهای 2001 تا 2004، جمعیت آفتهای دیگری که ژن Bt بر آنها اثر ندارد –بیشتر سن ها- افزایش یافته و بسیاری از کشاورزان در عمل ناچارند به اندازه پنبه کارانی که بذر معمولی کاشته اند آفتکش مصرف کنند.
علاوه بر آن، پنبه کارانی که به خاطر استفاده از بذر تراریخت، در سالهای 2001 تا 2004، 36% بیشتر از همکاران خود در آمد کسب کرده بودند، امسال به دلیل افزایش قیمت بذر تراریخت، 8% کمتر از کشاورزانی که بذر معمولی می کارند درآمد داشته اند.

2006-09-14T16:40:00.000+03:30

استرالیا: تفاوت چشمگیر باورهای عمومی در مورد غذاهای تراریخت
سیدنی مورنینگ هرالد/18 مرداد 1385

عده زیادی از شهروندان استرالیا می گویند غذاهای دستکاری شده ژنتیکی را دوست ندارند، اما اعتراضی به بودن آن در سفره شان نمی کنند.
«کریگ کورمیک» از موسسه دولتی بیوتکنولوژی استرالیا می گوید تحقیقات حاکی از این است که تنها نیمی از استرالیایی هایی که در نظرسنجی شرکت کرده اند غذاهای تراریخت را می پسندند. این در حالی است که 80 تا 90 درصد آنان اظهار داشتند که فراورده های غذایی حاوی محصولات تراریخت را مصرف می کنند.
نظرسنجی ها همچنین حکایت از سست شدن عقاید هر دو گروه موافق و مخالف غذاهای تراریخت دارد. به این ترتیب برایند عقاید عمومی ممکن است به هر طرف متمایل شود.
کورمیک می گوید نیمی از استرالیایی ها از خوردن غذاهای تراریخت ابایی ندارند، اما نیمی دیگر –بیشتر کسانی که نسبت به سلامتی حساس هستند- گفته اند ترجیح می دهند از این نوع مواد غذایی استفاده نکنند.
به گفته وی با بالا رفتن سن، تمایل به غذاهای غیر تراریخت بیشتر می شود و جوانان –به خصوص افراد مذکر- راحتتر این نوع غذاها را می پذیرند.
همچنین شهرنشینی بر این عقیده اثر گذاشته است: درصد پذیرش غذاهای تراریخت در روستاها بیشتر از شهرهاست. کورمیک معتقد است در شهرها به این گروه مواد به چشم «غذا» نگریسته می شود، حال آنکه در روستاها بیشتر «محصول زراعی» مد نظر است.
وی همچنین می گوید توجه مردم به مواد تراریخته ای که می خواهند از آن پرهیز کنند بیشتر شده: مردم روغنها و مواد غذایی فراوری شده حاوی مواد غذایی تراریخت را بیشتر از سبزیجات تازه تراریخت می پسندند.
37% مردم اظهار داشتند مواد غذایی تراریخت را مصرف می کنند، اما 48% گفتند تنها از بسته های غذایی استفاده می کنند که فقط یک نوع ماده تراریخت در آن به کار رفته باشد.
در عین حال کورمیک خاطرنشان می کند که این نظرسنجی لزوماً تصویر صحیحی از عادت تغذیه ای مردم به دست نمی دهد، چراکه در پاره ای موارد تعریف صحیحی از مواد تراریخت در ذهن مردم نیست: عده ای محصولاتی چون هندوانه های بدون هسته را نیز تراریخته قلمداد می کنند.
وی می گوید با اینکه برچسب زدن مواد غذایی تراریخته تأثیری بر میزان فروش آن نگذاشته، فروش مواد غذایی دارای برچسب «عاری از مواد تراریخت» افزایش نشان می دهد.
اما «آندره لو» از اتحادیه مواد غذایی ارگانیک استرالیا بر این باور است که دلیل متزلزل بودن عقاید مردم، نبودن یک سامانه شفاف برچسب زنی مواد غذایی است. وی پیش بینی می کند در صورتی که برچسب زنی دقیقتر انجام پذیرد فروش مواد غذایی تراریخته کاهش خواهد یافت.

2006-09-14T16:27:00.000+03:30

شیر بزهای تراریخت برای درمان بیماریهای روده ای کودکان
ساینس دیلی/13 مرداد 1385
بهبود دادن کیفیت شیر آسان نیست، اما محققین علوم جانوری دانشگاه دیویس کالیفرنیا دریافتند شیر بزهایی که ژن آنها برای تولید ماده ضدباکتری موجود در شیر انسان دستکاری شده، روی باکتری های روده بزغاله ها و بچه خوکهایی که این شیر را مصرف می کنند اثر گذاشته است.
محققین امیدوارند این یافته ها بتواند در درمان بیماریهای اسهالی کودکان راهگشا باشد. بنا بر گزارش سازمان بهداشت جهانی، هر ساله بیش از 2میلیون کودک در سراسر جهان بر اثر این گروه از بیماریها می میرند. نتایج این پژوهش در مجله Transgenic Research منتشر شده است.
پروفسور «جیم موری» که به همراه پروفسور «گری اندرسون» و «الیزابت ماگا» جانورشناس این تحقیق را سرپرستی کرده می گوید: «این نوع شیر بز بالقوه می تواند برای سلامتی انسان سودمند باشد. نتایج تحقیق نشان می دهد که شیر بزهای حامل ژن مولد لیزوزیم مانند شیر انسان غنی از لیزوزیم است و خواص ضد باکتریایی را کسب کرده است.»
لیزوزیم آنزیمی است که در اشک، بزاق، و شیر پستانداران یافت می شود. میزان این آنزیم در شیر انسان بسیار بالاست، اما میزان آن در شیر بز تنها 0.06% مقدار آن در شیر انسان است. لیزوزیم با تخریب دیواره سلولی باکتری ها از تکثیر آن جلوگیری می کند. به دلیل این اثر بازدارنده، لیزوزیم ماده اصلی مؤثر بر سلامت کودکانی به شمار می رود که با شیر مادر تغذیه می شوند.
نزدیک به یک دهه است که پژوهشگران دانشگاه دیویس در جستجوی راهی هستند که شیر گاوها و بزهای شیری را از نظر لیزوزیم و برخی مواد مفید موجود در شیر انسان غنی کنند. هشت سال پیش آنها موفق به تولید سویه ای از بزهای شیری شدند که حامل ژن تولید لیزوزیم انسانی بود و به تبع آن شیر حاوی لیزوزیم انسانی تولید می کرد.
در این تحقیق، پژوهشگران گروهی از بزغاله ها و بچه خوکها را با شیر تراریخت پاستوریزه غنی از لیزوزیم تغذیه کردند و گروهی را هم به عنوان شاهد با شیر بز پاستوریزه معمولی تغذیه کردند. علت انتخاب خوک برای این مطالعه، شباهت سیستم گوارشی آن به انسان بود. به این ترتیب این تحقیق می توانست تصویری از تأثیر این نوع شیر بر دستگاه گوارش انسان به دست دهد. بز هم به عنوان شاخص برای مطالعه دامهای نشخوار کننده (دارای معده چندقسمتی) انتخاب شده بود.
در هردو گروه، نتایج حکایت از تفاوت معنی دار بین مصرف شیر تراریخت و شیر معمولی داشت، با این تفاوت که نتایج دو گروه عکس همدیگر بود.
در روده کوچک خوکهایی که با شیر غنی از لیزوزیم تغذیه شده بودند، جمعیت باکتری های «کلی فرم» از جمله «ایشرشیا کلی Escherichia coli » (یکی از عوامل مهم بیماریهای روده ای) کمتر از میزان مشابه در خوکهای شاهد بود. اما در بزهای آزمایشی نتیجه دیگری بدست آمد: بزهای تغذیه شده با شیر غنی از لیزوزیم، نسبت به بزهای شاهد باکتری کلی فرم بیشتری در روده کوچکشان داشتند. هردو گروه بزها و خوکها رشد عادی داشتند و از سلامت کامل برخوردار بودند.
ماگا درباره نتایج این آزمایش اظهار داشت: «با وجود تفاوت الگوی نتایج در دو گروه آزمایشی، نتایج گویای این واقعیت است که میزان لیزوزیم انسانی در شیر بر جمعیت باکتری های روده اثر می گذارد. احتمال دارد تفاوت مشاهده شده در دو گروه مربوط به این باشد که بزها به دلیل نشخوارکننده بودن و داشتن معده چندقسمتی، دارای سیستم گوارشی متفاوت و نیز ترکیب جمعیتی متفاوتی از باکتری ها در دستگاه گوارش خود هستند.»
ماگا و موری معتقدند که برای مطالعه اثرات دیگر شیر تراریخت غنی از لیزوزیم آزمایشهای دقیقتر لازم است.
موری می گوید: «این پژوهش نشان می دهد که روشهای نوین زیست فناوری می تواند با انتقال ویژگیهای مفید شیر انسان به شیر انواع دام، شیر سالمتری تولید کرد.» او همچنین معتقد است که گام بعدی می تواند تولید شیرخشک غنی از لیزوزیم برای کشورهایی باشد که بیماریهای روده ای تهدیدی برای کودکان به شمار می رود. وی همچنین خاطرنشان می کند که استفاده از راهکار مشابه برای تولید شیر غنی از لیزوزیم از گاو با توجه به امکان تولید شیر بیشتر از گاو، باعث تسریع اثر مثبت این نوع شیر بر سلامت کودکان در جهان خواهد شد.

غذاهای تراریخته: آری یا نه؟

2006-08-14T21:10:00.000+03:30

غذاهای تراریخته: آری یا نه؟
منبع: سینوویت
شرکت بین المللی مطالعات بازاریابی سینوویت بر اساس یک نظر سنجی اعلام کرد 62% مردم افریقای جنوبی که با غذاهای تراریخته آشنایی دارند معتقدند استفاده از هر چیزی که بتواند طعم غذا را بهبود بخشد بلامانع است. این در حالی است که 89% یونانی های آشنا به غذاهای تراریخت معتقدند این نوع محصولات ممکن است برای سلامتی مضر باشد.
غذاهای تراریخت به موضوعی بحث برانگیز بین دانشمندان، سیاستمداران، و رسانه ها تبدیل شده است. اما موسسه سینوویت برای اینکه روشن شود عامه مردم در این باره چه فکر می کنند، شرکت سینوویت پاسخهای دریافتی از 3127 نفر از کشورهای آفریقای جنوبی، یونان، اندونزی، لهستان، و سنگاپور را بررسی کرد.
بر اساس این نظرسنجی، میزان شناخت عمومی از غذاهای تراریخت پراکندگی زیادی دارد: 84% مردم یونان اطلاعاتی کلی درباره غذاهای تراریخت دارند، حال آنکه 92% اندونزیایی ها چیزی درباره آن نشنیده اند. اکثریت پاسخ دهندگان افریقای جنوبی و لهستان هم با این پدیده آشنا هستند؛ در حالی که 65% سنگاپوری ها از آن اظهار بی اطلاعی می کنند.
«ماریا دارمی»، مدیر شعبه یونان موسسه سینوویت، این امر را عادی می داند. وی می گوید: «یونانی ها نسبت به نگرانی های مرتبط با مواد غذایی حساس شده اند و روز به روز توجه بیشتری به منابع تولیدات خوراکی نشان می دهند. دلیل آن نیز بالا گرفتن بحث های مشابه در سایر کشورهای اروپا و نیز حساس شدن رسانه ها به این موضوع است.»
از بین پاسخ دهندگانی که با غذاهای تراریخت آشنایی دارند، اکثریت آنها در کشورهای یونان (89%) لهستان (68%)، اندونزی (66%)، و سنگاپور (59%) معتقدند این نوع غذاها ممکن است مضر باشند، اما تنها یک سوم پاسخ دهندگان آفریقای جنوبی چنین نظری دارند.
اما با این وجود نتایج نظرسنجی نشان می دهد 46% اندونزیایی ها و 42% لهستانی ها و سنگاپوری های مورد مطالعه معتقدند مزایای مصرف غذاهای تراریخت بر خطرات آن برتری دارد. این نسبت برای آفریقای جنوبی 45% است؛ و بیش از نیمی از پاسخ دهندگان (54%) اظهار داشتند که غذاهای تراریخت را مصرف می کنند!
62% پاسخ دهندگان از آفریقای جنوبی بر این باورند که استفاده از هرچیزی که طعم غذا را بهبود بخشد مجاز است. این نسبت در سنگاپور 43% است. در آفریقای جنوبی جوان بودن گروهی که با این نظر موافقند قابل توجه بود: در حالی که موافقان این نظر در گروه سنی 45 سال و بالاتر 53% بود، در رده سنی 18 تا 24 سال 68% پاسخ دهندگان موافق این نظر بودند.
قیمت محصول نیز معیار مهمی برای تصمیم گیری پاسخ دهندگان به شمار می رود: 47% در افریقای جنوبی و 41% در سنگاپور اظهار داشتند در صورت ارزان بودن محصولات تراریخت، آنها را به محصولات دیگر ترجیح می دهند؛ در حالی که تنها 10% یونانی ها به قیمت توجه نشان دادند.
اما «جان سالترز» مدیر سینوویت در منطقه جنوب آفریقا خاطر نشان می کند در بازاریابی محصولات تراریخت در آفریقای جنوبی، به ویژگیهای این نوع محصولات توجه کافی نشده است. وی می افزاید: «ندادن اطلاعات پایه به مصرف کنندگان باعث نبود دانش کافی نسبت به مزایا و خطرات استفاده از این گروه محصولات شده است. در چنین شرایطی طبیعی است که قیمت محصول نقش مهمی در الگوی مصرف بازی کند.»
سایر نتایج قابل توجه از این نظرسنجی:
- از میان پاسخ دهندگانی که با محصولات تراریخت آشنایی داشتند، اکثریت آنها (بجز در افریقای جنوبی) بر این باور بودند که گیاهان تراریخت نباید در مجاورت سایر محصولات کشت شود.
- نزدیک به 40% پاسخ دهندگان کشورهای سنگاپور و افریقای جنوبی که گفته بودند محصولات تراریخت مصرف نمی کنند، نسبت به مصرف اینگونه محصولات ابراز علاقه کرده اند.
- بیشتر پاسخ دهندگان کشورهای یونان، اندونزی، و لهستان که با محصولات تراریخت آشنایی دارند، هنگام خرید برچسب مواد غذایی را می خوانند تا ناخواسته از این گروه محصولات خریداری نکنند.

نظر کارشناس: غذاهای تراریخت می تواند قحطی را ریشه کن کند

2006-08-14T20:40:00.000+03:30

نظر کارشناس: غذاهای تراریخت می تواند قحطی را ریشه کن کند

منبع: سرویس خبری مایکروسافت
یک استاد دانشگاه در کنفرانس بین المللی زیست فناوری کشاورزی در ملبورن استرالیا اظهار داشت مشکلات مربوط به غذاهای تراریخت فقط در کشورهایی که منابع غذایی کافی دارند اهمیت دارد.
پروفسور «جنیفر تامسون» (رئیس بنیاد افریقایی فناوری کشاورزی) معتقد است وقتی گرسنگی جان مردم را تهدید می کند، خطرات دستکاری ژنتیکی در مقایسه با مزیت نسبی تولید محصول بیشتر قابل چشم پوشی است. وی می گوید: «وقتی کشور شما منابع غذایی کافی ندارد، تنها مزایای افزایش تولید اهمیت پیدا می کنند. اگر بناست مردم کشورهای آفریقایی و سایر کشورهای در حال توسعه غذای کافی داشته باشند، استفاده از فناوریهای نوین اجتناب ناپذیر است. فناوری های نوین به مقاومت در برابر عوامل نامساعد محیطی نظیر ویروس ها، قارچها، آفتها، علفهای هرز، و خشکی کمک می کند. اگر ما بتوانیم باروری خاک را افزایش دهیم، خسارت علفهای هرز، آفتها، بیماریها، و خشکی را کم کنیم، کشاورزی از امنیت برخوردار می شود و کشاورزی سنتی تبدیل به کشاورزی پربازده می شود.»
سازمان تجارت جهانی در ماه مه/اردیبهشت گذشته ممنوعیت چهارساله اتحادیه اروپا بر غذاهای تراریخت را لغو کرد. اما به گفته پروفسور تامسون، اروپا و استرالیا «روی کوهی از غذا نشسته اند و به دیگران نسبت به ناسالم بودن محصولات تراریخت هشدار می دهند.» به اعتقاد وی ایجاد هراس و انتشار اطلاعات مبهم تصویر جهانی محصولات تراریخت را مخدوش کرده است: «در زامبیا به مردم می گویند غذاهای تراریخت نازایی را افزایش می دهد.»
حمله های زبانی به محصولات تراریخت باعث شده زامبیا برای محروم نشدن از امتیاز داشتن «صادرات محصولات غیرتراریخت» از دریافت کمکهای غذایی محتوی محصولات تراریخت خودداری کند. اما آنچه کشاورزان زامبیایی نمی دانستند این بود که ذرت وارداتی از ایالات متحده حساس به نوعی ویروس موجود در زامبیا بود و برداشت محصول از کشت این بذور به دلیل خسارت شدید بیماری ویروسی ممکن نبود.
با روند فعلی تولید در منطقه جنوب آفریقا، این منطقه تا سال 2025 میلادی/1404 خورشیدی با کمبود 88.7 میلیون تنی غلات مواجه خواهد بود.
وی می افزاید: «مشکل غذا یک مشکل انسانی است، و اروپا نمی تواند فقط نسبت به سالم بودن آن هشدار دهد. وقتی دولتهای اروپایی مطالعه ایمنی غذاهای تراریخت را به درازا می کشانند، در واقع کشورهای آفریقایی و سایر کشورهای در حال توسعه را محکوم به دهها سال تحمل گرسنگی می کنند.»

2006-02-13T04:19:00.000+03:30

دستكاري ژنتيكي: اشاره
جان پيكرل
منبع: نيوساينتيست
با وجودي كه گياهان زراعي عمده ترين گروه جانداران دستكاري شده ژنتيكي را تشكيل ميدهند, اين فناوري در گستره وسيعي از موجودات زنده به كار گرفته شده: حيواناتي كه زير تابش فرابنفش نور توليد ميكنند, باكتريهاي موسوم به "كاندومهاي زنده" كه جلوي تكثير ويروس اچ-آي-وي را ميگيرند, خوكهاي مولد پروتئين اسفناج و بزهاي توليد كننده تارعنكبوت.
گوجه فرنگي دستكاري شده در سال 1994 ميلادي/1373 خورشيدي به صورت تازه در بازارهاي ايالات متحده و دو سال بعد به صورت رب در بازارهاي انگلستان عرضه شد. اما اولين اعتراضها نسبت به اين گونه مواد غذايي در فوريه 1999/ بهمن 1377 بروز كرد, كه محرك آن آزمايشهاي بحث انگيزي بود كه توسط آرپاد پوتزاي بيوشيميست اسكاتلندي انجام گرفته بود. نتايج اين آزمايشها -كه بلافاصله با واكنش انتقاد آميز ساير دانشمندان روبرو شد- حكايت از اين داشت كه تغذيه از سيب زميني هاي تغيير يافته ژنتيكي باعث مسموميت موشهاي آزمايشگاهي شده است.
اعتراضهاي اوليه به تدريج تبديل به يك مخالفت سازمان يافته بر ضد غذاهاي دستكاري شده ژنتيكي در كل اروپا تبديل شد كه بي شباهت به جنبشهاي مذهبي نبود. پيامدهاي اين مخالفت نتايج چشمگيري در بر داشت: اروپا به شكل غير رسمي واردات مواد غذايي دستكاري شده را متوقف كرد. عملي كه چالشهايي را در زمينه هاي تجاري با ايالات متحده ايجاد كرد.
امروزه گياهان زراعي دستكاري شده در اروپا تنها در سطح محدودي يافت ميشود, و مقررات سختگيرانه اي براي برچسب زني بر روي اين محصولات اعمال شده است. همچنين افكار عمومي به شدت نسبت به اينگونه محصولات بدبين است. در ارزيابي هايي كه به سفارش دولت بريتانيا انجام شده, خطري جدي از ناحيه اين گروه محصولات گزارش نشده, اما در ضمن تاكيد شده كه مزاياي اقتصادي استفاده از اين فناوري قابل ملاحظه نيست. تعدادي از كشورهاي آفريقايي هم با وجود خطر كمبود مواد غذايي, از پذيرفتن كمكهاي بين المللي شامل اين نوع مواد غذايي اجتناب كردند. در ايالات متحده (كه برچسب زني مواد غذايي دستكاري شده اجباري نيست), هند, چين, كانادا, آرژانتين, استراليا, و چند كشور ديگر اعتراض كمتري به اين فناوري شده است. در ايالات متحده مشاهده نوعي ذرت دستكاري شده -كه تنها در خوراك دام مجاز بوده- در برخي غذاهاي آماده اعتراضهايي را برانگيخت كه دامنه آن محدود بود.
بشر به طور سنتي هزاران سال است كه در حال بهبود گياهان زراعي است, اما مهندسي ژنتيك اين امكان را فراهم ميسازد كه اين فرايند در مدت كوتاهتري انجام گيرد, ضمن آن كه امكان انتقال خواص ارثي بين گونه هايي كه خويشاوندي نزديكي ندارند هم فراهم است, هرچند عده اي مورد اخير را لزوما پديده مفيدي نميدانند.سنگ بناي بهنژدي گياهان از طريق مهندسي ژنتيك در سال 1977 ميلادي/1356 خورشيدي با كشف اين امر پايه گذاري شد كه نوعي باكتري خاكزي به نام "اگروباكتريوم تومِفسيِنس" قادر است ژنهاي مطلوب را به ريخته ارثي گياهان منتقل كند. به كمك اين باكتري و ابزارهاي ديگري نظير ايجاد حفره در غشاي سلولي به كمك شوك الكتريكي و نيز تزريق ژن به كمك تفنگ ژني, ژنتيك دانها موفق به توليد تعداد چشمگيري گياه جديد زراعي شدند. بيشتر اين گياهان جديد (شامل: سويا, گندم, ذرت, كلزا, پنبه, چغندرقند, گردو, سيب زميني, بادام زميني, كدو, گوجه فرنگي, توتون, نخود, فلفل, كاهو, و پياز) حاوي ژنهاي مقاومت به آفت, بيماري, و نيز علفكشها بودند. متداول ترين ژن براي افزودن به ريخته ارثي گياه ژن باكتريايي Bt بود كه گياه را قادر به توليد موادي حشره كش ميكرد كه براي انسان نيز بي خطر بود.
طرفداران دستكاري مواد غذايي معتقدند محصولات دستكاري شده (نظير 'برنج طلايي' غني از ويتامين آ و سيب زميني هاي غني از پروتئين) باعث بهبود تغذيه انسانها ميشوند. همچنين توليد گياهان مقاوم به شوري و خشكي ميتوانند به حل مشكل گرسنگي در كشورهاي فاقد اراضي مناسب كشاورزي كمك كنند. نيز گياهان توليد كننده حشره كش ميتوانند موجب كاهش استفاده از حشره كشهاي صنعتي شوند. اين فناوري همچنين امكان توليد گياهاني را فراهم ميكند كه عطر و طعم بهتر يا دوره نگهداري طولاني تري دارند, يا عاري از مواد حساسيت زا هستند. از نمونه هاي جالب توجه ميتوان از پيازهاي بدون ماده سوزاننده چشم و قهوه بدون كافئين نام برد.
از سوي ديگر, منتقدان اين فناوري هشدار ميدهند كه اين گره مواد غذايي ممكن است اثراتي بلند مدت و غيرمنتظره -نظير توليد مواد سمي يا حساسيت زا- بر سلامت مصرف كننده بگذارند, يا باعث مقاوم شدن باكتريهاي دستگاه گوارش به دارو هاي آنتي بيوتيك شوند, هر چند تا كنون دلايل قابل ملاحظه اي براي تاييد چنين خطراتي يافت نشده است.
از خطرات ديگري -كه معقول تر به نظر ميرسند- ميتوان از آميزش ناخواسته اين گياهان با علفهاي هرز و توليد "ابرعلف هرز"ها (علفهاي هرز مقاوم به علفكش) نام برد. خطر اين پديده به طور خاص در مورد آميزش ناخواسته بين گياهان دستكاري شده براي توليد مواد دارويي و گياهان زراعي عادي (يا حتي مخلوط شدن اتفاقي بذر آنها) نگرانيهاي زيادي ايجاد كرده است.
تحقيقاتي كه در كشورهاي مختلف انجام شده, احتمال "مهاجرت ژني" را تاييد ميكند. در سال 2002 ميلادي/1381 خورشيدي رد ذرت دستكاري شده در ايالات متحده در خاستگاه اصلي ذرت در مكزيك مشاهده شد. دو سال بعد دانشمندان آمريكايي متوجه شدند گياهان زراعي دستكاري شده به ميزان چشمگيري در مزارع عادي يافت ميشود. تحقيق ديگري نشان داد گرده گياهان دستكاري شده ممكن است تا شعاع 10 كيلومتري منتشر شود. بسياري از صاحبنظران احتمال اينكه گياهان مولد حشره كش باعث ظهور حشرات مقاوم به آفتكش شود را تاييد ميكنند. براي جلوگيري از ايجاد "ابرآفت", كشت گياهان عادي (به عنوان يك 'پناهگاه') در مجاورت گياهان دستكاري شده انجام ميگيرد, تا جلوي تكامل سريع آفتها به ابرآفتها را بگيرد. متخصصان محيط زيست همچنين خطر اثر منفي اين دسته از گياهان بر تنوع گونه اي را مطرح كرده اند, اما تحقيقاتي كه در اين زمينه انجام شده نتايج ضد و نقيضي به دست داده است. برخي از پژوهشها حتي حاكي از افزايش تنوع گونه اي تحت تاثير مثبت گياهان دستكاري شده هستند.
كشت گياهان دستكاري شده ژنتيكي ميتواند براي كشورهاي در حال توسعه چشم انداز اميدوار كننده اي داشته باشد. در عين حال پديده جهاني شدن نگراني برخي از اين كشورها را برانگيخته است. به عنوان مثال, برخي كشورها نگران اين امر هستند كه به تدريج نوعي وابستگي به محصولات شركتهاي زيست فناوري ايجاد كند كه در نهايت باعث ايجاد انحصار تجاري ميشود. شركتهاي بزرگي نظير مونسانتو و سينژنتا, بذرهاي توليدي خود را طي فرايندهاي حقوقي ثبت ميكنند. در موردي يك كشاورز كانادايي به جرم استفاده غير مجاز از بذر كلزاي دستكاري شده محكوم شد, هرچند خود وي ادعا كرد اين بذرها به طور 'تصادفي' در مزرعه اش رشد كرده. اين شركتها همچنين به دنبال فناوريهايي هستند كه بتوان جلوي باروري بذر حاصل از گياهان زراعي دستكاري شده را گرفت, به طوري كه كشاورز براي تامين بذر ناگزير از خريداري مجدد باشد, امري كه خلاف رويه كشاورزي سنتي است. البته برخي از شركتها اعلام كرده اند كه از اين فناوري استفاده نخواهند كرد, هرچند اين روش مزايايي چون كاهش خطر آلودگي ژنتيكي نيز دارد. يك ابتكار جالب توجه براي جلوگيري از آلودگي ژنتيكي, افزودن ژنهايي است كه باعث مرگ جنين ناشي از آميزش گياه دستكاري شده و گياه عادي ميشود.
دستكاري ژنتيكي به گياهان زراعي محدود نمانده: ريخته ارثي بسياري از گونه هاي دامي نيز براي افزايش يا بهبود محصول دستكاري شده است. از آن جمله ميتوان از اين نمونه ها نام برد: افزايش سرعت بلوغ در ماهي آزاد, توليد گاوهاي با شير غني از پروتئين كازئين (مناسب براي پنير سازي), خوكهاي مولد پروتئين اسفناج (براي توليد گوشت كم چربي), بزهايي كه شيرشان حاوي پروتئين تارعنكبوت است, و موشهاي مولد چربي ماهي.

2004-05-26T20:04:00.000+04:30

برنامه براي توليد گياهان مقاوم به شوري
منبع: گاردين
يك گروه از پژوهشگران آمريكايي پيش بيني ميكنند بتوانند گياهاني توليد كنند كه در شرايط گلخانه اي و با آب دريا رشد ميكنند.
براي اين هدف, شركتي به نام فيوچراژن با كمك متخصصان سه موسسه پژوهشهاي كشاورزي ايالات متحده تشكيل شده كه در حال گردآوري اكتشافات ثبت شده مربوط به هدف ياد شده است.
اين پژوهشگران مدعي هستند كه هدفشان توسعه ژنتيك "دوستدار محيط زيست" است كه تا كنون منجر به توليد ارقام گوجه فرنگي و برنجي شده كه در خاكهاي خيلي شور رشد كرده و در دما و رطوبت پايين به خواب ميروند.
اين گروه در حال حاضر مشغول جلب سرمايه براي ايجاد مزارع آزمايشي, و نيز كسب موافقت وزارت كشاورزي و شوراي غذا و داروي ايالات متحده براي استفاده تجاري محصولات خود است.
اما روي آوري اخير آن ها به سرمايه گذاران بريتانيايي به جاي آمريكايي, عليرغم تمايل كمتر انگليسيها به اين فناوري, احتمالا منجر به بالا گرفتن دوباره بحث در مورد بي خطر بودن اين نوع كشت خواهد شد.
گروه پژوهشگران كه از سه دانشگاه پوردو, آريزونا, و ايلينوي هستند معتقدند كه روشهاي آنان به دليل اينكه ژن جديدي به ريخته ارثي گياه اضافه نميكند نگراني هايي را كه قبلا در مورد دستكاري ژنتيكي گياهان وجود داشت ايجاد نميكند.
روش آنان بر پايه مطالعه و افزايش فراواني ژن هايي است كه گياه به كمك آن خود را در برابر شرايط نامساعد محيطي حفظ ميكند. به طور خاص ژني موسوم به SOS1 شناسايي شده كه به گياه كمك ميكند نمك اضافي را قبل از آسيب زدن به گياه دفع كند و به اين ترتيب بقاي گياه را در خاكهاي شور آسان ميكند.
"برونو روجيه رو" مدير اجرايي فيوچراژن اميدوار است بتواند گياهاني را توليد كند كه بتوان آن ها را به جاي آب شيرين با آب دريا آبياري كرد.
با وجود اين هنوز اين برنامه ترديدهايي را بر مي انگيزد. "كارلو ليفرت" استاد كشاورزي ارگانيك دانشگاه نيوكاسل ميگويد: "در حال حاضر مردم نسبت به پديده دستكاري ژنتيكي به ديده شك نگاه ميكنند و به اين شركتها اعتماد ندارند."
تا زماني كه آزمايشها كامل نشده, نميتوان از مشكلات عملي اين برنامه سخن گفت. يكي از مشكلات عمده, عملكرد گياه در خاكهاي شور خواهد بود. در چنين خاكهايي, دفع نمك از ريشه به داخل خاك همراه با صرف مقدار زيادي انرژي خواهد بود.
دكتر "ري بره سان" استاد دانشگاه پوردو از مخالفت مستمر بريتانيا و اروپا با دستكاري ژنتيكي گله مند است: "طرفداران محيط زيست نيت مثبتي دارند, اما دانش آنها محدود است. سطح علمي استدلال اين گروه بسيار پايين است. هدف ما افزايش توليد در واحد سطح است, و اين به معني كاهش سطح زمين زير كشت خواهد بود. همه متخصصان محيط زيست ميدانند كه اثر منفي كشاورزي سنتي بر زيست بومها از هر عامل ديگري بيشتر بوده."
يك سوم زمينهاي زراعي آبي جهان به دليل شوري بالا غير قابل استفاده اند. بعد از هر آبياري, به ويژه در مناطق گرمسير, آب تبخير شده و نمك را در خاك بر جاي ميگذارد. يك راه حل اين مشكل آبشويي اين اراضي است, اما در جايي كه منابع آب محدود است اين كار عملي نيست.
تخمين زده ميشود در ايالات متحده سالانه 6ميليارد دلار/4ميليارد پوند محصول زراعي به دليل غير قابل استفاده شدن زمينهاي زراعي از دست ميرود. انتظار ميرود اين گونه محصولات علاوه بر ايالات متحده در چين, استراليا و آمريكاي جنوبي هم طرفداراني پيدا كند.
پي نوشت: در پي انتشار اين مقاله در گاردين, دو پاسخ به اين روزنامه ارسال شد كه چكيده آن به اين شرح است:
"پني كمپ" سخنگوي حزب سبزها: شوري راه حلهاي ديگري نيز دارد كه خطر آنها بسيار كمتر از استفاده از مواد تغيير يافته ژنتيكي است, از جمله ايجاد زهكشي مناسب. در بلند مدت اروپا قصد دارد بازارهايي ايجاد كند كه نياز كشاورزان را به الگوهاي صنعتي (توليد محصول ارزان قيمت) كمتر كرده و بستر توسعه كشاورزي پايدار را ايجاد كند.
دكتر "ريچارد لاوسون": ادعاي شركت فيوچراژن بي پايه است. اگر آبياري با آب شيرين منجر به شوري ميشود, آبياري با آب دريا اثر شديدتري خواهد داشت. اين پژوهشگران تنها به زمينه هاي تخصصي خود توجه دارند و اثرات پيچيده زيست محيطي را ناديده ميگيرند

2004-05-18T22:04:00.000+04:30

دستكاري ژنتيكي شاهي با هدف توليد روغن سالمتر
منبع: نيچر

پژوهشگران انگليسي با دستكاري ژنتيكي شاهي موفق به توليد رقمي جديد شدند. رقم جديد توانايي توليد تركيباتي را داراست كه در سلامتي انسان نقش به سزايي داشته و به طور طبيعي در غذاهايي نظير تخم مرغ و ماهي يافت ميشوند.
تركيبات ياد شده كه امگا-3 و امگا-6 نام دارند جزو گروه اسيدهاي چرب اشباع نشده هستند كه نقش مهمي در تنظيم فشار خون, واكنشهاي پادتني بدن, و همچنين جابجايي پيامهاي سلولي دارند. به علاوه گمان ميرود اسيدهاي چرب گروه امگا-3 در تكامل مغز و نيز جلوگيري از ابتلاي سالمندان به بيماريهاي قلبي و رماتيسم مفصلي نقش داشته باشد.
گروه پژوهشي به سرپرستي "بائوژيو كي" از دانشگاه بريستول رقم جديد شاهي را با افزودن سه ژن به دست آمده از جلبكها و قارچهاي خوراكي (توليد كننده هاي طبيعي اين گروه اسيدهاي چرب) توليد كردند. "كي" ميگويد: "در توليد اين رقم به وجود تعادل غذايي بين هردو گروه اسيدچرب توجه شده است."
با اينكه بعيد به نظر ميرسد اين رقم شاهي به مصرف خوراك انسان برسد, اثبات اينكه گياهان هم ميتوانند به طور طبيعي اين نوع اسيدهاي چرب را توليد كنند از اهميت زيادي برخوردار است, و راه را به سمت توليد سبزيجات با ارزش غذايي بالاتر هموار ميكند.
در عين حال, "كاترين كالينز" از بيمارستان سنت جرج لندن معتقد است اين نوع گياهان ميتواند مستقيما به مصرف خوراك انسان برسد يا از طريق تغذيه دام وارد چرخه غذايي انسان شود. وي پيش بيني ميكند: "حركت فزاينده اي به سمت توليد غذاهاي با ارزش غذايي بالاتر در حال انجام است."
بدن انسان به طور طبيعي اسيدهاي چرب امگا-3 و امگا-6 را توليد نميكند, و تنها راه تامين آن ها منابع غذايي است. تخم مرغ و گوشت پرندگان منبع مناسبي براي اسيدهاي چرب امگا-6 هستند, و غلات و ماهيهايي نظير ماهي آزاد, ساردين, و هاليبوت نيز منبع تامين امگا-3 به شمار ميروند.
اما منابع صيد ماهي رو به كاهش است, قيمتها سير صعودي داشته و از همه مهمتر گمان ميرود ماهيها حاوي درصد بالايي از برخي مواد سمي باشند, موادي مانند پلي كلرين بي فنيل ها و دي اكسين ها.
در نتيجه تلاش براي يافتن منابع جايگزين آغاز شده است. اخيرا فروشگاههاي زنجيره اي انگلستان تخم مرغهاي غني از اسيدهاي چرب اشباع نشده ارائه كرده اند. اين تخم مرغ با خوراندن غلات غني از اسيد چرب به مرغها توليد شده است. "كي" اميدوار است روش وي امكان ارائه انتخابي براي افراد سبزيخوار را تقويت كند.
توليد گياهان غني از اسيدچرب اشباع نشده ميتواند مزيت ديگري هم داشته باشد: تغذيه گاو از اين نوع گياه ميتواند منجر به متوقف شدن توليد متان در معده گاو شده و در بلند مدت به گاهش توليد گازهاي گلخانه اي منجر خواهد شد. "كي" موضوع اخير را بسيار قابل توجه ميداند. تخمير غذا در معده دام توليد هيدروژن ميكند كه در تركيب با كربن منجر به توليد متان ميشود. با اينكه متان توليدي از اين راه در كشورهاي صنعتي نظير بريتانيا و ايالات متحده تنها 3% كل گازهاي گلخانه اي توليد شده است, اين نسبت در كشورهايي مانند زلاند نو به 40% ميرسد.

2004-05-17T15:16:00.000+04:30

توقف توليد گونه دستکاری شده گندم

طرح عرضه نخستين گونه گندم که از نظر ژنتيکی دستکاری شده بود به دليل عدم استقبال مصرف کنندگان متوقف شده است. متن كامل

2004-04-03T04:06:00.000+04:30

به زندگي گاو تغيير يافته ژنتيكي خاتمه داده شد
منبع: آسوشيتد پرس

زندگي "هرمان", اولين گاو تغيير يافته ژنتيكي حامل ژن انساني, به دليل ابتلا به ورم مفاصل, با تزريق كشنده به پايان رسيد. وي به هنگام مرگ 13 سال داشت كه براي گاو سني طبيعي قلمداد ميشود.
به گفته مقامات موزه "ناتوراليس" در ليدن, هلند (جايي كه هرمان آخرين سالهاي عمرش را گذراند) ناراحتي مزمن وي ربطي به ژن هاي دستكاري شده وي نداشت. هدف از افزودن ژن انساني به ريخته ارثي هرمان -كه در مرحله جنيني وي در سال 1990 ميلادي/1369 خورشيدي وارد سلول وي شده بود- وادار كردن نتاج ماده اين گاو به توليد پروتئين شير انسان بود. اين راهكار در آن زمان پديده اي نو به شمار ميرفت, اما از آن زمان تا كنون بهبود فراواني يافته و امروزه رواج زيادي پيدا كرده است. نتيجه اين آزمايش موفقيت بزرگي در بر نداشت: هرچند شير نتاج هرمان حاوي پروتئين انساني بود, ميزان آن به حدي نبود كه استحصال آن توجيه اقتصادي داشته باشد.
"هانس داتزبرگ" سخنگوي موزه "ناتوراليس" گفت كليه مفاصل اين گاو از رشد عادي بازمانده بود. وي توضيح ميدهد: "از وي به دقت نگهداري ميشد, با اين وجود كاملا معلوم بود كه درد ميكشد. او زانوانش را خم نميكرد و وقتي ميخوابيد تا مدت مديدي تمايل به برخاستن نداشت."
گوسفند موسوم به "دالي" كه اولين جاندار همسانه سازي شده به شمار ميرود نيز دچار ورم مفاصل شده بود, و پس از اينكه معلوم شد به بيماري حاد ريه اي مبتلاست, به زندگيش خاتمه داده شد.
شركت "فارمينگ ان وي" كه ريخته ارثي هرمان را دستكاري كرده بود در سال 2001 ميلادي/1380 خورشيدي از نظر اقتصادي دستخوش تغييراتي بنيادي شد. بعد از اتمام آزمايشهاي كيفيت شير, كليه 55 نتاج هرمان معدوم شدند. بنا بود هرمان نيز سرنوشت مشابهي داشته باشد, كه در يك برنامه تلويزيوني تصوير وي در حال ليسيدن يك بچه گربه پخش شد.
اين برنامه توجه عده زيادي از جمله فعالان حمايت از حيوانات را برانگيخت, تا اينكه مجلس هلند حكمي مبني بر زنده ماندن وي, مشروط به اخته شدن, صادر كرد. وي زندگي خود را در يك مزرعه سپري كرد تا زماني كه بودجه نگهداري از وي به پايان رسيد و به آغلي متعلق به موزه ناتوراليس منتقل شد.
هرمان تا زمان انتقال به بيمارستان دامپزشكي براي تزريق كشنده, در همان آغل همراه با دو همسانه خود موسوم به "هالي" و "بل" زندگي كرد.
داتزبرگ اعلام كرد پوست هرمان براي نمايش در موزه نگهداري خواهد شد.
اين گاو 1.2 تني از آميزش دو نژاد هلندي "زوارتبونت هلشتاين فريزيان" و "گرونينگه بلاركوپ" به وجود آمده بود.
"ماري دو ووس" مسئول نگهداري هرمان اعتقاد داشت وي علاقه عجيبي به موسيقي داشت. وي توضيح ميدهد: "او 24 ساعته به صداي يك ايستگاه راديويي موسيقي رپ گوش ميكرد. اين كار به او آرامش ميداد"

2004-02-03T00:51:00.000+03:30

توليد گياهان مين ياب
منبع: نيچر

توليد گياهي تراريخته كه با رشد در ميدانهاي مين رنگ آن تغيير ميكند, ميتواند از تلفات و جراحات بسياري جلوگيري كند.
اين گياه كه رقم تراريخته گياه آرابيدوپسيس (Arabidopsis thaliana) است, به گاز دي اكسيد نيتروژن -كه از مين ها متصاعد ميشود- حساس است. برگهاي اين گياه سه تا پنج هفته بعد از رشد در مجاورت اين گاز از سبز به قرمز تغيير رنگ ميدهند. "كارستن مه ير" از دانشگاه كپنهاگ, كه مشاور علمي شركت "آره سا" (توليد كننده اين رقم) است, تشخيص اين تغيير را بسيار آسان ميداند. اما در عين حال گروه پژوهشي هنوز نميداند ميزان حساسيت اين گياه به دي اكسيد نيتروژن چقدر است, و به همين دليل معلوم نيست اين گياه در مجاورت چه مقدار گاز تغيير رنگ ميدهد.
اما به هر حال گروه پژوهشي اميدوار است كه اين راهكار در مقياس بزرگ كارايي خود را نشان دهد. اگر چنين شود, عمليات مين زدايي سرعت چشمگيري خواهد يافت. مه ير توضيح ميدهد: "كار گذاشتن مين ها از جمع كردن آن بسيار آسان تر است." در حال حاضر هر شخص ميتواند در هر روز تنها دو متر مربع زمين را از مين پاكسازي كند.
"ريچارد ويرسترا" پژوهشگر گروه باغباني دانشگاه ويسكانسين كه روي آرابيدوپسيس تحقيق ميكند اين ايده را "فوق العاده" توصيف ميكند. وي توضيح ميدهد كه آرابيدوپسيس گياهي است با ريشه سطحي, و به اين ترتيب مواد منفجره در عمق كم شناسايي ميشوند. به گفته "گه ير بيوئرسويك" رئيس واحد برنامه پاكسازي مين امداد مردمي نروژ, اين عمقي است كه بيشتر مين ها در آن پيدا ميشود.
پژوهشگران فرايند تغيير رنگ را با دستكاري ژنتيكي در سازوكاري ايجاد كردند كه در پاييز منجر به تغيير رنگ برگها ميشود. ژنهايي كه منجر به توليد اين رنگدانه ها (موسوم به آنتوسيانين) ميشوند بيشتر مدت سال را غير فعال هستند. گروه پژوهشي ژنهايي به گياه افزوده كه ژن توليد رنگدانه آنتوسيانين را در مجاورت گاز دي اكسيد نيتروژن فعال ميكند.
شركت "آره سا" اكنون در حال تكميل دستگاه "تفنگ بذركار" است كه بتواند بذر اين گياه را به سرعت بالا و هزينه پايين در خاك بكارد. اين شركت همچنين در حال توليد گياهاني است كه نسبت به آلودگي فلزات سنگين (نظير كادميوم و نيكل) حساس است و وجود اين آلودگي را در خاك تشخيص ميدهد.
گروه پژوهشي همچنين راهكارهايي طراحي كرده اند كه از انتشار اين گياه در طبيعت جلوگيري ميكند. آنها ژن مربوط به توليد نوعي هورمون رشد را از ريخته زرثي گياه حذف كرده اند, بنابراين گياه براي ادامه حيات خود به يك كود شيميايي اختصاصي نياز دارد.
اما "بن آيليف" از گروه صلح سبز به كارامد بودن فناوري در پاكسازي مين خوشبين نيست. وي توضيح ميدهد: "روشهاي موثرتري براي پاكسازي ميدانهاي مين وجود دارد. مشكل اينجاست كه اراده سياسي براي حل اين مشكل وجود ندارد. راه حل نهايي اين مشكل اين است كه از ابتدا جلوي كارگذاري اين مين ها گرفته شود."

2004-02-03T00:39:00.000+03:30

صدور مجوز گياهان تراريخته در انگلستان
منبع: نيچر

در فصل زراعي آينده (بهار 2003 ميلادي\1383 خورشيدي), كشاورزان انگليسي مجاز خواهند بود نسبت به كشت ذرت تراريخته اقدام كنند. كميته مشاور دولت بريتانيا در اين باره گفت كشت اين نوع ذرت در صورت استفاده مناسب از علفكشها, اثر منفي بر زيستگاههاي طبيعي نخواهد گذاشت.
اين كميته همچنين در مورد كشت دو گونه در دست بررسي ديگر, اظهار داشت بهره گيري از روشهاي مناسب مديريت مزرعه ميتواند از اثرات منفي آن بر زندگي حشرات و گياهان وحشي جلوگيري كند.
اين خبر براي پژوهشگران تعجب آور نخواهد بود, چرا كه اساس آن مطالعاتي است كه طي سه سال تاثير كشت ذرت, كلزا, و چغندر قند تراريخته را بر حيات وحش بريتانيا در سطح مزرعه اي ارزيابي كرد و گزارش نهايي آن اكتبر\آذر گذشته منتشر شد. كميته مشاور آزادسازي گونه ها در طبيعت كه تهيه اين گزارش را به عهده داشت, نتايج علمي ارزيابي ياد شده را به صورت مجموعه اي از رهنمودها به دولت ارائه داد.
در ابتداي انتشار اين گزارش, رسانه ها نتايج آن را به صورت "زيانبار" بودن اين كشتها براي طبيعت تفسير كردند. اما بعدا روشن شد كه اثرات منفي بر روي حيات وحش از ناحيه علفكشهاي مورد استفاده به وجود آمده بود.
براي مثال, در كشتهاي كلزا و چغندر نوعي علفكش قوي استفاده شده بود كه طبعا باعث كاهش جمعيت علفهاي هرز و حشرات شده بود, اما در ذرت, كشتهاي طبيعي با علفكش بسيار قوي آترازين سمپاشي شدند, كه تاثير آن در از بين رفتن حشرات و علفهاي هرز كمتر از علفكشي بود كه در مزارع ذرت تراريخته به كار گرفته شده بود.
بر اين اساس اين كميته چنين نتيجه گرفت كه كشاورزان ميتوانند با رعايت نكاتي از قبيل افزايش فاصله بين رديفهاي كشت, از برخي از اثرات منفي علفكشها پرهيز كنند. در اين گزارش آمده: "روشهاي تعديل كننده اي وجود دارد كه كشاورزان با استفاده از آنها ميتوانند از برخي اثرات زيانبار دوري جويند."
اما اين هنوز براي طرفداران كشت گياهان تراريخته خبر خوبي به حساب نمي آيد: اتحاديه اروپا كاربرد آترازين را ممنوع كرده, و كميته مشاور بر اين باور است كه مطالعه ذرت طبيعي تيمار شده با علفكشهاي ضعيفتر (مشابه آنچه در ذرت تراريخته انجام شد) و مقايسه آن با نتايج به دست آمده از مزارع ذرت تراريخته لازم است, چرا كه ممكن است مزيت ذرت تراريخته به آن ميزان كه در آزمايش اوليه ديده شد نباشد.
دولت بريتانيا اعلام كرده نظر خود را در مورد گزارش كميته ظرف شش هفته آينده اعلام ميكند. گزارشي كه هم اكنون در دست دولت است, حاوي جزييات ديگري در مورد جنبه هاي علمي كشت گياهان تراريخته نيز هست, و تصميمي كه دولت بريتانيا در اين خصوص اتخاذ خواهد كرد به شدت مورد توجه اتحاديه اروپا خواهد بود.

2004-01-23T16:29:00.000+03:30

دو ديدگاه: آيا حشرات تغيير يافته ژنتيكي ابزار مناسبي براي مبارزه با مالاريا هستند؟
منبع: The Pew Initiative on Food and Biotechnology

آنتوني جيمز از دانشگاه ايروين كاليفرنيا تارنماي شخصي
جيمز باسخ به اين پرسش را آسان نميداند. او ميگويد: "هيچ راهبردي به تنهايي نميتواند اين مشكل را حل كند. راهبردهاي متعددي وجود دارند كه جنبه هاي مختلف كنترل عامل بيماري را در نظر ميگيرند. اما راهكار دستكاري ژنتيكي به تنهايي جوابگو نيست."
وي خاطر نشان ميكند كه روشهاي موجود براي كنترل مالاريا بر سه جنبه اساسي استوار است: تشخيص عامل بيماري, درمان, و پيشگيري. به دليل اينكه عامل مالاريا توانايي بالايي در سازگاري با عوامل نامساعد دارد, روشهاي درماني و برخي روشهاي پيشگيري ممكن است جوابگو نباشند. او توضيح ميدهد: "مقاومت به انواع دارو به ميزان قابل توجهي در عامل بيماري مشاهده ميشود كه ما را ناگزير از كشف و توليد داروهاي جديد ميكند. برخي برآوردها گوياي اين است كه ما به طور متوسط بايد هر 5 سال يكبار داروي جديدي به بازار ارائه كنيم."
در حال حاضر روشهاي پيشگيري اقتصادي ترين روش مبارزه با مالاريا به شمار ميروند. در مورد خاص مالاريا, روشهاي پيشگيري عمده عبارتند از توليد واكسن ها و مواد كشنده ناقل بيماري نظير حشره كشها. به گفته جيمز د.د.ت بهترين وسيله مهار مالاريا به شمار ميرود: "اخيرا در ماداگاسكار, شيوع ناگهاني بيماري به وسيله د.د.ت مهار شد. مواد از بين برنده ناقلها و داروهاي از بين برنده عامل بيماري موثر ترين روشهاي موجود براي مهار اين بيماري است. اما به تدريج مقاومت به دارو و حشره كش در حال افزايش است. توليد دارو و حشره كش جديدتر, مسابقه اي است كه انتها ندارد."
در چنين شرايطي است كه جيمز بر اين باور است كه حشرات تغيير يافته ژنتيكي ميتواند جلوي ابتلا مردم به اين بيماري را بگيرد. وي توضيح ميدهد: "امروزه الگوي ما براي مبارزه, يك الگوي شيميايي (دارو و حشره كش) است. اكنون اين سوال مطرح است كه آيا انتقال به يك الگوي متفاوت و يافتن يك راه حل جديد ممكن هست يا خير. آيا خواص ژنتيكي اي وجود دارد كه كه بتوان از آن در جهت كنترل گسترش بيماري سود جست؟"
از آنجايي كه تمام پشه ها ناقل بيماري نيستند, اگر بتوان عاملي ژنتيكي پيدا كرد كه بر اين امر اثر گذارد, ممكن است بتوان پشه هاي ناقل بيماري را به پشه هاي غير ناقل تبديل كرد. بر همين اساس, پژوهشگران سعي دارند ژني را به ريخته ارثي پشه ناقل اضافه كنند كه آنرا تبديل به ميزباني نامناسب براي عامل بيماري ميكند. در مرحله بعد, با تهيه سويه هاي نرعقيم از پشه تراريخته, سعي در كاهش جمعيت پشه هاي ناقل بيماري در طبيعت خواهند داشت.
جيمز پيش بيني ميكند شناسايي چنين ژني حدود يك سال زمان ببرد, اما مشكل اصلي ارزيابي كارايي اين پشه هاست. وي ميگويد: "مهمترين كار در اين مرحله انتقال دانش به مردم است تا بتوانند يك تصميم آگاهانه بگيرند. ما نميخواهيم اين تصميم به مردم تحميل شود, بلكه ميخواهيم به آنها نشان دهيم كه روشهاي كاملا متفاوتي براي كنترل اين بيماري هم ميتواند وجود داشته باشد." وي احتمال خطرناك بودن اين كار را منتفي نميداند, در عين حال معتقد است كه اين خطرات را ميتوان كاهش داد: "من دليلي نميبينم كه افراد مبتلا به اين بيماري نتوانند از دستاوردهاي دانش در حال تكامل بهره ببرند."

كريس كورتيس از دانشكده بهداشت و پزشكي مناطق حاره, لندن تارنماي شخصي
كورتيس در مواجهه با مساله مالاريا اين سوال را مطرح ميكند: "شكي نيست كه روشهاي نوين درماني از نظر علمي جالب هستند, اما آيا كارامدتر از روشهاي متعارف نيز هستند؟"
وي ميگويد: "من با اين باورم كه روشهاي دستكاري ژنتيكي از نظر پژوهشي ارزشمندند. اما پيشنهاد ميكنم روشهاي قديمي كه موثر واقع شده اند را كنار نگذاريم. اين طبيعي است كه پژوهشگران كشورهاي ثروتمند علاقه زيادي به روشهاي نوين نشان دهند. براي آنها اين كار هيجان زيادي دارد."
به عنوان راه حل جايگزين, تاكيد وي بر استفاده از تورهاي آغشته به حشره كش است. كارايي اين تله ها ثابت شده و كورتيس معتقد است كه اين تورها بايد به طور رايگان در مناطق روستايي آفريقا توزيع شود, هرچند عده اي سعي دارند آنرا به كالايي تجاري تبديل كنند. وي در مخالفت با اين كار توضيح ميدهد: "فروش اين تورها نه تنها غير اخلاقي است, بلكه غير اقتصادي نيز هست. توزيع رايگان اين تورها تنها راه ارزاني است كه ميتوان مطمئن بود همه از آن استفاده ميكنند. توزيع اين تورها در تمام مناطق روستايي آفريقا سالانه 300ميليون دلار هزينه دارد. به همين دليل پيشنهاد من اين است كه اين روش مبارزه به بهاي پژوهشهاي ژنتيكي تعطيل نشود.
يكي از دغدغه هاي كورتيس اين است كه دستكاري ژنتيكي پشه ها ممكن است آنها را براي ميزباني عوامل بيماريزاي ديگر مهيا كند. وي ميگويد: "احتمال وقوع چنين امري ناچيز است, ولي صفر نيست. اين خود موردي است كه ميتوان و بايد آزمايش كرد. نگراني اين است كه رهاسازي اين پشه منجر به گسترش اين ژن ميشود, حال اگر اين ژن اثري منفي داشته باشد, با ضايعات جبران ناپذيري مواجه خواهيم شد." به عقيده وي خود اين امر كه پشه هاي طبيعي اين ژن را حمل و تكثير كنند مورد سوال است: "اين كه ژني را در مقياس كوچك توليد و در طبيعت رها كنيم ايده جالبي است ولي اين نكته را بايد از نظر دور داشت كه ژن ها هميشه تمايل به نوتركيبي دارند. ايده مزبور مبتني بر استفاده از "ترانسپوزون" (رشته اي از DNA كه حاوي ژنهاي انتقال دهنده خودش است و ميتواند در ماده وراثتي جاندار "جابجا شود") است. اين مدل ژنتيكي را ميتوان به قطاري تشبيه كرد كه لوكوموتيو (ترانسپوزون) بقيه واگن ها (ژنهاي ضد مالاريا) را به دنبال خود ميكشد. اگر اتصال بين واگنها بريده شود, لوكوموتيو بدون تعدادي از واگنها به مقصد ميرسد. كساني كه تحت تاثير كارايي مكانيسم ژنتيكي مزبور قرار گرفته اند, براي اين مشكل پاسخي ندارند. نوتركيبي ژنتيكي امري است كه به فراواني روي ميدهد."
روشي بيولوژيكي كه كورتيس به عنوان جايگزين پيشنهاد ميكند, توليد پشه هايي است كه توانايي نتاج ماده را ندارند. وي توضيح ميدهد: "اين ايده بر حذف انتخابي پشه هاي ماده استوار است, چرا كه تنها ماده ها نيش ميزنند و باعث انتقال بيماري ميشوند. شما نرهايي توليد ميكنيد كه حاوي ژن كشنده جنس ماده هستند. با آميزش اين نر ها با ماده هاي وحشي, نتاجي كه ماده هستند ميميرند و نتاج نر هم حامل ژن كشنده ماده هستند. در محيط آزمايشگاهي, عمل اين ژن را ميتوان موقتا با استفاده از آنتي بيوتيك متوقف كرد, و به ماده ها فرصت داد زنده بمانند و تخمگذاري كنند. چون اين آنتي بيوتيك در طبيعت يافت نميشود, ماده ها در طبيعت فرصت تخمگذاري پيدا نميكنند."
با اين حال كورتيس معتقد است كه حتي اين روش نبايد باعث متوقف شدن روشهاي متعارف مبارزه شود. وي ميگويد: "دستكاري ژنتيكي روش جالبي است, اما بايد ديد كه اين روش چقدر هزينه ميخواهد, و تاثير آن بر كاهش مرگ و مير در مقايسه با روشهاي سنتي چقدر بيشتر است."

2004-01-23T16:25:00.000+03:30

حشرات تغيير يافته ژنتيكي, آماده پرواز؟
منبع: The Pew Initiative on Food and Biotechnology

وقتي سخن از جانوران تغيير يافته ژنتيكي به ميان مي آيد, تنها عده كمي ممكن است به فكر حشرات بيفتند. اما در عمل, دستكاري ژنتيكي اين گروه از جانوران, موضوع بخش عمده اي از پژوهشهاست, با اين منظور كه در وضع بهداشت انسان و دام, و نيز توليد محصولات گياهي بهبود حاصل شود.
دستكاري حشرات به منظور ناتوان ساختن آنها از انتقال بيماري, دستكاري در آفتهاي گياهان زراعي يا دشمنان طبيعي آنها با هدف كاهش جمعيت آفتها, و نيز دستكاري حشرات مفيد (مانند زنبور عسل يا كرم ابريشم) با هدف توليد پروتئين هاي دارويي, از برجسته ترين نمونه هاي اين گروه از پژوهشها به شمار ميروند.
از سويي, اين پژوهشها توجه زيادي را به سمت جنبه هاي ايمني آن معطوف كرده است. يكي از تفاوتهاي مهم اين گروه توليدات با ساير محصولات تغيير يافته ژنتيكي اين است كه حشرات با هدف زنده ماندن, تكثير, و انتقال ژن هايشان به گونه هاي وحشي, به عمد در طبيعت رها خواهند شد. از آنجا كه اكوسيستم ها توانايي سازگاري خود با تغييرات را دارند, پيش بيني نتايج اين رها سازيها دشوار است. در كنار تغييرات پيش بيني شده, حشرات تغيير يافته ژنتيكي ميتوانند باعث دگرگوني الگوهاي جمعيتي و نيز روابط صيد و صيادي, و يا انتقال ژن ها به گونه هايي شوند كه مورد نظر پژوهشگران نبوده است.
"پيتر جنكينز", حقوقدان و تحليلگر سياسي مركز ايمني مواد غذايي در واشنگتن ميگويد: "خطرات زيست محيطي رها سازي حشرات و ماهيها بسيار بالاست. مشكل اساسي در اين نهفته كه اين گونه ها بعد از رهاسازي ديگر قابل كنترل نخواهند بود."
از سوي ديگر مزاياي احتمالي اين كار مورد توجه بسياري از كشورهاي پيشرفته و در حال توسعه قرار گرفته است, چرا كه حشرات تاثير چشمگيري بر بهداشت و كشاورزي ميگذارند. "توماس ميلر" استاد حشره شناسي دانشگاه ريورسايد كاليفرنيا بر اين باور است كه حشرات تغيير يافته ژنتيكي كمك شاياني به رونق كشاورزي كايفرنيا خواهند كرد. وي توضيح ميدهد: "مشكلاتي كه ما از سوي حشرات داريم از اندازه بيرون است. برآوردها حاكي از اين است كه در كاليفرنيا هر 60 روز يك آفت جديد ظهور ميكند. اين يك تهديد جدي است, و به دليل گسترش ميزان حمل و نقل مواد رو به افزايش نيز هست. اكنون از ما توقع معجزه دارند, و براي اين كار ناگزير از بهره گيري از راهكارهاي فناوري زيستي هستيم."
كرم سرخ غوزه پنبه (با نام علمي Pectinophora gossypiella) با خوردن گل پنبه يا سوراخ كردن غوزه و خوردن بذر, به اين محصول خسارت ميزند. ميلر در صدد است گونه اي از كرم سرخ تغيير يافته ژنتيكي توليد كند كه حامل ژنهاي كشنده نتاج خود است. اگر همه چيز طبق پيش بيني جلو برود, از جمعيت اين آفت و نيز خسارتي كه ميزند كاسته خواهد شد. به گفته ميلر برآورد اقتصادي خسارت وارد شده بسيار آسان است, چرا كه داده هاي فراواني از توليد پنبه با يا بدون خسارت كرم غوزه پنبه در دست است.
قبل از آزمودن اثر اين حشرات در مقياس وسيع, ميلر و همكارانش بايد بدانند كه حشرات تغيير يافته ژنتيكي چگونه در طبيعت پراكنده ميشوند. براي اين منظور آنها با وارد كردن ژني از توتيا به اين حشره, پراكندگي اين حشره را مطالعه كردند. از آنجايي كه ژن توتيا منجر به توليد نوعي پروتئين فلورسنت ميشود, رديابي ژن بيگانه در طبيعت ميسر خواهد بود.
دو سال پيش, عمل رهاسازي در قفسهايي واقع در مركز تحقيقاتي وزارت كشاورزي ايالات متحده در شهر فونيكس انجام شد. بناست كه سال آينده عمل رهاسازي در يك مزرعه باز در شرق ايالت آريزونا انجام شود. با اين آزمون گروه پژوهشي اميدوار است نحوه پراكندگي ژن مزبور در طبيعت را روشن كند. مرحله بعدي كار اخذ مجوز براي رهاسازي پروانه كرم سرخ غوزه پنبه حامل ژن كشنده نتاج است. ميلر ميگويد: "موافقين اين پژوهش كه عمدتا كشاورزان آن را تشكيل ميدهند مايل هستند كه اين روش به عنوان مهمترين راه مهار كرم سرخ پنبه مورد استفاده واقع شود."
حشرات تغيير يافته ژنتيكي همچنين ميتوانند به عنوان "كارخانه هاي" توليد مواد دارويي مورد استفاده واقع شوند. با روشي كمابيش مشابه آنچه از باكتري هاي تغيير يافته ژنتيكي انسولين انساني بدست مي آيد, در ژاپن از كرم ابريشم تغيير يافته ژنتيكي براي توليد پروتئين هاي انساني استفاده ميشود. اين نوع كرم ابريشم علاوه بر توليد ابريشم ميتواند كولاژن (پروتئين لازم براي ترميم زخمها) يا آلبومين (براي درمان كمخوني هاي شديد ناشي از خونريزي) نيز توليد كند. در حال حاضر اين مواد از خونهاي اهدا شده استحصال ميشود.
"فلورين وورم", استاد زيست فناوري موسسه دولتي فناوري در لوزان سويس, ميگويد: "در روشهاي سنتي اين پروتئين ها از بافت يا خون به دست مي آيد, كه روشي بسيار كند و پر هزينه است, ضمن اينكه خطر انتقال بيماريها نيز وجود دارد." وورم مزيت كرم ابريشم را در توانايي آن براي توليد مقدار زياد پروتئين و نيز كم خطرتر بودن آن ميداند: "اگر من بين محصول بدست آمده از خون 1000 نفر انسان و مشابه آن از كرم ابريشم حق انتخاب داشته باشم, فكر كنم بدانم كدام را انتخاب ميكنم. محصول به دست آمده از كرم ابريشم خالص تر بوده و خطر انتقال بيماريهاي ويروسي يا انگلي نيز در آن وجود ندارد. مزاياي چشمگيري در استفاده از اين نوع جانداران وجود دارد."
توليد پروتئين از كرم ابريشم ظرف يك يا دو سال ديگر در آزمايشگاههاي كوچك شروع ميشود, و طي 10 تا 20 سال بعد به سطح توليد تجاري ميرسد.
دستكاري ژنتيكي حشرات علاوه بر توليد مواد دارويي, ميتواند ابزاري براي جلوگيري از انتشار بيماريهاي انساني و دامي نيز باشد. بيماريهايي كه توسط عواملي نظير پشه ها, مگس تسه تسه, ساس, كنه, كك, شپش و حشرات ديگر منتقل ميشود.
"راوي دورواسولا" استاد دانشكده پزشكي ييل, پژوهشي از اين دست را سرپرستي ميكند تا بتواند بيماريي را كه توسط نوعي كنه منتقل ميشود مهار كند. اين بيماري در امريكاي لاتين سالانه بيش از 50000 نفر قرباني ميگيرد. عامل اين بيماري نوعي پروتوزوا است كه با گزيدن فرد آلوده به ساس مبتلا و سپس با گزيدن فرد سالم به وي منتقل ميشود. گروه "دورواسولا" اقدام دستكاري ژنتيكي در بوعي باكتري كرده اند كه معده ساس را ميزبان نامناسبي براي پروتوزوا ميكند و مانع انتقال بيماري ميشود. با وجودي كه دورواسولا نسبت به اين روش مهار بيماري خوشبين است, معتقد است كه مطالعات بسياري براي كاربردي كردن اين روش لازم است. اين مطالعات بررسي مهاجرت ژني را هم در بر ميگيرد.
او ميگويد: "مطالعه در آزمايشگاه يا گلخانه يك بخش مسئله است. اما رها سازي يك باكتري تغيير يافته ژنتيكي در طبيعت عملي بحث برانگيز است. اگر باكتري تغيير يافته ژنتيكي علاوه بر ساسها, حشراتي نظير مگس خانگي و مورچه را آلوده كند كه در زيستگاه انساني يافت ميشود, چه اتفاقي خواهد افتاد؟"
وي ادامه ميدهد: "دخالت در فرايندهاي طبيعي كه منجر به تغيير محيط زيست ميشود مسئوليت بالايي را طلب ميكند. ما مجبور هستيم كه اثرات جانبي اين كار را بشناسيم."
"توماس اسكات" استاد حشره شناسي دانشگاه ديويس كاليفرنيا نيز با اين امر موافق است. پژوهشهاي وي بر روي تبهاي ويروسي و نحوه گسترش مالاريا متمركز است. به نظر وي دستكاري ژنتيكي در پشه ها به طوري كه ديگر باعث انتقال مالاريا و بيماريهاي ويروسي نشوند كاري جالب توجه است, اما در عين حال به دليل اثرات جانبي احتمالي ممكن است روش مناسبي نباشد. به عنوان مثال, ممكن است ژنها علاوه بر ناتوان كردن پشه از انتقال عامل بيماري, با انتقال به حشرات ديگر منجر به اتفاقات غير قابل پيش بيني شوند. حتي اين امكان وجود دارد كه اين تغييرات ژنتيكي پايدار نباشد, به اين معني كه انتقال بيماري به دليل اين دستكاري ژنتيكي براي مدتي متوقف شود, و سپس عامل بيماري راهي براي "دور زدن" اين مانع پيدا كند, و بيماري به طور غير منتظره مجددا ظاهر شود.
اسكات ميگويد: "بايد دقيقا روشن كنيم چه چيزي را داريم در طبيعت رها ميكنيم. بايد ماهيت همه گير شدن بيماري را بشناسيم, و بدانيم رها سازي پشه تغيير يافته ژنتيكي چه اثرات قابل سنجشي بر طبيعت ميگذارد و عامل بيماري چه واكنشي نسبت به محدوديت ايجاد شده نشان ميدهد. مقاومت عامل بيماري مالاريا هميشه رو به افزايش بوده به طوري كه نسبت به گستره وسيعي از داروها مقاوم شده, پس هنوز اين امكان وجود دارد كه بتواند اين مانع را هم پشت سر بگذارد. چنين نتيجه اي ميتواند كار ما را بيش از پيش مشكل كند."
سازمان بهداشت جهاني موارد گزارش شده ابتلا به مالاريا را بين 300 تا 500 ميليون در سال برآورد ميكند, و تلفات ناشي از اين بيماري را بيش از يك ميليون نفر -كه بيشتر آن را كودكان زير 5 سال تشكيل ميدهند- ميداند. اسكات ارتباط تنگاتنگي بين اين بيماري و فقر ميبيند. فراواني اين بيماري در جنوب صحراي بزرگ افريقا از همه جا بيشتر است: كودكان در اين منطقه در هر فصل 300 الي 1000 بار گزيده ميشوند.
روشهاي متعارف كنترل بيماري نظير استفاده از توري و حشره كش ميتواند گسترش اين بيماري را كنترل كند. اما ناقل بيماري به طور پيوسته به حشره كشها مقاوم ميشود, و بسياري از كشورهاي جهان سوم توانايي مالي خريد حشره كشها و توري ها را ندارند.
اسكات ميگويد: "مطالعات زير بنايي به قدر كافي انجام شده. ما ظرف 5 سال آينده ارزيابي ميكنيم كه آيا پشه هاي تغيير يافته ژنتيكي راه مناسبي براي مهار بيماري هست يا نه. اگر پاسخ منفي بود, به دنبال روشهاي ديگر ميگرديم. اگر پاسخ مثبت بود بايد قاطعانه آنرا پياده كنيم."
جنكينز شفاف نبودن قوانين دولت ايالات متحده درباره ارزيابي خطرات حشرات تغيير يافته ژنتيكي را مانع بزرگي قلمداد ميكند: "پژوهشگران به دستورالعملهاي روشني نياز دارند تا بدانند كدام ارزيابي ها لازم هست و كدام نيست. سازمانها در راهنمايي پژوهشگران وضعيت نامطلوبي دارند. هركدام از آنها سعي دارد از خود رفع تكليف كند." وي تاكيد ميكند كه نبود دستورالعمل روشن منجر به سردرگمي ميشود: "نظارت رسمي بر اين پژوهشها بسيار كم است. مانند اين است كه وقايع متعددي در درون يك اتاق تاريك روي ميدهد و ما سعي كنيم همه آن را با تاباندن باريكه اي از نور بشناسيم."

2004-01-23T16:02:00.000+03:30

ساعت ژنتيكي, كنترل كننده گلدهي گياهان
منبع: بي بي سي

بنا بر يافته هاي جديد, گياهان داراي نوعي "ساعت ژنتيكي" هستند كه زمان به پايان رسيدن خواب زمستاني و شروع گلدهي بهاره را تعيين ميكند. سالهاست كه دانشمندان در جستجوي پاسخ اين پرسش هستند كه گياهان چگونه زمان مناسب براي گلدهي را تشخيص ميدهند.
اكنون دو گروه از پژوهشگران انگليسي و آمريكايي موفق به يافتن سرنخهايي شده اند كه ميتواند اين معما را توجيه كند, و اميدوارند به كمك آن بتوان توليد محصولات گياهي را افزايش داد.
نتايج اين تحقيق در نشريه "نيچر" چاپ شده است.
در يكي از دو پژوهش انجام شده (چكيده انگليسي), محققان موفق شده اند پاسخ اين سوال را بيابند كه چرا برخي گياهان براي گلدهي به يك دوره سرما نياز دارند.
با وجودي كه ژن هاي زيادي به عنوان مسوول گلدهي شناسايي شده است. پژوهشگران دانشگاه ويسكانسين ژن ديگري را شناسايي كردند, كه VIN3 ناميده شده. ژن VIN3 منجر به متوقف شدن عمل ژن ديگري (به نام FLC) ميشود كه وظيفه آن توليد پروتئيني است كه جلوي گلدهي را ميگيرد. پروفسور "ريچارد آماسينو" بيوشيميست دانشگاه ويسكانسين توضيح ميدهد: "اين بخشي از سازوكاري است كه طول دوره سرما را اندازه ميگيرد."
دوره سرمايي كه برخي گياهان براي گلدهي به آن نياز دارند اصطلاحا "ورناليزاسيون" نام دارد.
برخي گونه هاي گياهي در پاييز رشد ميكنند و در زمستان به خواب ميروند. اين گياهان بايد مجهز به سيستمي باشند كه بر اثر يك موج گرماي موقتي "اشتباها" به گل نروند. به گفته پروفسور آماسينو, ژن VIN3 بخشي از سيستمي است كه سپري شدن كامل زمستان را تشخيص ميدهد. وي كه اين ژن را به كمك همكارش "سيبوم سونگ" مكان يابي كرده, ميگويد اين ژن تنها زماني فعال ميشود كه گياه يك دوره سرما را تجربه كرده باشد.
آنها اين ژن را در يكي از ارقام گياه "آرابيدوپسيس" (گياهي وحشي از تيره كلم كه دو بار در سال به گل ميرود) سويه هاي جهش يافته بدون ژن VIN3 اصلا به گل نرفتند. به اعتقاد گروه پژوهشي آماسينو, پروتئين ساخته شده توسط ژن VIN3 پروتئين ژن FLC
(كه با نام هيستون ها شناخته ميشوند) را تغيير ميدهد.
در پاييز ژن FLC به شدت فعال است, ولي در بهار بعد از ورناليزاسيون, عمل ژن FLC متوقف ميشود و لذا گياه به گل ميرود.
در پژوهش دوم (چكيده انگليسي) كه در موسسه جان اينز در انگلستان انجام شد, گروه پژوهشي تغييرات شيميايي را كه گياه ميتواند به كمك آنها گذراندن دوره سرما را "به ياد بياورد" بررسي كردند. آنها در پژوهشهاي پيشين خود دو ژن VRN1 و VRN2 را به عنوان ژن هاي موثر در گلدهي شناسايي كرده بودند. در اين پژوهش اخير آنها دريافتند كه ژني كه H3 ناميده شده و عامل تغييرات شيميايي در هيستون است, مانند نوعي حافظه عمل ميكند كه گياه به كمك آن ميتواند تشخيص دهد كه يك دوره طولاني سرما را سپري كرده است.
پروفسور "كارولين دين" سرپرست تيم پژوهشي جان اينز, اين پديده را چنين تشريح ميكند: "در سرماي شديد انگلستان ما منتظر نشانه هاي بهار هستيم تا بتوانيم سرما را فراموش كنيم. اما گياهان به عكس عمل ميكنند: آنها سرما را به خاطر ميسپارند تا بتوانند در زمان مناسب به گل بروند. شناختن ماهيت اين پديده علاوه بر اين كه از ارزش علمي بالايي برخوردار است, از نظر كاربردي هم اهميت دارد, چرا كه زمان گلدهي بر ميزان محصول اثر قابل ملاحظه اي ميگذارد."

2003-12-14T02:51:00.000+03:30

بررسي پيامدهاي زيست محيطي كشت چغندرقند تغيير يافته ژنتيكي
منبع: نيوساينتيست

بر اساس پژوهشهاي بحث برانگيزي كه اخيرا در زمينه پيامدهاي كشت گياهان تغييريافته ژنتيكي بر عواملي نظير پديده گرم شدن جهاني, تخريب لايه ازن, و آلودگيهاي دريايي انجام شده است, چغندر تغيير يافته ژنتيكي نسبت به رقمهاي معمولي اثر منفي كمتري بر طبيعت ميگذارد.
به گفته "ريچارد فيپس" از دانشكده كشاورزي دانشگاه ردينگ انگلستان, بسته به اينكه كدام اثر مورد مطالعه بوده, رقمهاي تغيير يافته ژنتيكي چغندر بين 15 تا 50 درصد برتر از رقمهاي معمولي بودند.
به گفته "فيپس" و همكارش "ريچارد بنت", اين برتري بيشتر مربوط به كاهش استفاده از علفكش و آفتكشها است, كه به تبع آن استفاده از تراكتور و مصرف سوخت نيز كاهش يافته و اثر منفي آن بر پديده گرم شدن زمين, كمتر خواهد بود.
اين يافته ها در تضاد با نتيجه هاي بدست آمده از پژوهش جامعي است كه اخيرا در انگلستان انجام شده است. در پژوهش ياد شده اثر كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي بر حيات وحش, در مقياس كلان (مزرعه اي) بررسي شده بود, و طي آن زيان رساني چغندر قند و كلزاي تغيير يافته ژنتيكي "بيشتر" از رقم معمولي توصيف شده بود. در مورد ذرت, تفاوت خاصي بين رقمهاي معمولي و تغيير يافته ژنتيكي (مقاوم به علفكش) مشاهده نشد, هرچند نتايج به دست آمده از آن ممكن است در آينده منجر به ممنوعيت استفاده از علفكش در مزارع ذرت معمولي در اروپا شود.
در پژوهش "فيپس" و "بنت", داده ها از مقالات منتشر شده و مزارع كشاورزان جمع آوري شده است. آنها با استفاده از يك روش استاندارد شده, پارامترهايي از قبيل انرژي لازم براي توليد علفكش و مصرف گازوييل تراكتور حين سمپاشي را تعيين كردند. علاوه بر اين, مصرف ساير منابع طبيعي براي اين منظور و نيز ميزان آلودگي هاي ايجاد شده هم در اين تحليل لحاظ شده بود.
"فيپس" معتقد است اين روش تحليل -كه خود آنرا "تحليل چرخه حياتي" مينامد- قابل تعميم به انواع سيستمهاي زراعي است: "دليلي وجود ندارد اين روش تحليل در مزارع عادي يا مزارع عاري از مواد شيميايي (ارگانيك) قابل استفاده نباشد." وي اين روش بررسي را كلي نگرانه تر ميداند و بر اين باور است كه تصويري كه از اين تحليل به دست مي آيد جامع تر از نتايج پژوهش مزرعه اي ياد شده در بالاست كه تنها اثر بر حيات وحش را بررسي كرده است. او مي افزايد: "من شكي ندارم كه پژوهشهاي انجام شده در سطح مزرعه كار ارزشمندي است. اما در آن پژوهش تنها يك جنبه موضوع مطالعه شده است."
اما "لس فيربنك" مدير پژوهشهاي مزبور, ديدي متفاوت نسبت به بررسي جنبه هاي زيست محيطي دارد: او معتقد است كه محافظت از زيستگاه پرندگان نسبت به صرفه جويي در مصرف سوخت تراكتور اهميت بيشتري دارد.

2003-11-18T19:04:00.000+03:30

دو ديدگاه: آيا گياهان تغيير يافته ژنتيكي تهديدي براي خزانه ژنتيكي به شمار ميروند؟
منبع: The Pew Initiative on Food and Biotechnology

كلاوس آمان, مدير باغ گياهشناسي دانشگاه برن, و رئيس بخش تكامل فدراسيون زيست فناوري اروپا تارنماي شخصي
وي ميگويد: "من يك گزارش 60 صفحه اي در پاسخ به اين سوال تهيه كرده ام كه در آن بيش از هزار منبع ذكر شده, كه حتي يك مورد زيانبار هم در بين آنها به چشم نميخورد. البته اين يك نتيجه گيري كلي نيست."
از ديد "آمان", يكي از مشكلاتي كه دانشمندان در پاسخ به اين سوال با آن مواجهند, نحوه تعيين اين اثرات زيانبار است. او خاطرنشان ميكند كه اكولوژيست ها با روش مطالعه در سصح مزرعه آشنا نيستند, در حالي كه روشهاي پژوهش در مزرعه و در محيط زيست تفاوتهاي زيادي دارند.
او توضيح ميدهد: "يكي از مشكلات اساسي اكولوژيست ها اين است كه آنها در محيطهاي طبيعي كار كرده اند, و وقتي وارد مزرعه ميشوند قواعد حاكم بر سيستم مزرعه را نميشناسند. البته اين كاستي روند رو به بهبود دارد: دانش ما در اين زمينه نسبت به 20 سال گذشته بسيار افزايش يافته است. در حال حاضر دهها پژوهش در اين زمينه انجام شده كه همگي بر اساسي منطقي بنا شده اند. پژوهشهاي ابتدايي در مزارع ايالات متحده بسيار نامنظم بوده است, و آنها خوش اقبال بوده اند كه تنها جنبه هاي مثبت كار را ديده اند. ما هنوز يك مطالعه بلند مدت منطقي در اين زمينه نداشته ايم."
با اينهمه, پژوهشهايي در حال انجام است كه تاثيرات احتمالي گياهان تراريخته را بر خويشاوندان وحشي آنها بررسي ميكند. "آمان" تاكيد دارد كه هم اكنون اطلاعات مهمي در دسترس است. وي درباره اين باور عمومي كه اگر ژني دستكاري شده وارد طبيعت شد گسترش مي يابد, چنين توضيح ميدهد: ژنهايي كه به طور مصنوعي به ريخته ارثي گياه افزوده ميشوند (نظير مقاومت به علفكش) با وجود ويژگيهاي مثبت آنها, باعث تنشهايي در سوخت و ساز گياه نيز ميشوند, و بهمين علت در روند طبيعي تكامل در گياه تثبيت نميشوند.
او همچنين يادآوري ميكند كه روشهاي ملكولي توانايي تشخيص پديده مهاجرت ژني, حتي در مقياس كم را دارند, و ميتوانند در تصميم گيري براي كشت يك محصول تراريخته در يك منطقه خاص مورد استفاده قرار گيرند.
در كل آمان معتقد است نقش گياهان تغيير يافته ژنتيكي در تغيير خزانه ژني بسيار ناچيز است. وي ميگويد: "تهديد اصلي براي خزانه ژنتيكي بيشتر از ناحيه كشاورزي نوين است. هيچ چيز به اندازه گسترش مزارع تنوع گونه ها را كاهش نميدهد."

ميجر گودمن, استاد كالج كشاورزي دانشگاه كاروليناي شمالي, بهنژادگر و متخصص ژنتيك ذرت تارنماي شخصي
گودمن براي بررسي اثرات زيانبار ذرت تراريخته بر خزانه ژنتيكي ذرت, پاسخ به دو سوال را لازم ميداند: اول- آيا ماهيت ژنهاي تراريخته با ساير ژنها فرق ميكند؟ دوم- آيا ذرت تراريخته تاثيري بر ذرتهاي وحشي مكزيك دارد؟
در مورد سوال اول, باسخ وي منفي است. وي توضيح ميدهد: "به عنوان يك بهنژادگر, در توليد رقمهاي دورگ به روش سنتي, من همزمان با بيش از 10 تا 20هزار ژن كار ميكنم. من هيچكدام از اين ژنها را نميشناسم. من شك دارم ژنهاي دستكاري شده نسبت به ژنهاي طبيعي تهديد بزرگتري براي خزانه ژني باشد. از آن گذشته, اين كاري است كه بشر طي ده قرن انجام ميداده است."
در جواب سوال دوم, پاسخ وي چنين است: "احتمال دارد" در عين حال وي ميگويد: "رقمهاي اصلاح شده ذرت از دهه 30 ميلادي در مكزيك رايج بوده, اما تاثير كمي بر ذرت وحشي داشته است. علت آن است كه تنها كشاورزان بزرگ از اين رقمها استفاده ميكنند, كه محدود به مناطقي نظير "جاليسكو", "چياپاس" و شمال مكزيك هستند. اما بيشتر ذرت كشت شده در مكزيك با باران آبياري شده و در مناطق مرتفع كشت ميشود. اين ذرتها رقمهايي هستند كه كشاورزان سنتي قرنها پيش آنها را اصلاح كرده اند, و كاملا جدا از رقمهاي اصلاح شده رشد ميكنند. آنها حتي در يك زمان به گل نميروند و به همين دليل احتمال تلاقي شان بسيار كم است."
وي مي افزايد: "رقمها دورگ وقتي مفيد هستند كه شما زمين بزرگ براي كشت و بازار بزرگ براي فروش آنها داشته باشيد. در مناطقي نظير "آكساكا" -كه منشا گونه ذرت به شمار ميرود- به دليل وجود ريزاقليم هاي متنوع و نبود آبياري, عملا گزينه بهتر براي كشاورزان, رقمهاي محلي است كه به شرايط نامساعد محيطي نظير قارچها و خشكي هم مقاوم هستند."
او يقين دارد كه ذرت تراريخته در مكزيك يافت ميشود, "اما شك دارم كه اين امر بر ذرتهاي وحشي مكزيك اثر گذاشته باشد. حتي در صورت چنين آميزشي, در نسلهاي بعد قدرت رشد گياه تحليل ميرود. شانس رشد چنين دورگهايي خيلي زياد نيست."
با اين حال گودمن معتقد نيست كه ذرت مكزيكي از امنيت برخوردار است: "در واقع تهديد اصلي از ناحيه سياستهاي تجاري ايالات متحده است."
يك كشاورز آمريكايي براي توليد هر بوشل ذرت (تقريبا معادل 28 كيلوگرم) 5 دقيقه زمان صرف ميكند. اين زمان براي كشاورز مكزيكي بيش از 24 ساعت است. اين اختلاف چشمگير در بازده, همراه با يارانه هايي كه كشاورز آمريكايي دريافت ميكند, كشاورزان كوچك را از بازار حذف خواهد كرد, كه با حذف رقمهاي سنتي ذرت نيز همراه است. به دليل اينكه ذرت گياهي خودرو نيست, مشكل ياد شده بسيار جدي خواهد بود.
گودمن مشكلات كشاورزان مكزيكي در زمينه جنبه هاي اقتصادي كشت ذرت را تهديد بزرگتري در مقايسه با ذرت تراريخته ميداند. او معتقد است كه خزانه ژني ذرت مكزيك -و همچنين ايالات متحده- نياز به حمايت مالي دارد. به گفته وي, براي منافع بلند مدت بشر ضروري است از اين خزانه ژني به بهترين شكل محافظت شود.

2003-10-18T02:36:00.001+03:30

گزارش نشريه "نيچرNature" از چشم انداز كشت گياهان تراريخته در جهان

براي ديدن نقشه هوشمند و ساير اطلاعات اينجا را كليد بزنيد. (با كليد زدن روي هر قسمت نقشه اطلاعات مربوط به همان قسمت در يك پنجره جديد باز ميشود)

آسيا
فيليپين اولين كشور آسيايي توليد كننده گياهان تراريخته (ذرت Bt مولد حشره كش) است.
در چين 50% پنبه توليدي تراريخته است, كه بخش عمده آن توليدي شركت مونسانتو است. چين توليد مواد غذايي تراريخته را از سال 2000 ميلادي/1379 شمسي ممنوع كرده.
در ژاپن مشكل كم طرفدار بودن محصولات تراريخته عامل محدود كننده آن به شمار ميرود. 38 محصول تراريخته مجوز تكثير گرفته اند و 55 محصول تراريخته با معيار هاي بهداشتي "بي خطر" شناخته شده اند, اما تقاضا در بازار ژاپن امكان گسترش توليد اين نوع محصولات را نداده است.
در هند, بزرگترين توليد كننده پنبه جهان, پنبه Bt با استقبال شاياني مواجه شده است. ولي موضع گيري نسبت به محصولات تراريخته بيشتر جنبه سياسي پيدا كرده: در حالي كه در هند از دستكاري ژنتيكي براي توليد سيب زميني غني از پروتئين, برنج مقاوم به شوري و خشكي بهره ميگيرد, ورود ذرت و سوياي تراريخته به دليل تسلط ايالات متحده بر قيمت آنها ممنوع است.
اروپا
فرانسه, ايتاليا, دانمارك, يونان, و لوگزامبورگ استفاده از محصولات تراريخته را ممنوع كرده اند. اتحاديه اروپا ورود محصولات تراريخته را منوط به برچسب زدن به آنها كرده است. پيش از تصويب اين موافقت نامه, ذرت تراريخته مقاوم به علفكش به طور محدود در اسپانيا كشت ميشد.
افريقا
تنها كشور آفريقايي توليد كننده محصولات تراريخته, افريقاي جنوبي است: 80% پنبه, 20% ذرت, و 11% سوياي توليدي اين كشور تراريخته است. بقيه كشورهاي آفريقايي, به دليل نبود هرگونه فعاليت در اين مورد, بازارهاي رو به رشد محسوب ميشوند, و تنها مشكل فعاليت گروههاي ضد محصولات تراريخته است, كه ترغيب كردن دانشمندان و مردم آفريقا به سوي اين نوع محصولات را مشكل ميكند.
امريكا
ايالات متحده هم از نظر سطح زير كشت و هم از نظر درصد مطلوبيت همگاني محصولات تراريخته مقام اول را در جهان داراست.
40% ذرت, 81% سويا, 65% كلزا, و 73% پنبه توليدي اين كشور تراريخته است.
طبق مقررات ايالات متحده, برچسب زدن مواد غذايي تراريخته الزامي نيست.
در كانادا وضعيت مشابهي وجود دارد, به جز اين كه براي صدور گندم تراريخته ترديدهايي وجود دارد, چرا كه خطر از دست دادن برخي بازارها زياد مينمايد
در مكزيك پنبه تراريخته كشت ميشود و ظاهرا با وجود ممنوعيت كشت ذرت تراريخته, اين محصول نيز كشت شده است. از آنجايي كه مكزيك بزرگترين خزانه ژني ذرت محسوب ميشود, دولت مكزيك كشت ذرت تراريخته را ممنوع كرده است, ولي چندي پيش گرده ذرت تراريخته در رويشگاه ذرت وحشي رديابي شد.
در برزيل كشت گياهان تراريخته تا سال 1999 ميلادي/1378 شمسي ممنوع بود, اما كشاورزان اين ممنوعيت را ناديده گرفتند: 80% توليد كشاورزان از نوع تراريخته بوده است (بذر مورد نياز از آرژانتين -كه كشت محصولات تراريخته در آن آزاد است- به برزيل قاچاق ميشد) برزيل اخيرا كشت سوياي تراريخته را آزاد اعلام كرد: 90% سوياي توليد در برزيل تراريخته بوده است.
اقيانوسيه
در استراليا كشت پنبه Bt رو به گسترش است. طبق مقررات, سقف مجاز سطح زير كشت پنبه Bt -به منظور جلوگيري از مقاوم شدن حشرات به سم- 30% كل سطح زير كشت است. اخيرا رقم جديدي از پنبه توليد شده كه دو نوع حشره كش توليد ميكند و به همين دليل احتمال مقاوم شدن حشرات را كاهش ميدهد. اين رقم در حال حاضر در 80% مزارع كشت ميشود. رقمي از كلزاي تراريخته نيز توليد شده, ولي دولتهاي محلي در ترويج اين رقم كلزا مردد هستند.
در زلاند نو, ممنوعيت كشت گياهان تراريخته بزودي برداشته خواهد شد. هرچند پيش بيني ميشود كشاورزان رغبت چندان زيادي به كشت اين نوع محصولات ندارند: به دليل شديد نبودن خسارت آفات ذرت, تمايل به كشت ذرت مقاوم به آفات كم است. همچنين زلاند نو از توليد بالايي در پنبه, كلزا, و سويا برخوردار نيست. اما در عين حال پيش بيني ميشود رفع ممنوعيت باعث افزايش سطح زير كشت سيب زميني تراريخته شود كه اكنون تنها در سطوح كوچك كشت ميشود.

2003-10-18T01:21:00.000+03:30

چكيده نتايج به دست آمده در مورد اثرات زيست محيطي كشت محصولات تغيير يافته ژنتيكي در بريتانيا
برگرفته از خبر روزنامه اينديپندنت

اين آزمايشها بر روي سه نوع محصول تراريخته (ذرت, چغندرقند, كلزا) طي سه سال با صرف هزينه اي بالغ بر 5.5ميليون پوند انجام شد.

چكيده نتيجه آزمايشها به اين شرح است:
كلزا
كشت كلزاي تراريخته تراكم پوشش گياهي را به ميزان چهارپنجم كاهش داد, ضمن انكه 25درصد كاهش جمعيت پروانه ها را نيز به دنبال داشت. همچنين فراواني بذرهايي كه منبع تغذيه جانوران وحشي به شمار مي آيند با كاهش همراه بوده است
چغندرقند
كاهش رشد گياهان وحشي در مزارع, به همراه 40% كاهش گلدهي گلها در حاشيه مزارع
ذرت
82% افزايش در ميزان بذر گياهان وحشي همراه با افزايش جمعيت حشرات مشاهده شد; اما پژوهشگران به دليل استفاده از علفكش آترازين (كه در اروپا منسوخ شده) اين نتايج را "واقعي" قلمداد نميكنند. ممكن است دولت بريتانيا تصميم نهايي در مورد مجاز يا غير مجاز بودن كشت گياهان تراريخته را تا تكرار اين آزمايش به تعويق بيندازد

2003-10-17T21:11:00.000+03:30

امكان آميزش علفهاي هرز و گياهان زراعي, چالشي براي گياهان تغيير يافته ژنتيكي
منبع: نيچر

مطابق يافته هاي جديد يك پژوهش ملي بريتانيا, در برخي از مناطق روستايي آميزش بين گياهان زراعي و خويشاوندان وحشي آنها به وفور رخ ميدهد. اين كشف, احتمال تاثير گذاري گياهان تغيير يافته ژنتيكي بر محيط زيست بريتانيا را تقويت ميكند.
طبق اين يافته ها, دانه گرده كلزاي زراعي (با نام علمي Brassica napus) ميتواند گونه اي كلم وحشي (با نام علمي Brassica rapa) را بارور كند. بر همين مبنا, "مايك ويلكينسون" از دانشگاه ردينگ, سرپرست تيم پژوهشي, نتيجه ميگيرد گرده كلزاي تغيير يافته ژنتيكي نيز همين توانايي را خواهد داشت.
مخالفان گياهان تغيير يافته ژنتيكي در بريتانيا و ساير كشورهاي اروپايي نگران احتمال انتقال ژنهاي مقاومت به علف كش يا حشره كش به علفهاي هرز هستند. ويلكينسون ميگويد: "ما مشغول جمع آوري داده هايي هستيم كه براي سياستگزاران اين امر قابل استناد باشد."
اين پژوهش بخشي از مجموعه تحقيقاتي است كه دانشمندان علوم محيطي و ژنتيك بريتانيا در زمينه اثر گياهان تغيير يافته ژنتيكي بر طبيعت انجام داده اند. ظرف هفته آينده, گزارش دولت بريتانيا درباره تاثيرات اين پديده در مقياس مزرعه اي منتشر خواهد شد.
گزارش ياد شده اثر كشت چند گونه محصول تغيير يافته ژنتيكي بر ساير جانداران موجود در مزرعه را بررسي كرده بود. در آن تحقيق, امكان مهاجرت ژني بررسي نشده بود. ويلكينسون معتقد است پژوهش اخير اين خلا را پر ميكند.
گروه وي به نمونه برداري از جمعيت كلم وحشي پراكنده در 316 كيلومتر طول رودخانه ها و آبراهها پرداختند. آنها متوجه شدند كه به طور متوسط از هر 10000 گياه يكي با كلزاي زراعي آميزش يافته است. ولي در موارد نادري كه كلم وحشي در مزارع كلزا رشد كرده بود, 2% آميزش با كلزاي زراعي مشاهده شد.
طبق بررسي هاي اين گروه بيشترين فراواني اين آميزش در منطقه مركزي انگلستان و اطراف رودخانه "ترنت" و انشعابات آن روي داده است. بر همين اساس, "رزي هيلز" از مركز اكولوژي و هيدرولوژي آكسفورد معتقد است كه هر نوع ارزيابي بايد در سطح ملي انجام گيرد وگرنه ممكن است مناطقي مانند اطراف رودخانه ترنت به طور تصادفي ناديده گرفته شود.
در عين حال او يادآوري ميكند اين پژوهش تنها امكان آميزش بين گونه هاي وحشي و زراعي را بيان ميكند, حال آنكه مساله اصلي چگونگي گسترش ژنهايي است كه با دخالت انساني به ريخته ارثي گياه افزوده ميشوند. از آنجا كه زمان و نحوه گرده افشاني گياهان مختلف مانند هم نيست, نياز به پژوهشهاي مشابهي در مورد ساير گياهان زراعي احساس ميشود. هيلز يافته ها اخير را "تنها بخش كوچكي از تصوير كلي" توصيف ميكند.

2003-10-04T00:44:00.000+03:30

دستكاري در ريخته ارثي ماهيها براي جلوگيري از انقراض
منبع: نيچر

راهكار جديدي كه موجب سريعتر شدن توليد مثل ماهيها ميشود ميتواند به حفظ گونه هاي در حال انقراض مانند ماهي آزاد اقيانوس اطلس و ماهي قزل آلاي رودخانه كلرادو كمك كند.
از اين راهكار تا كنون براي توليد بچه ماهي از سلولهاي دستكاري شده بكار ميرفت. اما به گفته "برندان مك اندرو" از دانشگاه "استيرلينگ", ساير پژوهشگران به فكر استفاده از راهكار مشابه در ساير گونه ها نظير ماهي راه راه (نوعي ماهي آكواريومي با نام علمي Brachydanio rerio) افتاده اند.
استفاده از ماهيهاي راه راه به دليل كوچكي جثه در تحقيقات ژنتيكي بسيار رايج بوده و از آن در مطالعات مربوط به نقش ژن ها در تكامل استفاده ميشود. گونه هاي بزرگتر نظير ماهيهاي آزاد بيشتر با اهداف تجاري دستكاري ميشوند, مثلا بهنژادي به منظور داشتن جثه بزرگتر يا تحمل دماهاي پايين تر. اما راهكارهاي توليد انبوه زمان بر, پرهزينه و غير قابل پيش بيني هستند. به گفته "گورو يوشيزاكي" از دانشگاه شيلات توكيو, روش توليد ياخته بارور از ياخته هاي پايه كه در منجر به توليد موشهاي بارور شده در مورد ماهيها موفقيت آميز نبوده است.
به همين علت گروه پژوهشي يوشيزاكي اقدام به استخراج ياخته هاي جنيني از غده هاي جنسي ماهيهاي نابالغ كردند, كه به ياخته هاي جنسي تبديل ميشود. پس از دستكاري ژنتيكي به منظور توليد نور فلورسنت, اين ياخته ها در بدن 74 نمونه از قزل آلاي رنگي (با نام علمي Oncorhynchus mykiss) كاشته شد.
در 16 نمونه اين ياخته ها به غده هاي جنسي منتقل شده و نور فلورسنت در اسپرم يا تخمك ماهي مشاهده شد. بعد از آميزش طبيعي, 4% از ياخته هاي جنسي به ماهي تبديل شدند. هرچند بازدهي اين روش پايين بود, ولي يوشيزاكي اميدوار است با كشت ياخته هاي جنيني مزبور در ماهيهاي نابارور كارايي اين روش را بهبود بخشد.
اين راهكار دو بار سريعتر از روشهاي متعارفي است كه طي آنها ماهيهاي تراريخته بعد از يك نسل جفتگيري گزينش ميشدند. "يانيو هينيتس" متخصص تكامل از كينگز كالج لندن توضيح ميدهد: "به دليل اينكه بالغ شدن ماهي قزل آلا يك سال به طول مي انجامد و در ضمن سالي يك بار هم بيشتر تخمريزي نميكند, روشهاي متعارف بسيار طولاني است."
راهكار ياد شده ميتواند براي حفظ گونه هاي در حال انقراض به كار رود. تخم و جنين ماهي بزرگ بوده و نگهداري آن در دماهاي پايين ممكن نيست, اما ياخته هاي جنيني كوچكتر است, و مك اندرو معتقد است نگهداري آن به صورت منجمد و احياي مجدد آن ممكن است. همچنين, يوشيزاكي مي افزايد ياخته هاي جنيني ميتواند به گونه ديگري منتقل شده و تبديل به ماهي بالغ شود.
گونه هاي ديگر تجاري ماهي نيز ممكن است دستمايه اين راهكار قرار گيرند. براي مثال, ياخته هاي جنيني ماهي تن ميتواند به سويه هاي نابارور ماهي خال مخالي (با نام علمي Scomber scombrus) منتقل شود. نگهداري ماهي خال مخالي به دليل كوچكتر بودن, آسان تر بوده و توليد مقدار زيادي ياخته جنسي ماهي تن طي مدت كوتاهي انجام خواهد شد. به گفته يوشيزاكي, ميتوان بچه ماهي ها را بعد از مدتي نگهداري در استخرهاي پرورش, در دريا رها كرد.

2003-09-17T20:21:00.000+04:30

مواد تغيير يافته ژنتيكي به عنوان مصالح ساختماني
منبع: نيوزيلند هرالد

پژوهشگران امور ساختماني انگليسي پيش بيني ميكنند ظرف 10 سال آينده از مواد تغيير يافته ژنتيكي در ساخت خانه ها استفاده شود.
دكتر "جرمي هاج" از موسسه پژوهشهاي ساختمان سازي در جشنواره انجمن علوم انگلستان در منچستر اعلام كرد كه زلاندنو به پيشرفتهاي قابل ملاحظه اي در زمينه توليد درختان تغييريافته ژنتيكي رسيده است.
شركت تحقيقاتي "جنسيس" واقع در آوكلند زلاندنو و شركت آمريكايي "آربورژن" مشغول ارزيابي درختان كاج تغيير يافته ژنتيكي هستند. مقر اين تحقيقات موسسه تحقيقات جنگل "روتوروا" است. دكتر هاج قدم بعدي را توليد گونه هاي مشابه ظرف 10 سال آينده ميداند. او الوار را از نظر جنبه هاي زيست محيطي پايدارترين ماده براي ساختمان سازي ميداند.
در ماه ژوئن/خرداد گذشته منشوري منتشر شد كه طي آن بريتانيا ملزم شد توليد گازهاي گلخانه اي را تا سال 2050 ميلادي/1429 شمسي 60 درصد كاهش دهد. "سر ديويد كينگ", مشاور علمي نخست وزير در اين جشنواره اعلام كرد كه دولت در فكر پيشرفتي "خطي" به طرف اين هدف است, به اين معني كه ميزان گازهاي گلخانه اي ظرف 50 سال آينده هر سال حدود 1 درصد كاهش يابد.
در اين راستا استفاده از منابع انرژي تجديدشونده از 3 درصد كنوني به 10 درصد در سال 2010 ميلادي/1389 شمسي و 20 درصد در سال 2020 ميلادي/1399 شمسي خواهد رسيد. شركتهايي كه از اين چارچوب تبعيت نكنند مشمول جريمه خواهند بود.
دكتر هاج ساخت خانه از مصالح پايدار را يكي از كاراترين روشهاي رسيدن به اين هدف ميداند, چرا كه نيمي از انرژي مصرفي بريتانيا مربوط به منازل است, كه بيشتر آن مربوط به گرم كردن خانه است.
همچنين 30 درصد هزينه هاي توليد مربوط به ساختمان است, و 30 درصد هزينه هاي حمل و نقل
مربوط به جابجايي و تعويض مصالح ساختماني ميباشد.
پيش بيني ميشود علاوه بر الوار, انواع تغيير يافته ژنتيكي مصالح ديگري نظير الياف كنف و كتان هم رايج شود.
دكتر "نيل هويت" از دانشگاه اولستر بر اين باور است كه با بهبود عايقسازي ها, استفاده از انرژي خورشيدي, و وسايل برقي كم مصرف ميتوان توليد گازهاي گلخانه اي در منازل انگليسي را از 7.2 تن در سال به 2 تن كاهش داد.
"برندا ويل" و "رابرت ويل" مهندسان ساختمان دانشگاه آوكلند, با نصب عايقهاي پلي استيرن به ضخامت 30 سانتيمتر در بخش بيروني ديوار و سقف بتوني پنج واحد مسكوني در محدوده ناتينگهام را از استفاده از بخاري برقي بي نياز كردند.
"سيمون تيلي" ساكن يكي از اين منازل ميگويد درجه حرارت در منزلش بين 18 تا 22 درجه سانتيگراد تغيير ميكند و حتي در موج گرماي اخير, نيازي به استفاده از وسايل حرارتي و تهويه مطبوع نداشته است.

2003-09-14T21:37:00.000+04:30

مشاهده علفهاي هرز مقاوم به علفكش
منبع: آسوشيتد پرس

روند رو به رشد گزارشهاي مبني بر وجود علفهاي هرز مقاوم به "راندآپ" (رايجترين علفكش موجود در بازار) دانشمندان را به فكر طراحي راهكارهاي جايگزين براي كشت گياهان كرده است.
علفكش "راندآپ" با نام ژنريك "گلي فوسات" بيش از 30 سال است كه به بازار ارائه شده است و به دليل تاثير چشمگير بر علفهاي هرز, بسيار مورد علاقه كشاورزان, باغداران, و صاحبان زمينهاي گلف مي باشد. اين علفكش به كشاورزان امكان ميدهد كه تعداد دفعات وجين را كاهش دهند; عملي كه بسيار گران تمام شده ولي محيط زيست را نيز آلوده نميكند.
از ابتداي دهه 90 ميلادي/70 شمسي گياهان موسوم به Roundup Ready كه به دليل دستكاري در ريخته ارثي آنها به اين علفكش مقاوم شده اند, در گستره وسيعي از مزارع ايالات متحده كشت شده اند, و اين امكان را براي كشاورزان فراهم كرده اند كه علفكشهاي گلي فوسات را بدون نگراني از آسيب رساندن به گياه به كار ببرند.
بر اساس برآوردهاي وزارت كشاورزي ايالات متحده, 80 درصد از 73ميليون هكتار مزارع سوياي اين كشور زير كشت سوياي مقاوم به راندآپ است. اين رقم براي پنبه 30 درصد از 12ميليون و براي ذرت -كه تازه به بازار آمده- 11 درصد از 70 ميليون است.
"استيون پاولس" متخصص علفهاي هرز از دانشگاه غرب استراليا معتقد است كه كشاورزان بيش از حد اقدام به كشت محصولات مقاوم به راندآپ كرده اند. وي همچنين مي افزايد كاربرد اين علفكش براي توليد غذا در ايالات متحده و بسياري كشورهاي ديگر حياتي است, و در صورت گسترش علفهاي هرز مقاوم به راندآپ, وضعيت بحراني خواهد شد.
در سال 1996 ميلادي/1375 شمسي, براي اولين بار گزارشي در استراليا ارائه شد مبني بر اينكه مقاومت به گلي فوسات در چاودارهايي كه در مزارع غلات به صورت هرز رشد ميكنند ديده شده است. پنج سال بعد, رشد فزاينده چاودار در تاكستانهاي افريقاي جنوبي گزارش شد. در سال 2000 ميلادي/1379 شمسي, پژوهشگران دانشگاه دلاوير گزارشي به انجمن علوم علف هرز ايالات متحده ارائه دادند كه در آن مقاومت گياه هپوريس رسمي -علف هرز مزارع سويا با نام علمي Hippuris vulgaris- به گلي فوسات گزارش شده بود. از آن زمان تا كنون, مقاومت گياه هپوريس در ايالتهاي اينديانا, كنتاكي, مريلند, نيوجرسي, اوهايو, آركانزاس, مي سي سي پي, و تنسي نيز گزارش شده است.
مشاهده مقاومت علفهاي هرز شاهدانه آبي (Cannabis sativa) و برگ مخملي تيره پنيرك(Kalanchoe behavensis) به گلي فوسات نيز در ايالتهاي آيووا, ايلينوي, و ميسوري نگرانيهايي را برانگيخته است.
"آلن فلسوت" سم شناس دانشگاه ايالتي واشنگتن امكان جذب ژن از گياهان تغيير يافته ژنتيكي را مردود ميشمارد و معتقد است علفهاي هرز ميتوانند به طور طبيعي به علفكش مقاوم شوند. وي توضيح ميدهد: "وقتي در جايي منحصرا يك علفكش به كار گرفته شود, امكان بروز مقاومت به آن علفكش هست."
با اين وجود, عده اي از دانشمندان از كشاورزان خواسته اند روشهاي مديريت علف هرز خود را تغيير دهند تا راندآپ و علفكشهاي مشابه كارايي خود را در آينده حفظ كنند. "پاولس" كاهش كشت گياهان مقاوم به راندآپ را توصيه ميكند, ولي "مارك ون گسل" متخصص علف هرز از دانشگاه دلاوير, روشي متعادلتر را پيشنهاد كرده است. بر اين اساس كشتهاي مقاوم به راندآپ با كشتهاي معمولي در تناوب قرار ميگيرند: "به نظر من كشت گياهان مقاوم به گلي فوسات بايد محدودتر شود, ولي اين به آن معني نيست كه اين نوع گياه اصلا توليد يا كشت نشود, بلكه بايد كشت اين نوع گياهان با برنامه صورت گيرد تا مجبور نباشيم كشت اين گياه را يكباره كنار بگذاريم."
شركت "مونسانتو" كه توليد كننده اين نوع محصولات و نيز علفكش راندآپ است, اين مشكل را جدي تلقي نميكند. "گرگوري المور" كارشناس سوياي اين شركت ميگويد: "در بيشتر موارد گزارش شده, مشاهدات مربوط به محدوده كوچكي بوده است, و بعضا تنها از يك مزرعه گزارش شده است."
شركت "سينژنتا", رقيب مونسانتو, با نظر "ون گسل" موافق است. "شري فورد" سخنگوي اين شركت ميگويد: "ما عقيده داريم كه اين مشكل جدي بوده و در حال گسترش است. درست مانند داروهاي پادتن, كاربري و اعتماد بيش از حد به اين روشها ميتواند منجر به بي اثر شدن آنها شود."

2003-09-11T23:14:00.001+04:30

استفاده از گياهان تغيير يافته ژنتيكي براي توليد دارو
منبع: Copenhagen Post

به گفته يك شركت دانماركي, استفاده از سبزيجات تغيير يافته ژنتيكي -به صورت قرص- ميتواند در درمان آلزايمر مفيد باشد.
شركت "كوبنتو بيوتك" اولين شركتي خواهد بود كه به دنبال مجوز براي استفاده از سبزيجات تغيير يافته ژنتيكي براي توليد داروي آلزايمر است.
اين شركت نام نوع سبزي مورد استفاده را اعلام نكرده ولي اظهار داشته كه اين سبزي به وفور در فروشگاهها يافت ميشود.
اين سبزي در مزارع باز برداشت ميشود, ولي برداشت آن قبل از گلدهي انجام ميگيرد تا خطر انتشار ژن هاي بيگانه وجود نداشته باشد.
"لارس برگلونگ" مدير اجرايي "كوبنتو" ميگويد: "ما از گياه به عنوان يك كارخانه توليد دارو استفاده خواهيم كرد. ژن مولد دارو وارد گياه خواهد شد و اطلاعات ژنتيكي براي توليد يك پروتئين پيچيده به كار خواهد رفت."
پروتئين موسوم به "عامل اينترينسيك" در جذب ويتامين هاي گروه ب-12 نقش كليدي دارد. جذب ناكافي اين ويتامين بر سيستم عصبي اثر گذاشته و خطر ابتلا به آلزايمر را افزايش ميدهد. اين شركت معتقد است كه بيش از 40000 تن از سالمندان دانماركي فاقد اين پروتئين هستند.
اجازه دستكاري در سبزي مزبور بايد از مقامات مسئول دانمارك گرفته شود. "كوبنتو" پيش بيني ميكند محصول ياد شده طي 10 سال آينده وارد بازار شود. صدور مجوز لازم نيازمند تشريفات طولاني است, چرا كه هم مقامات دانمارك و هم اتحاديه اروپا بايد آن را تاييد كنند.
شركت "كوبنتو" انتظار دارد اخذ مجوز براي توليد گياه تغيير يافته ژنتيكي براي اهداف پزشكي آسان تر باشد, اما شوراي ملي جنگلها و منابع طبيعي دانمارك چنين نظري ندارد. "هانس هنريك كريستينسن" رييس اين شورا ميگويد: "نوع تقاضاي مجوز مشابه موارد ديگر است. ما گياه مزبور را مطالعه و اثرات زيانبار احتمالي آن را بر طبيعت و سلامت انسان بررسي ميكنيم. نوع كاربرد گياه تاثيري بر تصميم گيري ما ندارد."

2003-09-11T21:40:00.000+04:30

گياهان تغيير يافته ژنتيكي ميتوانند تهديدي براي بقاي پرندگان باشند
منبع: Western Morning News

كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي ممكن است اثرات قابل ملاحظه اي بر زندگي پرندگان جنوب غرب انگلستان -كه زيستگاه محدودي دارند- داشته باشد. گونه هايي نظير چكاوك و انواع سهره, به نحو نگران كننده اي در دهه هاي اخير رو به نابودي هستند, و كشاورزي نوين مهمترين دليل آن تلقي ميشود.
پژوهشهاي گروه Hawk and Owl نشان داده است كه افزايش كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي مقاوم به علفكش, عرصه را بر چند گونه در حال انقراض تنگ كرده است.
دكتر "راجر كلارك" از تهيه كنندگان اين گزارش ميگويد: "تعيين رژيم غذايي پرندگان كار بسيار دشواري است. در روشي كه ما به كار گرفتيم -استفاده از پرندگان صيد شده به عنوان شاخص زيستي- سعي شده دخالت در چرخه غذايي به كمترين حد خود برسد. نتايج اين تحقيق بيانگر تاثير روشهاي نوين كشاورزي از جمله كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي است. بر پايه اين نتايج براي حفاظت از بقاي پرندگان, جمعيت گونه هاي علف هرز بايد در سطح مشخصي حفظ شود."
پژوهش مزبور در سه ناحيه نورفولك, كمبريجشاير, و همپشاير انجام شد و دكتر "كلارك" و همكاران به بررسي مدفوع پرندگان صياد نظير قوش پرداختند. با توجه به اينكه صياد بخش غير قابل هضم پرنده را دفع ميكند, پژوهشگران قادر به تعيين نوع پرنده صيد شده و حتي مواد غيرقابل هضم در بدن صيد -نظير پوست حشرات, بذر گياهان, و ماسه- شدند.
به گفته دكتر "كلارك", مهمترين عامل موثر بر كاهش جمعيت علفهاي هرز عبارتند از توليد علفكشهاي موثرتر, افزايش تراكم گونه هاي زراعي, و نيز شخم پاييزه به جاي شخم بهاره. او مي افزايد: "روشهاي نوين كشاورزي به عنوان مهمترين عامل كاهش جمعيت پرنگان شناخته شده اند. در عين حال, طبق يافته هاي ما عامل اصلي موثر بر زمستانگذراني بسياري پرندگان, علفهاي هرز يكساله مزارع است."
به گفته وي لازم است علفهاي هرز مورد تغذيه پرندگان شناسايي و حفاظت شده و گسترش يابد. همچنين او معتقد است براي بقاي پرندگاني كه از علفهاي هرز تغذيه ميكنند, وجود علفهاي هرز مزارع بايد بيشتر تحمل شود. يكي از روشهاي پيشنهاد شده استفاده از شخم بهاره به جاي پاييزه است, كه به علفهاي هرز امكان رشد بيشتر ميدهد.
وي توضيح ميدهد: "گياهان تغيير يافته ژنتيكي براي مبارزه با آفات مواد سمي توليد ميكنند يا در برابر علفكشها مقاومند. به عنوان نمونه ميتوان به چغندر قند موسوم به Roundup ready اشاره كرد. اگرچه اين محصول نياز كمتري به استفاده از علفكش دارد, ولي راندآپ يك علفكش قوي است كه بسياري از علفهاي هرز را قبل از آنكه به مرحله بذردهي برسند نابود ميكند. اين محصول و ساير گياهان مقاوم به علفهاي هرز, چه آنها كه الان موجود هستند چه آنها كه بعدا به بازر بيايند, اثر تخريبي قابل ملاحظه اي بر زمستانگذراني پرندگان خواهد داشت."
انجمن سلطنتي حفاظت از پرندگان هم اكنون منتظر نتايج تحقيقات دولت در مورد محصولات تغيير يافته ژنتيكي است تا سياستهاي خود را اعلام كند.
ولي دكتر "دارن موركرافت" مسئول سياستگزاري اين انجمن ميگويد: "هر راهكاري كه منجر به نابودي بذر علفهاي هرز در مزارع شود -كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي يا روشهاي ديگر- باعث كاهش بيشتر گونه هايي ميشود كه ما در 30 سال گذشته شاهد حيات آنها بوده ايم."

2003-08-03T03:44:00.000+04:30

جايگاه زيست فناوري در تغييرات اقليمي جهان
منبع: The Pew Initiative on Food and Biotechnology

آيا زيست فناوري ميتواند سياره ما را نجات دهد؟ بيشتر مردم با شنيدن اين پرسش به ياد غذاهاي تغيير يافته ژنتيكي و داروهاي جديد مي افتند. اما فناوريهاي مشابه توليد مواد غذايي و دارويي, برخي دانشمندان را به اين فكر انداخته كه اين راهكارها ميتواند تا حدي پديده گرم شدن زمين را كه به دليل اثر گلخانه اي روي ميدهد, تعديل كند.
اثر گلخانه اي زماني روي ميدهد كه انرژي تابشي محبوس شده در جو زمين از انرژي بازتابيده به فضا بيشتر باشد. گازهاي كربن دار نظير دي اكسيد كربن و متان جزو مهمترين گازهايي هستند كه باعث ذخيره حرارت در جو زمين ميشوند. بر اين اساس, هرچه ميزان اين گازها در جو افزايش يابد (مثلا به دليل مصرف سوختهاي فسيلي) جو زمين گرمتر ميشود.
از آنجايي كه جهان همچنان به مصرف سوختهاي فسيلي وابسته است, ميزان كربن وارد شده به جو با روندي به مراتب بيش از آنچه طبيعت قدرت دفع آنرا داشته باشد ادامه دارد. بنابراين هر عاملي كه بتواند مستقيم يا غير مستقيم كربن اضافي را از جو خارج كند, باعث كند شدن اثر گلخانه اي ميشود. به نظر ميرسد كه راهكارهاي زيست فناوري در اين مورد مفيد واقع شوند.
به طور كلي دو روش عمده براي كاهش ميزان كربن جو وجود دارد: كاهش ورود كربن به جو (از طريق كاهش مصرف سوختهاي فسيلي) و خارج كردن آن از جو از طريق تثبيت كربن در زمين يا آب درياها.
پژوهشگران چند كاربري را براي گياهان تغيير يافته ژنتيكي در اين امر پيشنهاد كرده اند. يكي به كار گيري گياهان تغيير يافته ژنتيكي موجود با هدفي متفاوت است. به گفته پروفسور "چارلز رايس", استاد علوم زراعي دانشگاه كانزاس, گياهاني كه براي مقاومت به خوابيدگي (ورس) در آنها دستكاري شده, از توانايي بالايي در تثبيت كربن برخوردارند.
به عنوان مثال, ارقام ذرت دستكاري شده به دليل داشتن ساقه هاي صخيم تر و خشبي(چوبي)تر, كربن بيشتري را به صورت ليگنين و سلولز در خود ذخيره ميكنند. اين دو تركيب در خاك به كندي تجزيه ميشوند, بنابراين به گفته "رايس", "هرچه ماده زنده بيشتري توليد شود, كربن بيشتري در خاك تثبيت خواهد شد".
همين ويژگي ميتواند به گياهان ديگر نيز منتقل شود تا كربن بيشتري در خاك تثبيت شود. به عنوان نمونه ميتوان گوجه فرنگيهايي توليد كرد كه در عين توليد محصولي معمولي داراي ساقه اي چوبي باشد. در عين حال بايد توجه داشت كه توليد چنين رقمي آسان نيست, چرا كه در روشهاي اصلاحي (اعم از سنتي و نوين) گياهان براي بهبود تنها يك ويژگي اصلاح ميشوند, و در صورت تغيير در كيفيت محصول يا اثر آن بر محيط زيست, از آن استقبال نخواهد شد.
از سوي ديگر, تثبيت كربن در خاك تنها به كمك محصولات زراعي انجام نميشود. "اسكات آنجل" ميكروبيولوژيست گروه انرژي مركز پژوهشهاي بهبود تثبيت كربن در اكوسيستم هاي طبيعي از دانشگاه مريلند, مشغول مطالعه روي گونه هاي چمن و درختان و نيز فرايندهاي طبيعي و شيميايي است تا بتواند روشهاي موثرتري را براي تثبيت كربن در اكوسيستم را طراحي كند.
"جف فيدلر", اقليم شناس شوراي دفاع از منابع طبيعي, معتقد است كه دستكاري ژنتيكي گياهان براي مقاصد اقليمي امري است مطلوب, اما اين فعاليتها را پاسخگوي نيازهاي امروزي نميداند: "من قصد كوچك جلوه دادن پژوهشها را ندارم, اما در ايالات متحده بزرگترين منابع توليد كربن, كارخانه ها و صنعت حمل و نقل است. و به نظر نميرسد كه راهكارهاي زيست فناوري بتواند اين مشكل را پوشش دهد."
با اين وجود "آنجل" معتقد است توليد گياهان مقاوم به علفكش ميتواند به ميزان قابل توجهي به تثبيت كربن در خاك كمك كند. علفهاي هرز علاوه بر افزايش مصرف سوخت فسيلي به وسيله ماشين آلات (كه به نوبه خود باعث ورود كربن به جو ميشود), كربن خاك را در معرض اكسيژن قرار ميدهد و احتمال برگشت كربن به جو را افزايش ميدهد.
همچنين "رايس" معتقد است كه ميكروارگانيسم هاي تغيير يافته ژنتيكي نظير باكتري ها و قارچها نيز ميتوانند در تثبيت كربن ايفاي نقش كنند. اگر بتوان با دستكاري ژنتيكي قارچها و باكتري ها را وادار به جذب كربن بيشتر كرد, مقدار قابل ملاحظه اي كربن توسط اين دو گروه از جانداران تثبيت خواهد شد. قارچها به طور خاص از اين نظر كه كربن لايه هاي زيرين خاك را افزايش ميدهند مورد توجه هستند.
"ليندا ليژور" قارچ شناس و ژنتيك دان آزمايشگاه ملي شمالغرب ايالات متحده به دنبال روشي است كه در آن با دستكاري ژنتيكي, قارچها قادر به شكستن ملكولهاي سلولز و توليد مواد سوختي مفيد از پسماندهاي گياهي باشند, مانند توليد اتانل يا هيدروژن از سبوس غلات. او روزي را تجسم ميكند كه مردم سوخت خودروهاي هيدروژني خود را از چمن باغچه خود به دست آورند.
در حال حاضر خودروهاي هيدروژني, هيدروژن مورد نياز خود را از سوخت فسيلي تامين ميكنند, امري كه جلوي افزايش ميزان كربن در جو يا بي نيازي از سوختهاي فسيلي را نخواهد گرفت. "ليژور" توضيح ميدهد كه اين دو جنبه بسيار مورد توجه وزارت انرژي ايالات متحده است.
وي همچنين مي افزايد كه شناخته شده ترين قارچها مخمرها هستند, كه قرنهاست از آنها براي تهيه الكل استفاده ميشود. اما در مقابل, از قارچهاي رشته اي كه در خاك فراوان هستند اطلاعات چنداني در دسترس نيست. و هدف وي نيز مطالعه اين دسته از قارچها به منظور كشف توانايي هاي آنها ميباشد.
امكان توليد چنين فناوريهايي در كنار حساسيت همگاني نسبت به پديده گرم شدن زمين, اين احتمال را به وجود آورده كه دانش زيست فناوري نقش بسزايي در كاهش كربن جو ايفا كند. به تدريج تلاشهايي در جريان است كه بجاي مخالفت با به كار گيري راهكارهاي زيست فناوري, آنها را در حل مسائلي از اين دست به كار گيرند.
"بلين متينگ" همكار خانم "ليژور" كه بر روي توليد هيدروژن از ميكربها كار ميكند, ميگويد: "كليه اين دستاوردهامحصول پژوهشهايي است كه در زمينه هاي كشاورزي, فرايندهاي صنعتي, و پاكسازي محيط زيست انجام شده است. به احتمال زياد در آينده بخش عمده اي از پژوهشهاي زيست فناوري مستقيما بر روي تثبيت گازهاي گلخانه اي متمركز خواهد شد.
با اين وجود "فيدلر" يادآوري ميكند كه دستاورد اين پژوهشها ممكن است زودتر از 20 الي 50 سال آينده نمايان نشود. او ميگويد: "مشكلي كه با آن مواجه هستيم, افكار عمومي است: مردم دوست ندارند 20 سال براي حل مشكلشان صبر كنند, به خصوص كه معلوم نيست تمام پيش بيني ها درست از آب درآيد. البته اين به آن معني نيست كه زيست فناوري در تثبيت كربن نقشي نخواهد داشت, بلكه ممكن است در نظر مردم اين كار مفيد به نظر نيايد. لازم است ابتدا مردم بپذيرند كه هيچ راه حل سريع و فوريي براي حل مشكلات وجود ندارد."

2003-07-19T20:00:00.000+04:30

بذر بيش از گرده در پراكندن گياهان تغيير يافته ژنتيكي موثر است
منبع: New Scientist

پژوهشگران هشدار داده اند احتمال آميخته شدن چغندر تغيير يافته ژنتيكي با خويشاوندان وحشي از طريق بذر بيش از گرده است.
پيش از اين توجه محققين به انتشار گياهان تغيير يافته ژنتيكي از طريق دانه گرده معطوف بود, چرا كه گرده ميتواند مسافتهاي بسيار زيادي را به كمك باد طي كند. اما يافته هاي جديد در فرانسه نشان ميدهد كه خطر انتقال از طريق بذر ميتواند بيشتر باشد.
"ژان فرانسوا آرنو", سرپرست تيم تحقيقاتي دانشگاه لي ميگويد: "بهترين توجيه براي پراكندگي اين گياهان, جابجايي اتفاقي اين بذرها به وسيله خاك حمل شده با ماشين است."
گروه پژوهشي "آرنو" براي رديابي انواع مختلف چغندر قند, از جمله دورگه هاي به وجود آمده بين گونه هاي وحشي و زراعي, از نشانگرهاي ملكولي استفاده كردند. آنها دريافتند كه دورگه هاي نيمه وحشي , كه بيش از گونه هاي تجاري بذر توليد ميكنند, تا فاصله 1500 متري مزرعه ها مهاجرت كرده و با زير گونه هاي ديگر چغندر نيز آميزش يافته است. از آنجايي كه دورگه هاي مزبور حامل ژنهاي مادري بوده اند, انتقال آنها بايد از طريق بذر -و نه گرده (كه حامل ژن هاي پدري است)- منتقل شده باشند.
"آرنو" بر اين باور است كه خاكي كه به منظور ساخت آب بند به مكانهاي ديگر برده شده ميتوانسه حامل بذر باشد. احتمال ديگر ميتواند اين باشد كه بذري كه به كارخانه حمل ميشده در ميان راه ريخته باشد.

با وجودي كه در اين پژوهش از گياه تغيير يافته ژنتيكي استفاده نشده است, نتايج به دست آمده از آن قابل تعميم است. به طور خلاصه نتيجه اين پژوهش اين است كه اثر حمل غير عمدي بذر در ارزيابي ايمني كشت چغندر تغيير يافته ژنتيكي دست كم گرفته شده است.
تيم تحقيقاتي در مقاله اي كه در همين مورد در نشريه علوم زيستي انجمن سلطنتي به چاپ رسانده اند, نتايج را "غير منتظره" توصيف كرده اند, چرا كه توجه بيشتر محققين به انتقال از طريق دانه گرده معطوف بوده است. به همين دليل وي هشدار ميدهد كه در انتخاب محل كشت چغندر قند بايد دقت زيادي به خرج داد. همچنين چغندر كاران بايد بقاياي مزرعه را در عمق زياد دفن كنند تا احتمال توليد بذر و اتشار آن به صفر برسد.
"جرمي سويت" از موسسه ملي گياهشناسي كشاورزي انگلستان در كمبريج ميگويد: "اگر ژني را وارد چغندر قند كنيد, اين ژن به طور اجتناب ناپذيري به خويشاوندان وحشي چغندر منتقل ميشود. به همين علت در ارزيابي ايمني توليد چغندر تغيير يافته ژنتيكي بايد به اين امر توجه داشت."

2003-07-19T02:04:00.000+04:30

دستكاري ژنتيكي قهوه براي كافئين كمتر
منبع: Nature

ظرف 3 الي 4 سال آينده, بوته هاي قهوه توليد شده در ژاپن دانه هاي قهوه كم كافئين توليد ميكنند. معلوم نيست كه آيا اين نوع قهوه براي بازاريابي نياز به كافئين زدايي شيميايي نيز خواهد داشت يا خير.
در حال حاضر كافئين قهوه طي فرايند پرهزينه اي از آن گرفته ميشود. برخي از اين روشها نظير شستشوي دانه قهوه با دي اكسيد كربن يا حلالهاي آلي, منجر به از دست رفتن تركيبات ديگر دانه و به دنبال آن كاهش طعم مطبوع قهوه ميشود. در روشي ديگر موسوم به فرايند Swiss Water, كافئين به وسيله صافيهايي از جنس كربن گرفته شده و قهوه خرد شده باقي ميماند.
"هيروشي سانو", سرپرست تيم توليد اين نوع قهوه (كه بوته هاي آن هم اكنون يكساله شده اند) از موسسه علوم و فناوري نارا در ژاپن ميگويد: "از نظر تئوري اين قهوه بايد طعم قهوه معمولي را داشته باشد."
از سوي ديگر, ارزان بودن و احيانا سالمتر بودن اين نوع قهوه تضميني براي فروش خوب آن نخواهد بود. در حالي كه در ايالات متحده مردم توجه چنداني به دستكاري ژنتيكي مواد غذايي ندارند, در انگلستان افكار عمومي به شدت متوجه اين فناوري است. دولت بريتانيا در حال حاضر مشغول ارزيابي افكار عمومي است تا در مورد توليد تجاري گياهان تغيير يافته ژنتيكي تصميم گيري شود.
به گفته "ديويد بلاوكمب" از مركز پژوهشي John Innes انگلستان, احتمالا واكنش بازار نسبت به اين محصول مثبت خواهد بود. او مي افزايد: "ديدگاه در مورد اين محصول با گياهان مقاوم به علفكش يا حشره كش كه براي كشاورز -و نه مصرف كننده- مفيد هستند تفاوت خواهد داشت."
هم اكنون 10% قهوه توليدي دنيا از نوع كم كافئين بوده و تقاضا براي آن بسيار زياد است. قهوه پر كافئين عامل تشديد كننده عوارضي چون افزايش فشار خون, تپش قلب و كم خوابي به شمار ميرود.
از سوي ديگر سرمايه گذاري كلاني براي روشهاي صنعتي حذف كافئين انجام شده كه ميتواند مانعي براي جايگزيني رقم جديد قهوه باشد. بر همين اساس, "آلن كروزيه" از موسسه علوم دارويي و زيستي دانشگاه گلاسكو معتقد است قبل از رسيدن به مرحله توليد انبوه, بايد از وجود بازار آن اطمينان حاصل كرد.
در گياه جديد, يك ژن كليدي توليد كافئين حذف شده است. كافئين موجود در دانه اين نوع قهوه 70% كمتر از قهوه طبيعي -معادل سطح كافئين بعد از اعمال روشهاي صنعتي- است.
بوته هاي قهوه جديد از گونه Coffea canephora هستند, گونه اي كه بيشتر براي توليد قهوه آسياب شده استفاده ميشود. قدم بعدي, ايجاد تغيير مشابه در گونه arabica است, گونه اي كه بيش از 70% قهوه مصرفي جهان را شامل ميشود

2003-07-19T00:56:00.000+04:30

ژن گلدهي در گندم شناسايي شد
منبع: Associated Press

براي اولين بار ژني كه باعث تحريك فرايند گلدهي در گندم ميشود شناسايي شد. اين كشف به پژوهشگران امكان ميدهد در آينده گياهان پر محصولتري توليد كنند.
گروهي از دانشمندان دانشگاه ديويس كاليفرنيا ژن مسئول ورناليزاسيون -فرايندي كه طي آن دماي پايين گياه را تحريك به گلدهي ميكند- را شناسايي كردند.
"يورگه دابكفسكي" سرپرست تيم پژوهشي بر اين باور است كه عمل ژن مزبور موسوم به VRN1 ميتواند به گونه اي كنترل شود كه براي هر نوع اقليم, گندم مختص همان اقليم توليد شده و كشاورزان قادر باشند گندمي كشت كنند كه سازگار با منطقه خودشان بوده و در مناسبترين زمان ممكن گل بدهد.
او همچنين مي افزايد: "اين كشف همچنين كمك ميكند كه شناخت بهتري از مجموعه پيچيده ژنهاي مسئول گلدهي داشته باشيم." اين دستاورد در شماره اخير نشريه آكادمي ملي علوم ايالات متحده منتشر شده است.
برخي از گياهان نظير گندم, لاله, هويج, و نخود براي گلدهي نياز به يك دوره سرما دارند. به عنوان مثال گندم پاييزه تنها در صورتي به گل رفته و محصول توليد ميكند كه به مدت چند هفته در معرض دماي 4 تا 10 درجه سانتيگراد قرار گيرد.
دانشمندان بر اين باورند كه گياهان اين قابليت را حين تكامل به دست آورده اند.
"دابكفسكي" ميگويد او و همكارانش چهار نوع جهش را در ژن VRN1 شناسايي كرده و قصد دارد از اين جهشها در توليد رقمهاي بهتر استفاده كند.
او مي افزايد: "ما اكنون در حال تلاقي اين جهش يافته ها هستيم تا اثر اين جهشها را بر زمان گلدهي بررسي كنيم."
كشاورزان به دنبال ارقام مناسب براي منطقه خود هستند. مناسبترين زمان براي گلدهي مدت كوتاهي است, و در خارج از اين مدت احتمال بروز آسيبهايي ميرود: براي مثال در ايالت كاليفرنيا, اگر گندم زود به گل برود, خطر سرما زدگي و از بين رفتن محصول زياد ميشود; و اگر دير به گل برود, به آب زيادي نياز خواهد داشت, امري كه در مناطق كم آب اهميت زيادي دارد. "دابكفسكي" ميگويد: "به همين دليل ما نياز به برنامه هاي بهنژادي مناسب براي يك منطقه خاص داريم." او همچنين اين دستاورد را گامي به سوي توليد غلات علوفه اي براي تغذيه دام ميداند.
وزارت كشاورزي ايالات متحده به اين پژوهش بودجه اي معادل 600 هزار دلار اختصاص داده بود.

2003-07-18T23:31:00.000+04:30

پرورش گياهان تغيير يافته ژنتيكي نياز به كنترل مداوم دارد

منبع: BBC

به گفته پژوهشگران انجمن سلطنتي بريتانيا, در صورت كشت گياهان تغيير يافته ژنتيكي در اين كشور, نظارت مداوم بر آنها اجتناب ناپذير است. اين پژوهشگران افزودند وزيران كابينه به توصيه هاي 5 سال گذشته كارشناسان توجه نداشته اند.
اين انجمن معتقد است كه اتكا به حدس و گمانهاي خوشبينانه, تصميم صحيحي نخواهد بود.
در پاسخ به گزارش دولت در زمينه محصولات تغيير يافته ژنتيكي, انجمن بر اين امر تاكيد دارد كه دولت ناگزير از بازبيني در سازوكارهاي نظارت بر توليد اينگونه محصولات و اثر آن بر محيط زيست است.
در اين پاسخ همچنين از دولت بريتانيا و نيز اتحاديه اروپا خواسته شده كه برنامه اي براي ارزيابي هاي بلند مدت تدوين كرده و به مرحله اجرا بگذارند.
پروفسور "پاتريك بيتسون" از اين انجمن ميگويد: "ما 5 سال پيش نيز به دولت هشدار داديم كه تدوين برنامه هاي بلند مدت براي ارزيابي اثرات زيست محيطي محصولات تغيير يافته ژنتيكي امري ضروري است, اما به اين هشدار توجه كافي نشده است. اما خوشبختانه كميته مشاور در تغييرات زيست محيطي نسبت به اين امر حساسيت نشان داده است.
اگر تصميم بر اين باشد كه گياهان تغيير يافته ژنتيكي در مقياس تجاري توليد شود, لازم است كه بريتانيا و اتحاديه اروپا براي تعيين مزيت ها و ضررهاي احتمالي اين كار, تاثير اين اقدام بر طبيعت را در بلند مدت زير نظر بگيرند.
اتكا به براوردهاي اوليه و اميد بستن به اينكه همه چيز طبق برنامه پيش خواهد رفت عمل سنجيده اي نميباشد."
انجمن سلطنتي همچنين معتقد است كه مسئولين تهيه گزارش دولت بايد به نتيجه هاي به دست آمده از ارزيابي هاي مزرعه اي نيز توجه كند. باور اعضاي انجمن اين است كه محصولات تغيير يافته ژنتيكي در صورت كاربرد صحيح ميتواند منافعي جهاني به ارمغان بياورد.
پروفسور "بيتسون" مي افزايد: "تصميم گيري در مورد آينده استفاده از محصولات تغيير يافته ژنتيكي اقدامي حياتي است ... كه ميتواند آينده بشريت و منابع طبيعي را تحت تاثير خود قرار دهد. اتخاد اين تصميم بايد بر مبناي بهترين يافته هاي علمي ممكن باشد...توليد محصولات تغيير يافته ژنتيكي ميتواند راه حل تامين غذاي جمعيت رو به افزايش زمين باشد, بدون آنكه اثر چشمگيري بر طبيعت بگذارد. بديهي است كه براي شناخت بهتر اين مزيت ها ناگزير تكامل اين فناوري خواهيم بود."
در آينده نزديك, نظر سنجي عمومي گسترده اي در اين باره به عمل خواهد آمد (اينجا را ببينيد) پس از اين نظرسنجي دولت در زمينه توليد تجاري اين محصولات تصميم خواهد گرفت.
"توني كامز" از شوراي زيست فناوري كشاورزي بريتانيا, به خبرنگار BBC گفت: "صنعت زيست فناوري تا كنون ميليونها پوند صرف كرده تا اطمينان حاصل كند كه اين محصولات بر طبيعت اثر منفي نخواهند گذاشت. تمامي توليدات تغيير يافته ژنتيكي قبل از ارائه به بازار مورد دقيق ترين ارزيابي ها قرار خواهند گرفت."
نظارت بلند مدت بر اثرات غير قابل پيش بيني اين محصولات, هدف اصلي تصميم اخير اتحاديه اروپا بوده, و بخش صنعت ملزم است كه در اين چهارچوب عمل كند. در غير اين صورت روش ديگري براي استفاده از مزايايي كه 6ميليون كشاورز در 17 كشور دنيا از آن بهره ميبرند وجود نخواهد داشت.
"پيت رايلي" از گروه دوستان زمين به خبرنگار BBC گفت: "اگر انجمن سلطنتي واقعا نگران خطرات بالقوه اين محصولات بر طبيعت است بايد مانع تجاري شدن تولي آن شود." وي افزود: "نظارت بلند مدت جلوي اثرات تخريبي آن را نخواهد گرفت. به شركتهاي زيست فناوري نبايد اين اجازه داده شود كه طبيعت كشور ما را به يك آزمايشگاه بزرگ تبديل كنند."

2003-05-06T21:58:00.000+04:30

روش جديد براي جلوگيري از گرده افشاني ناخواسته گياهان تغيير يافته ژنتيكي
منبع: Associated Press

به منظور جلوگيري از انتشار گرده گياهان تغيير يافته ژنتيكي در مزارع مجاور, پژوهشگران روشي را طراحي كرده اند كه از گرده افشاني ناخواسته جلوگيري ميكند. آنان اميدوارند اين روش در صورت تكامل, كشاورزان را قادر سازد كه بدون نگراني از آلوده كردن مزارع مجاور, بتوانند از محصول خود بذرگيري كنند.
محصولات تغيير يافته ژنتيكي بخش چشمگيري از كشاورزي ايالات متحده را در بر ميگيرد. برابر برآوردهاي وزارت كشاورزي ايالات متحده, 38 درصد ذرت و 80 درصد سوياي كشت شده در سال آينده توليدات زيست فناوري خواهند بود. در حالي كه شهروندان ايالات متحده از اين محصولات كم و بيش استفاده ميكنند, اروپايي ها نسبت به سلامت اين مواد ترديد دارند. اتحاديه اروپا ممنوعيت ورود توليدات غذايي زيست فناوري از ايالات متحده را به مدت 4 سال اجرا خواهند كرد, كاري كه براي ايالات متحده در سال 300ميليون دلار هزينه در بر دارد. اين ممنوعيت همچنين توجه عده اي را به احتمال اختلاط گرده گياهان مزبور با گونه هاي طبيعي جلب كرده, چرا كه ممكن است صدور محصولات غذايي طبيعي را هم با مشكل مواجه كند.
براي جلوگيري از اين اختلاط, تيم پژوهشي به سرپرستي "يوهان شرنتانر" از مركز تحقيقات غلات و دانه هاي روغني شرق كانادا, روشي پيشنهاد كرده در در نشريه الكترونيكي آكادمي علوم ايالات متحده منتشر شده است.
با وجودي كه اين روش تنها در مورد توتون اجرا شده, "شرنتانر" معتقد است اين روش در مورد بيشتر گياهان زراعي قابل اجراست, به شرط آن كه عوامل ژنتيكي موثر در اين پديده براي هر گياه شناسايي شده باشد. به گفته وي, "محدود نگاهداشتن ژن هاي دستكاري شده در يك مجموعه زراعي كاملا ممكن و با يك رابطه ساده قابل بيان است.
"دوگ گوريان شرمن" از مركز "دانش براي عموم" ميگويد "اين روش ممكن است موافقان و مخالفان زيادي داشته باشد, ولي امكان استفاده از اين روش بهرحال بايد بررسي شود. مسئله مهم اين است كه اين راهكار بعدا چگونه به كار برود"
"وين فايفر" استاد زراعت دانشگاه كنتاكي معتقد است با وجودي كه اين راهكار تا حدي جوابگوست, روش به كار گرفته شده براي يك سيستم دوره اي توليد بذر غير عملي به نظر مي آيد. او مي افزايد: "مقاله منتشر شده روشن نكرده كه اين روش چگونه كارايي كامل خود را در نسلهاي بعد حفظ ميكند. من اين را يك روش فوق العاده براي جلوگيري از انتشار گرده تغييريافته ژنتيكي براي تمام محصولات نميدانم."
در اين پژوهش, تيم تحقيقاتي ژني را كه باعث مردن و جلوگيري از جوانه زدن بذر ميشود به گياه منتقل كردند. اين ژن در تلاقي با گياه حاوي ژن "غيرفعال كننده" منجر به توليد گياهاني ميشود كه بذور آن داراي قوه ناميه است و با خود گرده افشاني, قوه ناميه خود را در نسلهاي بعد نيز حفظ ميكند. اما در صورت تلاقي با گياه طبيعي ژن هاي "كشنده بذر" و "غيرفعال كننده" از هم تفكيك شده و بذور گياه حاصل رشد نخواهد كرد.
با وجودي كه اين روش در آزمايشگاه به خوبي عمل ميكند, "شرنتانر" و "استيون فابيجانسكي" (پژوهشگر همكار) معتقدند اين روش براي آزمايشهاي مزرعه اي نياز به تكميل دارد. آنها معتقدند كه عمل ژن غيرفعال كننده بايد دقيقتر باشد. علاوه بر اين احتمالا به عامل ژنتيكي ديگري هم نياز است كه وجود ژن غيرفعال كننده را كنترل كند.

2003-04-26T01:29:00.000+04:30

بزرگترين برنامه تحقيقاتي مربوط به گياهان تغيير يافته ژنتيكي, دقت آماري كافي ندارد.
منبع: New Scientist

بعد از چهار سال پرفراز و نشيب, بزرگترين آزمايش انجام شده برروي محصولات كشاورزي تغيير يافته ژنتيكي به اتمام رسيد, و مقالات آن نيز تدوين شد.
اما دردسرهاي اين پژوهش هنوز به اتمام نرسيده: مخالفان آزمايش هاي مزرعه اي محصولات تغيير يافته ژنتيكي در انگلستان, منتظر انتشار اين نتايج هستند تا يكي از گسترده ترين انتقادات خود را نسبت به اين پژوهش آغاز كنند.
هدف از طرح آزمايشهاي مزرعه اي ياد شده, بررسي اثرات زيست محيطي علفكش هاي چند منظوره استفاده شده در كشت رقمهاي تغييريافته ژنتيكي بود. ولي گزارش 47 صفحه اي ارسال شده به مجله New Scientist گوياي اين است كه آزمايشهاي ياد شده با وجود هزينه هاي چند ميليون پوندي, قادر به ارائه يك جواب دقيق نيستند.
بر مبناي نتايج اين پژوهش, دولت انگلستان درباره مجاز يا ممنوع بودن كشت رقمهاي تغيير يافته ژنتيكي در سال 2003 اعلام نظر خواهد كرد. در حال حاضر يافته هاي اين پژوهش محرمانه نگهداشته شده, ولي بر مبناي روشهاي طرح آزمايشها و نيز مشاهدات سال اول كه اكنون زير چاپ است, مخالفان اين برنامه پيش بيني ميكنند كه نظر دولت در اين مورد مساعد نخواهد بود.
"پيت رايلي" از انجمن دوستان زمين كه سرپرست گروه ايراد زدايي اين گزارش بوده ميگويد: "آزمايشهايي كه نتايج غير دقيق بدست داده اند ربطي به اعتبار دانشمندان دخيل در اين پژوهش ندارد, بلكه به دليل مشكلات ذاتي ناشي از دخالت دادن انگيزه هاي سياسي در برنامه هاي علمي است."
مخالفت با اين آزمايشها امر تازه اي نيست: از همان ابتداي امر مخالفين معتقد بودند كه مقدار علفكش مصرفي در اين تحقيق كمتر از ميزاني است كه كشاورزان در عمل استفاده ميكنند, ادعايي كه با تكذيب گروه پژوهشي مواجه شد. اما اكنون تاكيد مخالفان روي اعتبار آماري آزمايشهاست: نكته اي كه حتي صاحبنظران بي طرف هم آن را يك ضعف بنيادي به شمار مي آورند.
در اين آزمايشها, در زمينهاي مجاور هم تركيبي از كشت رقمهاي تغيير يافته ژنتيكي و نيز رقمهاي طبيعي چغندرقند, ذرت, يا كلزا انجام شد. براي هر محصول در هر فصل كشت, از 25 ايستگاه تحقيقاتي نمونه برداري شد. اين نمونه برداري شامل شمارش علفهاي هرز, جمعيت سختبالپوشان, و ساير شاخصهاي بوم شناختي بود. هدف يافتن پاسخ اين سوال بود كه شاخصهاي مزبور در مزارع كشت هاي تغييريافته ژنتيكي از شاخص مشابه در كشت هاي طبيعي كمتر است يا بيشتر. اما مسئله اين است كه "بيشتر" يا "كمتر" چگونه تعريف ميشود؟
براي شمارش حشرات و گياهان هرز, پژوهشگران آزمايش را به گونه اي طرح كردند كه احتمال تشخيص صحيح تفاوت بين نمونه هاي داخل مزرعه با نمونه هاي نوار حاشيه اي معادل نصف سطح مزرعه برابر 80% باشد. با اين همه, گزارش نشان ميدهد كه به دليل داده هاي "مزاحم", اين حساسيت براي تمام گونه ها كافي نيست.
همچنين, نوسان تغييرات برخي شاخصها نظير جمعيت سختبالبوشان و علفهاي هرز پهن برگ از يك مزرعه به مزرعه ديگر, در گستره اي بيش از 50% حاشيه تعيين شده مشاهده ميشود. اين بدان معني است كه حتي تفاوت 50 درصدي بين كشت هاي طبيعي و تغيير يافته ژنتيكي ممكن است قابل رديابي نباشد.
اشكال ديگري كه به طرح اين آزمايش گرفته ميشود اين است كه حاشيه 50درصدي براي مزارع زياد در نظر گرفته شده است. در تحقيقي مشابه -كه درباره اثر علفكش روي جمعيت كبك انجام شده بود- تغيير جمعيت علفهاي هرز در حاشيه 13 درصدي كاملا معني دار بوده است.
با اين همه "لس فيربنك" از موسسه Terrestrial Ecology كه آزمايشهاي منطقه شمال غرب انگلستان را سرپرستي كرده اين انتقاد ها را وارد نميداند. او ميگويد: "استدلال مخالفين بر مبناي اين است كه آيا اين آزمايشها دقت آماري لازم را دارند يا خير. قبل از انتشار كامل گزارش پاسخ به اين پرسش ممكن نيست."
"فيربنك" همچنين ميگويد: "بنا نيست كه حساسيت آزمايش در تمام گونه ها يكسان باشد. تفسير داده ها بر مبناي بررسي انفرادي گونه ها نيست, بلكه نتايج كل آزمايشها در كنار هم قرار گرفته و الگوهاي كلي مورد بررسي قرار ميگيرند."
"پيتر گرين" رئيس انجمن سلطنتي آمار معتقد است كه در عين اينكه برخي از نتايج بدست آمده
معتبر است, اشكالات موجود امر جديدي نيست و روشهاي مناسبي براي برطرف كردن آنها وجود دارد. او مي افزايد: "خطر از آنجا ناشي ميشود كه به اين امور رنگ و بوي سياسي بدهند. عده اي به دنبال پاسخهاي جزمي براي اين سوالات هستند, حال آنكه چنين پاسخهايي اصولا وجود ندارند."

2003-04-05T01:43:00.000+04:30

مخالفت دانشمندان با تغييرات ژنتيكي جهش مانند
منبع: Guardian
محققين موفق به يافتن روشي شده اند كه ميتواند با انتقال ژن هاي مولد سرطان به گياهان و جانوران باعث سريعتر شدن فرايند تكامل شود.
با اين روش (موسوم به "فوق جهش زايي" hypermutability) ظرف يك ماه صدها سويه جهش يافته توليد ميشود. مشابه اين فرايند در طبيعت ممكن است هزار سال به طول بينجامد.
اما اين روش بهنژادي, نگراني بسياري از دانشمندان و طرفداران محيط زيست را برانگيخته است. نگراني اين عده از اين روي است كه اين روش ممكن است منجر به توليد گياهان و جانوراني شود كه حامل ژن هاي سرطان انساني هستند و در نهايت باعث گسترش اين ژن ها در طبيعت شود. عده اي نيز بر اين باورند كه سرعت بخشيدن به روند تكامل ميتواند خطرناك باشد.
اما شركت Morphotek, مبتكر اين روش, معتقد است كه اين روش ميتواند براي شركتهاي كشاورزي و دارويي مفيد باشد و آنها را قادر سازد كه نژادهاي سودمندي از مثلا گياهان مقاوم به خشكي يا گاوهاي پرشير توليد كنند.
يك پژوهشگر انگليسي كه در يك شركت بزرگ زيست فناوري اروپا كار ميكند, جزييات اين روش را براي مجله Observer تشريح كرد. با وجودي كه اين فرد از طرفداران سرسخت روشهاي زيست فناوري است, بعد از آشنايي با اين راهكار -كه از طريق سفر نماينده فروش شركت Morphotek به اروپا انجام شد- به شدت نسبت به كاربرد آن اظهار نگراني كرد.
او ميگويد: "من كاملا وحشتزده شدم. اگر ميكروارگانيسم حامل چنين ژني از آزمايشگاه به بيرون نفوذ كند چه ميشود؟ اگر اين ژن وارد چرخه غذايي شود چه؟ اين امر ميتواند براي عده اي مرگبار باشد".
به طور خلاصه اين روش شامل خالص سازي ژني است كه وظيفه ترميم DNA را به عهده دارد. برخي افراد نسخه ناقصي از اين ژن (موسوم به PMS2-134) را به ارث ميبرند كه باعث ميشود مستعد ابتلا به سرطان باشند.
انتقال اين ژن به گياهان, جانوران, و باكتري ها باعث ناپايداري DNA آنها شده و در نهايت موجب ميشود جاندار مزبور بيش از حد معمول سويه جهش يافته توليد كند. بيشتر اين سويه ها ميميرند, ولي به گفته شركت مبتكر اين روش بخش قابل توجهي از اين سويه ها زنده ميمانند. به اين ترتيب احتمال توليد گونه هايي با صفات مطلوب به ميزان قابل ملاحظه اي افزايش مي يابد.
"لس فيربنك" از موسسه Terrestrial Ecology ميگويد "منطق روش قابل درك است, ولي اين كار مانند اين است كه ميموني را پشت ماشين تحرير بنشانيم و اميدوار باشيم ظرف يك روز نمايشنامه هملت را تايپ كند. اين كار به خطرات آن نمي ارزد."
"مايكل آنتونيو" ژنتيك دان كينگز كالج لندن نيز در دفاع از نظر "فيربنك" ميگويد: "اين كار ظلم بزرگي به جانوران بوده و بعلاوه بسيار خطرناك است."
"پيت رايلي" از موسسه دوستان زمين ميگويد: "اين مسئله كه در ايالات متحده چنين تحقيقي بدون مواجه شدن با مخالفتي تا اين مرحله پيش آمده موجب شگفتي است."
اما "نيكلاس نيكلائيدس" رئيس شركت Morphotek اين روش را ايمن ميداند: "وقتي يك سويه جهش يافته توليد شد, حذف ژن مسئول جهش كار ساده اي است. ما در اين مرحله از هيچ نمونه جانوري استفاده نكرده ايم, و آزمايشها تنها روي سلول هاي كشت شده انجام شده است.

2003-02-22T04:41:00.000+03:30

مشاهده تبادل ژني بين اجزاي مختلف گياهان تغيير يافته ژنتيكي

منبع: Nature

يافته هاي جديد ميتواند باعث بروز نگراني هاي جديدي در آينده محصولات غذايي تغيير يافته ژنتيكي شود. بر اساس اين يافته ها, ژن ها ميتوانند از كلروپلاست سلول (بخش مولد انرژي) به سلول گرده منتقل شده و به دنبال آن در سطح وسيع در طبيعت گسترش يابند.
مهندسان ژنتيك اميدوار بودند با دستكاري ژنتيكي در كلروپلاست خطر انتقال ژن به گونه هاي وحشي را مهار كنند. وجود ژن هاي دستكاري شده در هسته سلول محصولات تغيير يافته ژنتيكي موجود در بازار, منجر به افزايش نگراني در مورد جنبه هاي زيست محيطي آن شده است.
يافته ها نشان ميدهد از هر 16000 سلول, در يك سلول جابجايي ژن بين اجزاي سلولي مشاهده ميشود. قبلا احتمال چنين پديده اي صدها برابر كمتر تخمين زده شده بود. "آنيل دي" از دانشگاه منچستر كه در زمينه كلروپلاست ها مطالعه ميكند ميگويد:"ما ميدانستيم چنين پديده اي روي ميدهد ولي فراواني بالاي وقوع اين پديده تعجب برانگيز است."
"جرمي تيميس" از دانشگاه آدلايد, مدير گروه تحقيقاتي اين پژوهش, ميكوشد از بروز نگرانيها در مورد اين پديده جلوگيري كند. او اصرار دارد كه احتمال فعال بودن ژن هايي كه از كلروپلاست به گرده منتقل ميشوند بسيار ناچيز است و مي افزايد: "من نميخواهم باعث بروز نگراني بيشتر در مورد اين قبيل محصولات بشوم."
اما بهرحال دانستن احتمال اين "مهاجرت ژني" در ارزيابي محصولات تغيير يافته ژنتيكي موثر خواهد بود. "دي" كه مشاور دولت انگلستان در زمينه خطرات محصولات تغيير يافته ژنتيكي است, معتقد است كه اين درصد انتقال بايد براي برآورد خطر مورد توجه باشد.
باور صاحبنظران بر اين است كه كلروپلاست ها از موجودات تك سلولي به منشا ميگيرند و گياهان طي فرايند تكامل آن را جذب كرده اند. با وجودي كه آنها حاوي DNA هستند, اين DNA در توليد مثل جنسي گياه شركت نميكند. بر همين اساس, شركتهاي زيست فناوري مشغول يافتن روشي هستند كه ژن هايي نظير مقاومت به علفكش, حشره كش, و واكسن ها را به ژنهاي كلروپلاست گياه منتقل كنند.
گروه تحقيقاتي "تيميس" دو ژن نشاندار را به گياه توتون منتقل كردند و سپس آنها را در 250000 نمونه از نتاج گياه مادري رديابي كردند. در 18 بذر ژن هاي نشاندار در هسته سلول ديده شد.
يكي از اين دو ژن به طور طبيعي تنها در هسته سلول فعال است, كه در نتاج اين فعاليت مشاهده شد. ژن دوم تنها در كلروپلاست فعال است, كه با انتقال به هسته سلول غير فعال شد. اين مشاهده مبناي استدلال "تيميس" است مبني بر اينكه احتمال فعال بودن ژن هاي كلروپلاست در ساير اجزاي سلولي بسيار ناچيز است.
همچنين نتيجه اين پژوهش توضيحي است براي اين پرسش كه چرا تنها تعداد محدودي از ژن ها طي دوران تكامل گياهان به هسته سلول منتقل شده اند. "تيميس" معتقد است كه اين پديده بسيار نادر است. به عبارت ديگر, احتمال انتقال ژن هاي كلروپلاست گياهان تغيير يافته ژنتيكي به ساير گونه ها بسيار كم است.
در عين حال, نتيجه اين تحقيقات ميتواند به نوعي هشدار دهنده باشد. "دي" ميگويد: "فراواني اين پديده كم است, ولي نه در مقايسه با سطح زير كشت وسيع محصولات كشاورزي. حتي عاقلانه تر اين است كه در ژن هاي دستكاري شده تغييراتي داده شود كه احتمال فعال شدن آنها را در هسته سلول كمتر كند."

2003-02-08T05:39:00.000+03:30

شير غني از پروتئين از گاوهاي تغيير يافته ژنتيكي
منبع: Nature

شير غني از پروتئين توليد همسانه (كلون) گاوهاي تغيير يافته ژنتيكي ميتواند منجر به كاهش هزينه ها در توليد پنير شود. توليد كننگان محصولات لبني براي توليد پنير و خامه بستني به شير كمتري نياز خواهند داشت.
گاوهاي توليدي از همسانه هاي دستكاري شده كه در زلاند نو پرورش مي يابند, شيري با 13% پروتئين بيشتر از گاوهاي معمولي توليد ميكنند. ريخته ارثي اين گاوها حاوي نسخه هاي بيشتري از ژن مربوط به توليد كازئين (پروتئين شير, ماده كليدي در توليد پنير و ماست) مي باشد.
"گوتز لايبل" از شركت AgResearch ميگويد: "اهميت اين پروتئين ها از آن جهت است كه شير ضمن افزايش ارزش غذايي, همچنان حالت مايع خود را حفظ ميكند." براي ارائه اين نژاد گاو به بازار, گروه تحقيقاتي وي در حال حاضر مشغول بررسي اثر اين افزايش پروتئين بر ميزان كلسيم شير و نيز خواص لخته شدن آن است.
بيشتر متخصصين بر اين باورند كه اين شير با شير بدست آمده از گاوهاي طبيعي تفاوتي نخواهد داشت. همچنين نگراني كمتري نسبت به مصرف شير توليدي از گاوهاي تغيير يافته ژنتيكي وجود دارد.
"ويل آيستون" از كالج دامپزشكي ويرجينيا-مريلند سلامت شير را بسته به ژني ميداند كه وارد ريخته ارثي گاو شده. به عنوان مثال, در ريخته ارثي برخي گاوها به منظور توليد محصولات دارويي دستكاري ميشود. بنابراين نفوذ كردن اين نوع داروها به شير توليدي ميتواند حساسيت هايي را در زمينه ايمني اين شيرها برانگيزد.
به گفته "مايكل رابرتز" متخصص ژنتيك جانوري از دانشگاه ميسوري, در مورد گاوهاي توليدي گروه تحقيقاتي "لايبل" چنين نگرانيي وجود ندارد: "اين گاوها ماده جديدي توليد نميكنند, تنها ماده اي طبيعي را به ميزان بيشتري توليد ميكنند. اين امر نبايد مشكل ساز باشد, هرچند آزمايشهايي كه سلامت اين شيرها را تاييد كند ضروري است."
به گفته "رابرتز" مقدار قابل توجهي شير توليدي گاوهاي همسانه سازي شده دور ريخته ميشود. در بسياري كشورها مصرف مواد غذايي توليدي دامهاي تغيير يافته ژنتيكي و نتاج آنها ممنوع است.
اداره امور غذا و داروي ايالات متحده هنوز در اين زمينه دستورالعملي منتشر نكرده است. تا زمان صدور اين دستورالعمل, شركتهاي توليد كننده شير از دام تغيير يافته ژنتيكي از فروش شير اين نوع دام خودداري ميكنند.
گاوهاي پرتوليد با افزودن ژن توليد كازئين در DNA در جنين 60 روزه بدست آمده است. در مرحله بعد هسته اين سلول جنيني به هسته تخمك نابارور منتقل شد. در نهايت, از 126 جنين تغيير يافته, 11 گاو با موفقيت از شير گرفته شده است.

2003-02-08T04:25:00.000+03:30

راهكارهاي زيست فناوري موز را از خطر انقراض نجات ميدهد

منبع: New Zealand Herald

پيشگفتار: خبر BBC با عنوان "موز, ميوه رو به انقراض"

دانشمندان مركز تحقيقات كشاورزي كانتربوري (وابسته به موسسه Crop & Food Research) در زلاندنو معتقدند با روشي مشابه آنچه براي توليد سيب زميني مقاوم به بيماري به كار برده اند, قادر به نجات موز از خطر انقراض هستند.
"مقبول احمد" از موسسه مزبور, معتقد است امكان توليد موز مقاوم به بيماري "لكه سياه موز" با كمك دستكاري ژنتيكي ميسر است. متخصصان بر اين باورند كه اين بيماري ميتواند موز را ظرف 10 سال آينده منقرض كند.
شركت Crop and Food اخيرا موفق به توليد سيب زميني مقاوم به آفات شده است. اين رقم سيب زميني در ماه اكتبر (آبان-آذر) آينده به بازار ارائه ميشود.
دكتر "احمد" اظهار ميدارد روش توليد اين رقم مشابه توليد سيب زميني و ساير محصولات تغيير يافته ژنتيكي است. وي كه اخيرا سفري به پاكستان داشته, ميگويد لكه سياه موز باعث رو به نابودي رفتن كشت اين گياه در مناطق كراچي و حيدر آباد (نزديك مرز هند) شده است.
او مي افزايد: "ارتفاع طبيعي درخت 2 متر است. اين بيماري باعث ميشود ارتفاع درخت در اثر خشكيدگي به يك متر كاهش پيدا كند, و در نهايت مرگ گياه را به دنبال خواهد داشت.
اگر گياه مقاوم به بيماري توليد نشود, بسياري از كشورهاي جهان سوم با چالشهاي اقتصادي و اجتماعي روبرو ميشوند. براي اين منظور, زلاندنو 230ميليون دلار در كشورهاي مختلف آسيا و اقيانوسيه سرمايه گذاري كرده و از تعدادي پروژه تحقيقاتي در آفريقا و آمريكاي لاتين حمايت مالي ميكند. در برخي از كشورهاي مورد حمايت زلاندنو نظير ساموا و تونگا, اين محصول مهمترين منبع درآمد به شمار ميرود.
به گفته دكتر "احمد", زلاندنو توانايي توليد موز تغيير يافته ژنتيكي را دارد. او همچنين توضيح ميدهد كه بهنژادي سنتي در مورد موز عملي نيست چرا كه ارقام خوراكي موز همگي نابارور بوده و به طريق غيرجنسي ازدياد ميشوند.
اين امر كه توليد موز تغيير يافته ژنتيكي هرچه زودتر به مرحله اجرا درآيد و يك همكاري بين المللي در اين خصوص ايجاد شود از اهميت بسزايي دارد.
دكتر "احمد" همچنين مي افزايد كه به دليل عدم توليد بذر و گرده, خطر آميختگي ژنتيكي محصولات ديگر با موز تغيير يافته ژنتيكي مطلقا وجود ندارد.